ตอนที่ 688 ลองดูสิ

ระหว่างนั้น รษิกาไม่ได้รู้เรื่องที่อัญชสากับแม่ของเธอวางแผนเอาไว้เลย

เธอใช้เวลาทั้งวันเล่นอยู่กับเด็กๆ และคุยกับเลอศิลป์ ดังนั้นเมื่อเธอล้มตัวลงนอนก็รู้สึกง่วงไปในทันที

แต่เธอก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นในวันต่อมา

รษิกาลืมตามาอย่างงุนงงและรับสายโดยไม่ได้ดูก่อนว่าใครโทรมา

“คุณรษิกา ตื่นแล้วหรือยังครับ? ผมมีบางอย่างที่ต้องการให้คุณดู”

เธอแทบไม่ทันหายใจเมื่อเสียงของเจตนินส่งมาตามสาย

เมื่อรู้ว่าเป็นเจตนิน รษิกาก็ตื่นตัวในทันที เธอถามด้วยความสงสัยว่า “มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอคะ?”

รษิกาแทบไม่มีเรื่องส่วนตัวจะคุยกับเจตนิน ดังนั้นเธอจึงรู้ว่าเขาโทรมาหาเธอเพราะเรื่องธุรกิจหรือไม่ก็เรื่องทางการแพทย์

ไม่ว่าเรื่องไหน เธอก็ไม่ควรละเลย

เจตนินพูดต่อไปว่า “คุณจำโจ้ได้ไหม? เด็กที่เราไปให้คำปรึกษาทางการแพทย์มาเมื่อคราวก่อนน่ะ”

สีหน้าของรษิกาเศร้าหมองไปทันที “จำได้ค่ะ มีอะไรเหรอ?”

ระหว่างการให้คำปรึกษานั้น ดนัยทำให้เด็กคนนั้นกลัว ส่งผลให้เขาใจสั่นจนหมดสติ การที่รษิกาเข้าไปช่วยเท่านั้นที่ทำให้โจ้ฟื้นคืนสติ

ดังนั้นรษิกาจึงจำเด็กคนนั้นได้เป็นอย่างดี

“สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าติดต่อผมมาเมื่อครู่นี้ พวกเขาไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นแต่โจ้มีไข้สูงและเข้าโรงพยาบาลไปแล้ว ผมคิดว่าในเมื่อคุณให้คำปรึกษากับเขาเมื่อคราวก่อน คุณอาจจะคุ้นเคยกับสถานการณ์นั้นเป็นอย่างดี ถ้าคุณพอมีเวลา คุณจะไปลองดูก่อนได้ไหมครับ?” เจตนินถามอย่างสุภาพ