ตอนที่ 747 เมามาย

ในห้องทำงาน เลอศิลป์กำลังขมวดคิ้วและจ้องมองงานที่ยังทำไม่เสร็จในวันนั้น ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ประตู

หลังจากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงเคาะดังขึ้น

เขาเบนสายตาออกจากคอมพิวเตอร์และขมวดคิ้วมองประตู

ปกติแล้วแม่บ้านของบ้านฟ้าศิริสวัสดิ์ก็คงจะพักผ่อนกันหมดแล้ว แม้ว่าจะไม่เป็นเช่นนั้น แต่ก็ไม่มีใครมารบกวนเขาในขณะที่เขาทำงานในห้องนี้

ไม่เพียงเท่านั้น เสียงเคาะยังดังมาก ซึ่งอาจหมายความว่าอัญชสาคือคนที่มายืนอยู่หน้าประตูเท่านั้น

ผู้หญิงคนนั้นคิดจะทำอะไรในตอนนี้? เลอศิลป์คิด

การเคาะประตูยังคงดำเนินต่อไป เขาเพิ่งประสบปัญหามากมายในการพาไอรดาเข้านอน ดังนั้นเขาจึงยืนขึ้นและเดินไปเปิดประตูเพื่อป้องกันไม่ให้ไอรดาตื่นขึ้นมาด้วยเสียงเคาะอย่างไม่หยุดยั้ง

เมื่อเขาเปิดประตู เขาเห็นอัญชสาที่เมามายอยู่ที่ทางเข้า

เลอศิลป์ไม่รู้ว่าเธอเมาไปมากแค่ไหน แต่เขาบอกได้ว่ากลิ่นไวน์ฟุ้งเข้ามาในห้องทำงาน

เมื่อเห็นเธอ เขาก็จ้องมองเธอพลางขมวดคิ้วและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “คุณเมาแล้ว คุณควรกลับไปที่ห้องและพักผ่อนนะ”

จากนั้นเขาก็เตรียมจะหันหลังกลับและปิดประตู

เมื่อเขาหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ อัญชสาก็กอดเอวของเขาไว้

เลอศิลป์หยุดเดิน เขาจ้องแขนของอัญชสาที่โอบอยู่รอบเอวของเขา และสั่งอย่างเย็นชา “ปล่อย”

เธอยังคงงุนงงในขณะที่เธอพูด “ฉันจะไม่ปล่อย... ฉันรักคุณนะเลอศิลป์ อย่ายกเลิกการหมั้นนะ โอเคไหม? รษิกามันมีอะไรดีล่ะ? เธอทิ้งคุณไปในขณะที่ฉันรอคุณมาตั้งหกปี…”