ตอนที่ 750 รอยยิ้มอบอุ่น

ไม่นานหลังจากนั้น เลอศิลป์ก็พาไอรดาลงไปข้างล่าง

อัญชสานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว

เมื่อเธอเห็นพวกเขา เธอก็ระงับความไม่พอใจเอาไว้และยิ้มให้พวกเขาก่อนที่จะชี้ไปยังที่นั่งข้างๆ เธอ “มานี่หน่อย ไอวี่ มากินข้าวเช้าด้วยกันนะ”

เธอคิดว่าคำขู่ของเธอก่อนหน้านี้จะทำให้หญิงสาวฟังเธอ

แล้วเธอก็ต้องประหลาดใจที่เด็กหญิงตัวน้อยเพิกเฉยต่อเธออย่างโจ่งแจ้ง ไอรดาคว้าชายเสื้อของพ่อเธอก่อนจะตามเขาไปที่โต๊ะอาหาร และปล่อยให้เขาอุ้มเธอมาวางลงบนที่นั่งข้างๆ เขา

สีหน้าของอัญชสานิ่งขึงเมื่อเธอเห็นว่าไม่มีใครสนใจเธอเลย

“อีกสักพักคุณจะไปทำงานใช่ไหมคะ? เลอศิลป์” เธอถามในไม่กี่วินาทีต่อมาโดยไม่ยอมแพ้

เขาพยักหน้าอย่างไม่แยแส

ความโกรธของอัญชสาคลายลงเล็กน้อยเมื่ออย่างน้อยเธอก็ได้รับคำตอบจากเขา เธอเสนอด้วยรอยยิ้มว่า “วันนี้ให้ฉันดูแลหนูนะ ไอวี่! ฉันจะทำให้หนูสนุกสนานอย่างแน่นอน!”

ทันทีที่เธอพูดจบประโยค เธอก็เห็นไอรดาจ้องมองเธออย่างระมัดระวัง ก่อนจะเบนสายตากลับไปทานอาหารอย่างเงียบๆ

เมื่อก่อนนี้ตอนที่อาการของเด็กน้อยยังไม่ดีขึ้น เธอมักจะนิ่งเงียบเมื่ออัญชสาคุยกับเธอ

ในความเห็นของอัญชสา พฤติกรรมของเด็กน้อยแย่ลงจนถึงขั้นไม่เคารพเธอเลย

แม้แต่การข่มขู่ก็ช่วยอะไรไม่ได้อีกต่อไป

เมื่อตระหนักได้ว่าไอรดาเปลี่ยนไป อัญชสาก็โกรธมาก และเธอก็โทษว่าทุกอย่างเป็นความผิดของรษิกา ถ้าไม่ใช่เพราะนังนั่น เด็กสารเลวคนนี้คงไม่กล้าท้าทายฉัน นังเด็กนี่คิดว่ามีคนคอยสนับสนุนเธอแล้วล่ะสิท่า ถึงทำตามที่ต้องการได้ ทั้งหมดเป็นเพราะนังรษิกานั่น! ฉันสูญเสียหนทางที่ดีที่สุดที่จะเข้ามาในครอบครัวฟ้าศิริสวัสดิ์ไปเพราะเธอ!