ตอนที่ 803 ระเบิดโทสะ

ก่อนที่เขาจะกลับ เลอศิลป์ก็ไปที่ห้องเด็กๆ เพื่อตรวจดูพวกเขา

ทันทีที่เขาเปิดประตู เขาเห็นพวกเขาคุยกันพร้อมถือแล็ปท็อปไว้ในมือ

เมื่อเห็นเขาแล้ว เด็กๆ ก็ปิดแล็ปท็อปและมองเขาอย่างประหม่า "คุณเลอศิลป์ มาที่นี่ทำไมเหรอครับ? แม่เป็นอะไรหรือเปล่า?”

เลอศิลป์ยังคงสวมเสื้อที่รษิกาอาเจียนใส่เพราะเขาไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน แต่เสื้อนอกของเขาก็ช่วยซ่อนเสื้อสกปรกไม่ให้ใครเห็นได้

เมื่อมองดูสีหน้ากังวลของพวกเขา เลอศิลป์ก็ถามพร้อมกับขมวดคิ้วว่า “มันดึกมาแแล้ว ทำไมยังไม่นอนกันสักทีล่ะ?”

เด็กๆ มองตากัน “เราจะไปนอนทันทีเลยครับ”

ไม่มีทางที่พวกเขาจะบอกเลอศิลป์ว่าที่พวกเขายังไม่นอนเพราะกังวลว่าพ่อแม่จะโต้เถียงกันนั่นเอง

เมื่อเห็นความอยากรู้อยากเห็นของเด็กๆ เลอศิลป์ก็พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกกับพวกเขาไปว่า “แม่ของพวกเธอหลับไปแล้ว ฉันจะกลับบ้านไปก่อนนะ พวกเธอควรเข้านอนกันได้แล้ว”

หลังจากนั้นเขาก็เตือนพวกเด็กๆ ว่า “อย่าบอกแม่ของพวกเธอเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้เลยนะ”

แม้จะตอบตกลงกับคำขอของเลอศิลป์ แต่เด็กๆ ก็เต็มไปด้วยความผิดหวัง

ในตอนแรกพวกเขาหวังว่าเลอศิลป์จะอยู่ดูแลแม่ของพวกเขาตลอดทั้งคืน และเมื่อรษิกาเห็นเขาตอนที่เธอตื่นขึ้นมา เธอก็จะต้องประทับใจอย่างแน่นอน

น่าเสียดายที่พ่อของพวกเขากำลังจะกลับไป และเขายังห้ามไม่ให้บอกแม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

จากเรื่องที่เป็นอยู่แบบนี้ แล้วเมื่อไรพ่อกับแม่จะคืนดีกันสักที?

หลังจากที่แน่ใจว่าเด็กๆ หลับแล้ว เลอศิลป์ก็จากไป

เมื่อเขากลับมายังบ้านฟ้าศิริสวัสดิ์ ไอรดาก็ไปท่องอยู่ในโลกแห่งความฝันแล้ว

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว เลอศิลป์ก็ไปตรวจดูเธอ