ตอนที่ 833 ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านฟ้าศิริสวัสดิ์

ศศิตาต้องการปิดบังเรื่องนี้จากอัญชสาในตอนแรก แต่ตอนนี้เมื่ออัญชสาเข้ามาแล้ว เธอจึงทำได้เพียงพูดต่อไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า "อะไรทำให้อัญชสาด้อยกว่า? ลูกจะให้เธอรอไปอีกนานแค่ไหน?”

เมื่อเอ่ยถึงตัวเธอเอง อัญชสาก็เหลือบมองเลอศิลป์และเม้มริมฝีปากเป็นรอยยิ้ม “ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณศศิตา ฉันไม่อยากให้เลอศิลป์ต้องรู้สึกกดดัน”

จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลงอย่างเศร้าโศก

เมื่อเห็นว่าเธอคิดถึงใจคนอื่นมากแค่ไหน ก็ทำให้ศศิตาปวดใจ เธอจ้องมองเลอศิลป์อย่างเข้มงวดมากขึ้น แต่เขาก็ยังคงเฉยเมย

“ผมไม่ได้ทำให้เธอรอ ผมบอกความตั้งใจของผมชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว แม่ต่างหากที่เป็นคนทำให้เธอเป็นแบบนี้” เขากล่าว

"ลูก!" ศศิตาร้องออกมาด้วยความโกรธเคือง แต่อัญชสารั้งเธอไว้

“อย่าอารมณ์เสียเลยค่ะ คุณศศิตา เลออศิลป์มี... มีวิธีจัดการของเขา ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องฉันมากนัก ให้เขาทำตามที่เขาเห็นสมควรเถอะค่ะ”

อัญชสาจ้องมองเลอศิลป์ด้วยความเข้าใจก่อนจะหันไปหาศศิตาเพื่อปลอบใจเธอ

หญิงสูงวัยไม่รู้จะพูดอะไรอีก แม้ว่าลึกๆ แล้วเธอจะรู้สึกเสียใจกับอัญชสามากขึ้นเรื่อยๆ ก็ตาม

แต่ดูเหมือนเลอศิลป์จะไม่ได้ซาบซึ้งกับท่าทีของอัญชสาเลย เขาเพียงแค่มองหน้าเธอแล้วมุ่งความสนใจไปที่แม่ของเขา “ผมจะรับผิดชอบเรื่องการแต่งงานของผมเอง ส่วนแม่ควรดูแลสุขภาพแทนที่จะกังวลเกี่ยวกับผมนะครับ”

จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินออกไปที่ประตู

ดวงตาของอัญชสาดูสิ้นหวังขณะที่เธอมองดูเขาจากไปและก้มหน้าลง

ศศิตาสังเกตเห็นการกระทำนั้น

เธอปล่อยมือของอัญชสาและตะโกนบอกเลอศิลป์ว่า “การปล่อยให้รษิกาแต่งงานเข้ามาในครอบครัวตอนนั้นถือเป็นความผิดพลาด! บางทีเธออาจรู้ตัวตอนที่เธอตัดสินใจจะจากไป แล้วทำไมลูกถึงยังยึดติดกับเธอขนาดนี้?”