ตอนที่ 834 เอาใจได้ง่าย

ท้องฟ้ากำลังจะมืดลงเมื่อรษิกาออกจากสถาบันวิจัย

ระหว่างทางกลับบ้าน เธอก็จุกในอกเมื่อคิดว่าเลอศิลป์ยังคงอยู่ที่บ้านของเธอ

อย่างไรก็ตาม เธอกลับมาและพบว่ามีเพียงเด็กสามคนนั่งอยู่บนโซฟาและจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์กันอยู่

รษิกาตรวจดูบริเวณห้องนั่งเล่น แต่ไม่เห็นชายคนนั้นเลย

"แม่!" เด็กชายทั้งสองทักทายเธอทันทีที่พวกเขารู้ว่าเธอกลับมาถึงบ้านแล้ว

รษิกาลูบหัวเล็กๆ ของพวกเขาพร้อมถามว่า “คุณเลอศิลป์อยู่ที่ไหน?”

“เขากลับไปนานแล้วครับ แต่เราขอให้เขาปล่อยให้ไอวี่อยู่เพื่อที่จะได้รอให้แม่กลับมา” เบนนี่อธิบายด้วยเสียงเล็กๆ ของเขา

หญิงสาวยิ้มเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเธอก็จ้องมองไปที่เด็กหญิงตัวเล็กๆ ที่ยืนอยู่ด้านหลังเด็กชายทั้งสอง

ตอนนี้ไอวี่ยืนอยู่ข้างหลังอชิและเบนนี่อย่างเขินอายซึ่งต่างจากท่าทางร่าเริงตามปกติของเธอ เธอไม่เอ่ยทักทายด้วยซ้ำ

เห็นได้ชัดว่าเธอยังคงรู้สึกไม่ดีกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้

เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ รษิกาก็คุกเข่าลงจ้องมองสบตาของเด็กหญิง “ฉันขอโทษนะ ไอวี่ ฉันไม่ได้หมายความตามที่พูดไปเมื่อเช้านี้ ฉันแค่อยากจะบอกว่า…”

หลังจากถูกปลอบโยนมาทั้งวัน ไอราก็คิดที่จะให้อภัยเธอแล้ว

ถึงกระนั้น การได้เห็นผู้หญิงคนนั้นด้วยตัวเองในตอนนี้ก็ทำให้เธออารมณ์เสียเล็กน้อย

“แต่ทำไมคุณถึงออกไปล่ะคะ? คุณรษิกา” เด็กหญิงถามช้าๆ พร้อมกับกะพริบตา

เธอคิดออกแล้วว่ารษิกาไม่ต้องการเป็นแม่ของเธอเพราะเธอยังไม่ยอมรับเลอศิลป์

อย่างไรก็ตาม เธอไม่เข้าใจว่าทำไมรษิกาถึงยังขับรถออกไปทั้งๆ ที่รู้ว่าเธออารมณ์เสีย

ทำไมเธอไม่อยู่คุยกับฉันแทนล่ะ? เธอเป็นคนแรกที่มาหาฉันเมื่อครั้งล่าสุดที่ฉันหายตัวไป แต่เช้าวันนี้เธอกลับทิ้งฉันไว้แบบนั้น

ความแตกต่างนั้นมากเกินกว่าที่เธอจะรับมือไหว