ตอนที่ 897 ค่อนข้างน่าอับอาย

เมื่อได้ยินคำตอบของเธอ เลอศิลป์ก็เยาะเย้ย “คุณไม่ได้จัดแจงให้อชิและเบนนี่มาที่บ้านผมใช่ไหม?”

เฮอะ! เธอนั่นแหละจัดแจงให้เด็กสองคนมาปลอบใจไอวี่ก่อนในขณะที่เธอใช้เวลาอยู่กับเจตนิน!

เมื่อคิดได้อย่างนั้น อุณหภูมิรอบตัวเลอศิลป์ก็ลดลงอย่างน่าตกใจ “คุณคิดว่าไอวี่หลอกง่ายนักใช่ไหม? คุณรษิกา”

ในทางกลับกัน รษิกาพบว่าเขาไม่มีเหตุผล “ฉันทำอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่ได้ ถ้าคุณยืนกรานที่จะคิดอย่างนั้น คุณเลอศิลป์”

หลังจากพูดอย่างนั้น เธอก็พยายามดิ้นอย่างแรง โดยหวังว่าจะขึ้นไปข้างบนเพื่อพาอชิและเบนนี่ลงมา

เขาได้ตัดสินทุกอย่างไปหมดแล้ว ดังนั้นมันคงไร้ประโยชน์ไม่ว่าฉันจะพูดอะไรต่อไป

แท้จริงแล้วเธอไม่ต้องการเสียเวลาอีก เธอต้องการเจอไอรดาเร็วกว่านี้แล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเกลียดชังของเธอ ความเดือดดาลในดวงตาของเลอศิลป์ก็ยิ่งร้อนแรงขึ้น “มันเป็นเรื่องมโหสถกรุ๊ปใช่ไหม?”

พอได้ยินคำพูดนั้น รษิกาก็นิ่งเงียบไปทันที และในดวงตาของเธอก็มีแต่ความตื่นตระหนก

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เจตนินและคมสันบอกเป็นนัยกับเธอว่าปัญหาในมโหสถกรุ๊ปนั้น เลอศิลป์เป็นคนทำ

แม้ว่าเธอจะเก็บงำความสงสัยไว้ในใจ แต่เธอก็พยายามโน้มน้าวตัวเองไม่ให้สรุปไปก่อนที่จะมีหลักฐานใดๆ อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม น้ำเสียงของเลอศิลป์ในขณะนั้นทำให้ตาชั่งในใจเธอเริ่มเอียง

งั้นก็แปลว่าเขารู้เกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นกับมโหสถกรุ๊ปมาตลอด!

ในวินาทีถัดมา เลอศิลป์ก็ตรวจสอบการคาดเดาของเธออย่างไร้อารมณ์ “ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมขอแนะนำให้คุณสองคนเลิกเสียเวลาและพลังงานไปอย่างไร้ประโยชน์ ไม่ช้าก็เร็วมโหสถกรุ๊ปจะเป็นของฟ้าศิริสวัสดิ์กรุ๊ป”

เมื่อคำพูดของเขาหลุดปากออกมา ดวงตาของเขาก็เป็นประกายอย่างอันตราย

เนื่องจากเธอตกใจมาก การดิ้นรนของรษิกาจึงค่อยๆ ยุติลง ดวงตาเธอเต็มไปด้วยการดูหมิ่นตัวเองเพราะน้ำเสียงของชายคนนั้น