ตอนที่ 921 คำขอโทษ

เมื่อสัมผัสได้ถึงความโกรธของเลอศิลป์ รษิกาก็กะพริบตาและหลบตาด้วยความรู้สึกผิด

“ถ้ามันไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ แล้วคุณมาที่นี่ทำไมคะ? คุณเลอศิลป์” เธอถาม

เลอศิลป์เหลือบมองเธออย่างหม่นหมอง เขาแค่มาเยี่ยมเธอตามคำแนะนำของจักรภพ นั่นคือเพื่อช่วยเธอในช่วงวิกฤติ

แต่ท่าทีเย็นชาของเธอที่มีต่อเขาก็ทำให้เขาไม่อยากจะบอกความจริงกับเธอ

ห้องทำงานปกคลุมไปด้วยความเงียบในทันที

รษิการู้สึกหนักใจมาก

ผ่านไปสักพัก เธอก็ทนความเงียบไม่ไหว เธอก้มหน้าลงและพูดว่า “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เราออกไปกันเถอะค่ะ เด็กๆ รอพวกเราอยู่นานแล้ว”

พอพูดเช่นนั้นแล้ว รษิกาก็เดินเข้าไปหาเลอศิลป์เพื่อจะออกจากห้องทำงาน

หลังจากก้าวออกไป ข้อมือเธอก็มีมือใหญ่ของชายหนุ่มมาคว้าเอาไว้

รษิกาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหยุดเดินและขมวดคิ้วใส่เลอศิลป์

เขาเป็นอะไรไป? เขาไม่บอกฉันว่าเรื่องอะไร แล้วก็ไม่ให้ฉันออกไปด้วย เขาต้องการอะไรกันแน่?

รษิกาไม่รู้จริงๆ ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เธอจึงเหวี่ยงแขนอย่างหมดความอดทนเพื่อพยายามจะให้หลุดออกจากการเกาะกุมของเขา

“ตามข้อมูลที่ผมมี ไฟที่ไหม้ในสถาบันทำลายสมุนไพรที่คุณเอามาจากมโหสถกรุ๊ปไปจนหมดแล้ว” เลอศิลป์พูดด้วยเสียงทุ้มต่ำหลังจากใช้เวลาอยู่นานเพื่อระงับความโมโห

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รษิกาก็หยุดดิ้นรนเพราะความสงสัยในใจเธอก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง

เขารู้เรื่องราวทั้งหมดอย่างแจ่มแจ้งได้ยังไงถ้าเขาไม่ได้เป็นคนทำ? แต่ในเมื่อเขาอธิบายตัวเองไปแล้ว ฉันก็แสดงความสงสัยออกไปอย่างเปิดเผยไม่ได้อีก