ตอนที่ 925 ปลอบใจรษิกา

ระหว่างทางที่ไปบ้านฟ้าศิริสวัสดิ์ ไอรดาพองแก้มของเธอขณะนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เธอจ้องมองพ่อผ่านกระจกมองหลัง

“พ่อคะ พ่อทำให้คุณรษิกาโกรธอีกแล้วเหรอ?”

เลอศิลป์ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงอ่อนหวานน่ารักของไอรดา

ไอรดาจับการเปลี่ยนแปลงในสีหน้าของเลอศิลป์ได้และรู้ว่าเธอเดาถูก จึงถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

เธอคิดว่าเลอศิลป์อยากจะพาเธอมาหารษิกา

แต่กลายเป็นว่าเขาไปสร้างปัญหาให้รษิกาแทน

“หนูจะไม่เชื่อฟังพ่ออีกต่อไปแล้ว!” ไอรดาพูดอย่างเศร้าสร้อย

เลอศิลป์ขมวดคิ้วแน่นขึ้น เขาอธิบายอย่างอดทนว่า “มันเป็นเพราะเรื่องงาน”

คำแก้ตัวแบบนี้อีกแล้ว!

ไอรดามองผ่านกระจกมองหลังอย่างไม่พอใจและพูดว่า “พ่อรู้แค่ว่าจะหลอกเด็กได้ยังไงเท่านั้นแหละ”

ดวงตาของเลอศิลป์กระตุกด้วยความโกรธเมื่อเขาได้ยินเช่นนั้น

ไอรดาพูดความทุกข์ใจของเธอออกมาต่อ “คราวก่อนพ่อก็บอกหนูแบบนี้! ก่อนหน้านี้พ่อหลอกให้หนูพาพ่อมาหาคุณรษิกาด้วยเหมือนกัน…”

แต่พอเราไปถึงบ้านคุณรษิกา พ่อก็แอบไปทำให้เธอโมโหอีก!

ไอรดาสาบายว่าจะไม่เชื่อพ่อเธออีกเลย

เลอศิลป์ฉวยโอกาสตอนที่รถติดไฟแดงยกมือขึ้นมากุมขมับที่ปวดตุบๆ “พ่อพูดความจริง ไม่จำเป็นที่พ่อต้องโกหกลูกเลยนะ”

“ตอนที่เรากินข้าวกัน คุณรษิกาก็อารมณ์ดีๆ อยู่! แต่เธอกลับเป็นแบบนั้นหลังจากไปคุยกับพ่อ!”

คำกล่าวหาของไอรดาสมเหตุสมผลและยังมีหลักฐานด้วย

เลอศิลป์ไม่อาจตอบโต้เธอได้ เขาทำได้แต่เงียบแม้ว่าจะหงุดหงิดมากก็ตามที

ว่ากันตามตรง รษิกาเป็นคนที่ไม่พอใจไปเอง แต่แล้วไอรดาที่ไม่รู้ความจริงก็โทษเขากับเรื่องนี้

ไอวี่…

ไอรดาขมวดคิ้วด้วยความพยายามจะตีหน้าดุดัน “พ่อคะ พ่อสัญญากับหนูว่าจะให้คุณรษิกามาเป็นแม่ของหนู!”

เลอศิลป์ยังคงเงียบ