ตอนที่ 935 เพลิดเพลินกันอย่างเต็มที่

อัญชสาเริ่มหมดความอดทนอย่างรวดเร็วขณะที่คนกลุ่มนั้นยังไม่กลับมาที่เต็นท์แม้จะผ่านเวลาไปนานแล้วก็ตาม

เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาและส่งข้อความไปหานักสืบว่าคุณอยู่ไหน?

ตามหลักแล้ว เขาน่าจะต้องมาถึงที่นี่ก่อนเธอ แต่อัญชสาก็ไม่เห็นใครอื่นอยู่แถวนี้เลยเมื่อเธอกวาดตามองไปทั่วบริเวณในก่อนหน้านี้

เขาหายหัวไปไหนนะ? ช่างไร้ประโยชน์เสียจริง!

เธอขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

วินาทีต่อมา โทรศัพท์ของเธอก็สว่างขึ้นมาเพราะข้อความที่นักสืบตอบกลับว่าเงยหน้ามาสิครับ

หญิงสาวที่งุนงงเงยหน้ามาเห็นว่าใบไม้ที่ต้นไม้ในบริเวณใกล้ๆ กำลังสั่นไหว

ในวินาทีต่อมา เธอก็เห็นแสงแฟลชจากกล้อง

อัญชสาขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจและก้มหน้าลงพิมพ์ตอบกลับไปว่าคอยดูพวกเขาให้ดี! ถ่ายรูปไว้ถ้ามีอะไรแปลกๆ แล้วส่งมาให้ฉันด้วย

นักสืบตอบตกลงไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

หลังจากนั้น อัญชสาก็เหลือบมองไปทางรษิกาและลูกๆ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะค่อยๆ ขับรถออกไป

หากเป็นไปได้ เธอก็อยากจะอยู่ดูรษิกากับลูกๆ ตัวบิดตัวงอด้วยความเจ็บปวดด้วยตาตัวเอง แต่อนิจจา สถานที่ที่เธออยู่ในตอนนี้มันสะดุดตาเกินไป

มีโอกาสที่อัญชสาอาจจะถูกจับได้หากเธอยังอยู่ตรงนี้ต่อไป และถ้าเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้นมา เธอก็จะสูญเสียไปมากกว่าสิ่งที่จะได้รับ

โชคดีที่อัญชสาจ้างนักสืบเอาไว้ ซึ่งเขาคนนี้นี่แหละที่จะสร้างความทุกข์ทรมานให้ครอบครัวของเธอในกาลข้างหน้า

แค่คิดว่ารษิกากับเด็กๆ จะรู้สึกอย่างไรหลังจากดื่มน้ำเหล่านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้อัญชสารู้สึกรื่นเริงใจ

เธอให้คนเก็บเชื้อแบคทีเรียตัวใหม่มาให้เพื่อที่เธอจะได้สั่งสอนบทเรียนให้กับรษิกา

มันเป็นแบคทีเรียที่คิดค้นขึ้นมาใหม่ ดังนั้นจึงยังไม่มีหนทางรักษาได้

นั่นไม่สำคัญต่ออัญชสาเลย เพราะเธอไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าการได้เห็นพวกเขาตาย

น่าเสียดายที่แบคทีเรียนั้นจะทำให้พวกเขาเจ็บปวดแต่ไม่ทำให้ถึงตายได้

แม้ว่ามันจะไม่พอต่อการระงับความเกลียดชังในใจเธอ แต่มันก็สามารถทำให้รษิกาและลูกๆ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส