ตอนที่ 936 ร่องรอยแห่งความลังเลใจ

เมื่อเห็นว่าเด็กๆ เหงื่อโชกไปทั้งตัว รษิกาก็เลือกใช้โอกาสนี้เรียกพวกเขา “พวกหนูเหงื่อโชกไปหมดแล้วนะ มาพักกันหน่อยเถอะ ไม่งั้นจะเป็นหวัดเอาได้”

ในตอนนั้น เด็กๆ เล่นกันมาจนหนำใจแล้ว พวกเขาจึงขึ้นมาจากน้ำอย่างว่าง่ายเมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวเรียก

เบนนี่มีปลาอยู่ในมือ ซึ่งเขาก็ปล่อยมันลงน้ำไปอย่างไม่เต็มใจนักก่อนจะขึ้นจากน้ำ

ส่วนไอรดา เธอรวบรวมก้อนกรวดที่เด็กชายทั้งสองให้เธอมาไว้ในกระโปรงของเธอเพื่อปกป้องกองหินเหล่านั้นขณะที่เดินไปหารษิกา

เมื่อเห็นว่าเด็กหญิงตัวน้อยกำลังลำบาก รษิกาก็เดินเข้ามาช่วยเธอ

ฝีเท้าของไอรดาค่อยๆ เบาลงเมื่อน้ำหนักของก้อนกรวดที่ถือมานั้นถ่ายเทออกไปจากตัวเธอ

พอพวกเขามาถึงชายฝั่ง รษิกาก็เอาผ้าเช็ดตัวที่เธอเตรียมมาก่อนหน้านี้ไปเช็ดตัวให้เด็กๆ อย่างเบามือ

เด็กทั้งสามคนห่อตัวด้วยผ้าเช็ดตัวและกลับไปยังเต็นท์ พอถึงแล้วไอรดาก็เอาก้อนกรวดเหล่านั้นออกมาตากให้แห้ง

เด็กๆ เลือกก้อนกรวดที่มีสีสันสดใสและมีรูปร่างดีเป็นพิเศษ ซึ่งมันดูสวยงามมากเมื่อแสงแดดอาบไล้พวกมันอยู่

ดังนั้น ไอรดาจึงไม่อาจละสายตาไปจากมันได้เลย

รษิกาลูบหัวเด็กหญิงและลุกขึ้นไปหยิบแก้วน้ำของพวกเขามา

“พวกหนูคงจะหิวน้ำมากหลังจากเล่นมาอย่างนั้น เอ้านี้จ้ะ ดื่มน้ำกันก่อนนะ”

ขณะที่พูด เธอก็ส่งแก้วน้ำของแต่ละคนให้เด็กๆ และพวกเขาก็ดื่มน้ำกันอย่างว่าง่าย

“แม่ครับ” อชิจิบน้ำและคิดว่ารสชาติมันแปลกๆ

เมื่อได้ยินที่ลูกชายพูด รษิกาก็หันมามองเขาด้วยสายตางุนงง

อชิลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาเธอพร้อมกับแก้วน้ำในมือ เขาบอกใบ้ให้เธอดูน้ำในแก้ว

เป็นปกติที่จะไม่เห็นอะไรผิดปกติด้วยตาเปล่า

สถานการณ์นั้นทำให้รษิกาขมวดคิ้ว “มีอะไรเหรอลูก?”

สีหน้าของอชิก็งุนงงไม่ต่างจากแม่ของเขาขณะที่มองไปยังเบนนี่และไอรดา

นี่ฉันคิดไปเองหรือว่าน้ำมันมีรสชาติแปลกๆ จริงๆ กันแน่? แต่เบนนี่กับไอรดาดูเหมือนจะคิดว่ามันไม่เป็นอะไร

ด้วยความสงสัย เขาจึงยกแก้วขึ้นมาจ่อจมูกและลองดมดู