บทที่ 1 จับพลัดจับผลู

“ตอนนี้ข้าพเจ้าขอประกาศคำตัดสิน ว่าจำเลยสุขุม สถานนท์ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานฆาตกรรมและฉ้อโกง ตัดสินประหารชีวิตและอภัยโทษสองปีตามกฎหมาย!”

ตึก

ในศาล ผู้พิพากษาได้ตัดสินใจขั้นสุดท้ายและตัดสินชี้ขาดชะตากรรมของสุขุม

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ณิชาก็ลุกขึ้นทันที ดวงตาสีเหลืองอำพันของเธอเต็มไปด้วยความมืดมน เธอพยายามฝืนตัวเองไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงไป ก่อนจะมองไปที่สุขุมอย่างกังวลใจ

“พ่อ...” เธอพึมพำและก้าวไปข้างหน้า เธอต้องการพูดกับสุขุมสองสามคำ

สุขุมสวมชุดนักโทษสีขาวและถูกผู้คุมขังหลายคนคุมตัวไว้ หน้าของเขาซีดเผือด ออร่าที่อยู่บนตัวเขาได้หายไปนานแล้ว เขาดูแก่ขึ้นหลายสิบปี ข้างหูของเขาก็มีผมขาวขึ้น

“ณิชา เชื่อพ่อเถอะ พ่อไม่ใช่ฆาตกร ทั้งหมดนี้เป็นข้อกล่าวหาเท็จ พ่อถูกคู่แข่งใส่ร้าย!”

หัวใจของณิชาบิดเบี้ยวเหมือนโดนมีดกรีด

แน่นอนว่าเธอเชื่อว่าพ่อที่ใจดีไม่สามารถเป็นฆาตกรได้!

เธอพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “พ่อคะ ไม่ต้องกังวล หนูจะหาวิธีพลิกคดีให้พ่อและช่วยพ่อให้ได้...”

“นี่ไม่ใช่เวลาเยี่ยมของพวกคุณ ถึงเวลาที่นักโทษต้องกลับไปที่เรือนจำแล้ว” เมื่อเห็นณิชาขวางทาง ผู้คุมก็ดึงเธอออกไปอย่างเหลืออด

ร่างกายของณิชาที่ฝืนทนของเธอในตอนแรก ในตอนนี้เหมือนสตริงที่ถูกดึงจนแน่น จนเธอสะดุดและล้มลงกับพื้น

ข้อมือของเธอถลอกจนเป็นแผล มันเจ็บมาก แต่เธอร้องไห้ไม่ได้

เธอยังต้องหาวิธีช่วยชีวิตพ่อของเธอ...

ใช่สิ ฐานภพ สนธิไชย

เขาเป็นคู่หมั้นของเธอ เขาต้องมีทางแก้ไข

ณิชาเหมือนกำลังจับเส้นฟางเส้นสุดท้ายอยู่ เธอโทรหาฐานภพพร้อมกับร้องไห้ฟูมฟาย

“ขอร้องให้ผมช่วยพ่อของคุณ? ณิชา อย่าไร้เดียงสาไปหน่อยเลย ในตอนนั้นที่ผมวางแผนแต่งงานกับคุณ มันเป็นเพียงเพราะผมเห็นคุณค่าของความมั่งคั่งของพ่อคุณ ตอนนี้ตระกูลสถานนท์ล้มละลายแล้ว สุขุมก็ต้องติดคุก ทำไมผมต้องพยายามไปช่วยเขาด้วย?”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ คำพูดของฐานภพเหมือนกับมีดคมๆ ที่แทงเข้าที่หัวใจของณิชา!

เธอกัดริมฝีปากล่างแน่นจนมีเลือดไหลออกมา น้ำเสียงของเธอสั่นเทา “แต่ทุกคนในโลกรู้เรื่องการแต่งงานระหว่างตระกูลสถานนท์และตระกูลสนธิไชยแล้ว แม้ว่าคุณจะเสียใจกับการแต่งงาน แต่คุณก็คงต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่กลัวกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลสนธิไชยเหรอ?”

“หึ เรื่องนี้มันจำเป็นต้องให้ความสำคัญจริงๆ” เสียงที่ไม่แยแสของฐานภพดังขึ้นช้าๆ และเขาพูดอีกครั้งว่า “ในเมื่อคุณขอร้องอย่างจริงใจขนาดนี้ ดังนั้นผมจะให้โอกาสคุณ คืนนี้มาที่โรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ตอนสามทุ่ม ถ้าคุณทำให้ผมพอใจ ผมจะพิจารณาข้อเสนอของคุณ”

ณิชากัดฟัน เลือดทุกส่วนพุ่งไปที่หน้าผากของเธอ “นี่คุณกำลังซ้ำเติมกันนี่!”

เขายิ้มอย่างดูถูกเหยียดหยาม “อยากมาก็มา ไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา”

กลั้นน้ำตามาทั้งวัน สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

ฐานภพชี้แจงอย่างชัดเจนว่าเขาจะไม่แต่งงานกับเธอ แต่ต้องการให้เธอไปที่โรงแรมเพื่อไปอยู่เป็นเพื่อนเขา...

เขาต้องการให้เธอเป็นคู่นอนของเขา!