บทที่ 219 พวกแกคิดจะทำอะไร? อย่าเข้ามานะ!

“อย่าแสร้งโง่ไปหน่อยเลย! แกเป็นผู้หญิงของเวธัส จะไม่รู้เรื่องเอกสารหลักของโครงการเมืองในเมืองได้ยังไง?” ผู้ชายคนนั้นกลับแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายมากขึ้น

หัวใจณิชาแน่นิ่งทันที เขาถึงขั้นรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเวธัสอย่างชัดเจน!

ตกลงว่าใครเป็นคนส่งมา? เก้าเหรอ?

ถ้าเคล้นมาไม่ได้ก็ต้องใช้ไม้แข็ง!

“ฉันไม่รู้จริงๆ ...พวกแกจับมาผิดคนแล้ว....” เธอส่ายหน้าอย่างตื่นเต้น

“ไม่รู้เหรอ?” ผู้ชายคนนั้นแสยะยิ้ม น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นคมกริบเชือดเฉือนมาก แถมยังมีอาการดูถูกปะปนมาด้วย “ถ้าแกไม่ยอมพูด ฉันจะกรีดหน้าแก ถึงเวลานั้นก็จะเสียโฉม ไม่แน่นะเวธัสก็คงไม่เอาแกแล้วแหละ...”

ตอนที่พูด ผู้ชายคนนั้นก็นำคมมีดบางๆ แนบชิดกับผิวของณิชา จนสัมผัสกับความเย็นเฉียบจู่โจมเข้ามา ราวกับถูกงูพิษพันตัว ร่างกายของณิชาสั่นเทา จนขนลุกชันทั่วเหงื่อแตกพลั่กร่างกาย

ขนาดต้นคอยังเกร็งตามไปด้วย พลันเชิดศีรษะไปทางด้านหลัง บริเวณด้านหลังมีเหงื่อเปียกชุ่ม...

แต่เธอก็ยังให้คำตอบแบบนั้น

“ฉันไม่รู้จริงๆ ถึงแม้ว่าพวกแกจะถามฉันอีกร้อยครั้ง ฉันก็ยังไม่รู้อยู่เหมือนเดิม!”

เธอพูดไม่ได้ ไม่ว่าจะทำเพื่อเวธัสหรือว่าเพื่อตนเองก็ตาม จึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าพูดไม่ได้

การไม่พูด บางทีพวกเขาก็ยังสามารถปล่อยเธอให้มีชีวิตรอดอยู่ต่อไป...

พอพูดแล้ว ไม่แน่พวกเขาก็คงฆ่าปิดปากไปตั้งแต่ตอนนี้!

“ฉันว่าแกพูดกันง่ายๆ ไม่ชอบแต่ดันไปชอบให้ลงไม้ลงมือ!”

จังหวะที่ผู้ชายคนนั้นเอามีดหมายจะปาดคอเธอ จู่ๆ ผู้ชายอีกคนก็ยื่นมือออกมาขวางการกระทำของผู้ชายคนนั้นเอาไว้

“ช่างแม่งเถอะไอ้สาม ไม่มีผู้หญิงคนไหนหรอกที่ไม่สนใจหน้าตาของตนเอง ดูจากสภาพของเธอแล้วน่าจะไม่รู้จริงๆ ตอนนั้นก็ไม่น่าให้ผู้ชายคนนั้นหนีรอดไปได้ เขาต้องรู้แน่ๆ”

“งั้นผู้หญิงคนนี้จะทำยังไงดี?”

ผู้ชายคนนั้นชำเลืองมองณิชาแวบหนึ่ง “ผู้หญิงที่ไม่มีประโยชน์ยังจะรั้งเอาไว้ทำไม?”