บทที่ 278 ถ้าอย่างนั้นจะให้หม่ามี๊ป้อนไหม?

ปัณณ์รู้ว่าเวธัสกับอรัลกำลังวิดีโอคอลกันอยู่

แววตาเป็นประกาย เขาวิ่งไปล้างแอปเปิ้ลที่ห้องครัว ใช้มีดหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ

จัดวางแอปเปิ้ลไว้ในจาน เด็กน้อย ยกจานขึ้นมาตรงหน้าของณิชาทำท่าทำทางราวกับถวายสมบัติ

“หม่ามี๊ ปัณณ์หิวมาก……”เด็กน้อยส่งสายตาเป็นประกายไปหาณิชา ปีกจมูกขยับเล็กน้อย น่ารักสุดๆ

ณิชาอุ้มเขาขึ้นมานั่งลงข้างๆตัวเอง“ถ้าอย่างนั้นจะให้หม่ามี๊ป้อนไหม?”

ปัณณ์รีบยื่นกล่องไม้จิ้มฟันไปตรงหน้าของณิชาทันที

ณิชาใช้ไม้จิ้มฟันจิ้มแอปเปิ้ลชิ้นเล็กๆขึ้นมา ปัณณ์ก็อ้าปากอย่างให้ความร่วมมือ แถมยังจงใจส่งเสียงที่แสนเพลิดเพลินออกมาอีก

“อร่อย！แอปเปิ้ลที่หม่ามี๊ป้อนอร่อยที่สุดเลย อรัลอยากกินไหม?”

ปกติแล้วเด็กน้อยจะไม่ค่อยเรียกพี่ชาย ส่วนใหญ่แล้วจะเรียกชื่อไปเลยตรงๆ

น้องอรัลยอมรับว่าตัวเองถูกยั่วยวนเข้าแล้ว“พ่อ หม่ามี๊กับปัณณ์เรียกให้ผมไปกินของมื้อดึกแล้ว ฝันดีฮะ”

เขาพูดจบกำลังจะวางสาย เวธัสอาศัยจังหวะนี้มองเห็นสองแม่ลูกที่กำลังโอบกอดกันอยู่ในห้องนั่งเล่น ชุดนอนครอบครัวสีขาว เป็นชุดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้ ให้ความรู้สึกเหมือนกับกระต่ายน้อย ข้างหลังมีฮู้ดน่ารักๆที่มีหูยาวๆสองหูอยู่ด้วย

จู่ๆเวธัสก็นึกถึงการแต่งกายของบันนี่เกิร์ลขึ้นมา……

“ฝากลูกช่วยไปบอกหม่ามี๊ให้แด๊ดดี้หน่อยสิ”เวธัสเรียกให้อรัลหยุดการกระทำที่กำลังจะวางสาย

เด็กน้อยท่าทางชะงักเล็กน้อย จ้องมองเวธัสอย่างเหม่อลอย

ดวงตาสีดำเปล่งประกายราวกับละอองดาว เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ ตอนที่เงยหน้าขึ้นมอง ลักษณะท่าทางก็ยังน่ารักสุดๆ

เวธัสบังเอิญเห็นท่าทางการแสดงออกที่นุ่มนวลขนาดนี้ของลูกชาย ราวกับโดนสะกิดจุดที่อ่อนไหวที่สุดภายในหัวใจ……

“ผมได้ทราบข่าวมาว่า วีเอสเอ กรุ๊ปจะปกป้องIvanกับAmy ถ้ายังใช้วิดีโอในการงัดสู้กับพวกเขาต่อไปโอกาสพลิกตัวกลับขึ้นมาน้อยมาก ถ้าเกิดพอใจแล้วก็หยุดซะ วิธีการที่ดีที่สุดในการจัดการกับคนคนหนึ่งคือกำจัดของที่มีค่าที่สุดของเขา”

……

กลางดึกเงียบสงัด ณิชานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ครุ่นคิดคำพูดสุดท้ายที่เวธัสทิ้งเอาไว้ให้

เธอสอบถามอลิสา ก็พบว่าก่อนหน้านี้ไม่นานIvanรับโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่มาหนึ่งโปรเจกต์

ทางด้านนั้นเป็นเศรษฐีนี โปรดปรานความสามารถของIvanเป็นอย่างมาก

หลังจากที่ได้ทราบข่าวฉาวในอินเทอร์เน็ตแล้ว เธอก็ก็รีบกดดันวีเอสเอ กรุ๊ปทันที เรียกร้องให้สถาปนิกที่รับผิดชอบงานต้องเป็นIvanเท่านั้น ถ้าบริษัทเปลี่ยนคน โปรเจกต์นี้ก็จะยุติความร่วมมือลงทันที แล้วก็ต้องชดใช้ค่าเสียหายละเมิดสัญญา

วีเอสเอ กรุ๊ปหมดหนทาง ทำได้แค่เลือกที่จะปกป้องIvanต่อไป

จนตอนนี้ก็เริ่มดำเนินการจัดการควบคุมความคิดเห็นอย่างเต็มรูปแบบ ในขณะเดียวกันก็ขอแรงจากทางฝั่งตำรวจในการช่วยปราบปรามอย่างบ้าคลั่งเช่นกันด้วยเหตุผลว่าเป็นวิดีโออนาจาร

เห็นได้ชัดว่าIvanขอความช่วยเหลือจากภายนอก

สถานการณ์ตอนนี้มันย่ำแย่ลงไปแล้ว วิดีโอในมือของเธอเหล่านี้อย่างมากที่สุดก็ทำได้แค่จัดการกับAmyเท่านั้น

ส่วนIvan……

ต่อให้มันถูกเปิดโปงออกมาทั้งหมด เขาก็ยังเป็นสถาปนิกชื่อดังที่สูงส่งอยู่ดี

สถาปนิกอย่างนั้นเหรอ?

ถ้าเป็นเรื่องที่ขโมยผลงานของคนอื่นล่ะ?

วิธีที่ดีที่สุดในการกำจัดคนคนหนึ่งก็คือกำจัดสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของเขาทิ้งไปซะ จู่ๆณิชาก็เกิดความคิดที่หาญกล้าสุดๆขึ้นมาหนึ่งความคิด

เช้าวันถัดไป ณิชาได้รับโทรศัพท์จากWilliam

เหมือนกับที่เธอคาดการณ์เอาไว้ไม่มีผิด Williamมาพูดเจรจาต่อรองกับเธอแทนIvan

แต่Williamมีความเกรงใจมากกว่าIvanเยอะ

“ณิชา คุณจะกลับมาทำงานที่บริษัทเมื่อไรเหรอ?”

“ทำงาน?”ณิชาแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง น้ำเสียงแหบแห้งด้วยความรู้สึกหดหู่“ฉันถูกไล่ออกแล้วไม่ใช่เหรอ? จดหมายเลิกจ้างฉันก็ได้รับแล้ว”

“พอดีว่าเจ้าหน้าที่ฝ่ายทรัพยากรบุคคลดำเนินการผิดพลาดน่ะ คนที่จะไล่ออกไม่ใช่คุณ แต่เป็นพนักงานหญิงอีกคนที่มีชื่อเหมือนกับคุณต่างหากล่ะ หลักฐานที่Amyให้มาก่อนหน้านี้ผมก็ตรวจสอบมาเรียบร้อยแล้ว ไม่สามารถพิสูจน์ยืนยันได้ว่าบริษัทอื่นติดสินบนคุณไว้ ดังนั้นคุณจึงยังคงเป็นพนักงานของบริษัทพวกเราอยู่”

นี่คือจะเอาผลประโยชน์มาไกล่เกลี่ยเพื่อให้เธอเป็นฝ่ายยุติปัญหาสินะ?