บทที่ 279 พวกลูกจะมาออดอ้อนทำตัวน่ารักไม่ได้แล้วนะ

ตอนนี้Ivanเครียดและกดดันอย่างมาก เขาจำเป็นต้องเอาอกเอาใจเศรษฐีนี คว้าโปรเจกต์นี้มาให้ได้ แล้วถึงจะสามารถปกป้องจุดยืนของตัวเองในบริษัทได้

ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดคว้าโปรเจกต์มาได้ไม่สำเร็จ ข้างนอกก็มีข่าวฉาวของเขาลอยว่อนอยู่เต็มไปหมด ตำแหน่งของเขาจะต้องพังพินาศชื่อเสียงป่นปี้ย่อยยับอย่างแน่นอน

ดังนั้นทุกวัน ตอนที่ณิชาเลิกงานก็มักจะเห็นสมาชิกกลุ่มของIvanกำลังวุ่นไปวุ่นมาเสมอ ทำโอทีกะดึกจนถึงตีหนึ่งตีสองถือเป็นเรื่องปกติ

ที่น่าสยดสยองที่สุดก็คืออารมณ์ของIvanยิ่งอยู่ยิ่งย่ำแย่ลงเรื่อยๆ มักจะชอบตะคอกต่อว่าคน

อลิสาที่อารมณ์ดีขนาดนั้น ถูกIvanด่าจนร้องไห้อยู่ตั้งหลายครั้งหลายครา……

อลิสาแอบมาบ่นให้ณิชาฟัง

ณิชาฉวยโอกาสสอบถามถึงทิศทางการออกแบบในตอนนี้ของIvan อลิสารู้สึกไม่พอใจอยู่พอดี จึงเล่าออกมาจนหมดเปลือก

หลังจากพูดจบแล้ว เธอก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา“ณิชา เธอคงไม่คิดจะไปขัดขวางโปรเจกต์นี้ให้มันล้มเหลวหรอกใช่ไหม?”

“ไม่หรอก”ณิชาส่ายหัวอย่างแน่วแน่

อลิสาตบๆลงที่หน้าอก“ค่อยยังชั่ว ฉันกะที่จะหาเงินเลี้ยงชีวิตจากโปรเจกต์นี้นี่แหละ”

“ฉันจะทำให้Ivanถอนชื่อออกจากวีเอสเอ กรุ๊ปตั้งแต่ตอนนี้！”

อลิสาก็อ้าปากค้างทันที

ช่วงบ่าย ณิชาหอบเอกสารตรงไปยังห้องถ่ายเอกสาร

Amyก็บังเอิญหอบกองเอกสารกองหนึ่งมาพอดีเหมือนกัน

ศัตรูคู่อาฆาตมาพบกันก็ยิ่งเกิดความโกรธแค้นกันมากขึ้น Amyจ้องเธอตาเขม็ง แต่กลับมีความยำเกรงคำเตือนของWilliamอยู่ ไม่กล้าก่อเรื่องอะไร

ณิชาถ่ายเอกสารทีละแผ่นๆ แสร้งทำเป็นมองไม่เห็นAmy

ในเวลานี้เอง เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากอลิสา…...

“ฮาโหล? เอกสารฉบับนั้นเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ฉันจะให้คุณแล้วนะ คุณไม่ได้รับเหรอ?”

“……พวกเขาเร่งมากเหรอ? ได้ ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ”

พูดจบณิชาก็จัดการกับเอกสารของตัวเอง ก่อนจะวางลงข้างๆเครื่องถ่ายเอกสาร ลังเลที่จะมองAmy รีบจากออกไปดีกว่า

Amyแสดงท่าทางดูถูกเหยียดหยามใส่ณิชา ดูเหมือนมีคนกำลังต้องการเอกสารของเธออย่างไรอย่างนั้น?

รอเดี๋ยว เอกสารของเธออย่างนั้นเหรอ?

Amyมองสำรวจไปรอบๆ มั่นใจแล้วว่าไม่มีใคร ก็แหวกเอกสารที่ณิชาวางทิ้งเอาไว้กองนั้นทันที

ขณะที่กวาดสายตามองดูเอกสารหนึ่งแผ่นอยู่นั้น ก็นิ่งไม่ขยับอีก……

เธอรีบเอากระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นไปติดบนกล้องวงจรปิด ปิดกั้นไม่ให้กล้องถ่ายภาพได้ จากนั้นก็ใช้มือถือถ่ายเอกสารมา

ตอนที่ณิชากับอลิสากลับมาที่ห้องถ่ายเอกสาร Amyก็สับรองเท้าส้นสูงชะลูดเดินสะบัดสะโพกจากไปด้วยใบหน้าหรี่ตายิ้มๆ

ก่อนจะไป ยังทำเป็นเดินชนข้อศอกของณิชาไปเหมือนไม่ตั้งใจแต่ก็ตั้งใจอีก

อลิสารีบเข้ามาพยุงเธอเอาไว้ ชำเลืองตามองใส่Amy

Amyเดินจากไปไกลอย่างรวดเร็วโดยไม่หันมองเธอเลยแม้แต่น้อย

พอเธอเดินจากไปแล้ว อลิสาก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที“ณิชา ที่เธอทำแบบนี้มันมีประโยชน์จริงๆเหรอ?”

“AmyกับIvanตกอยู่สถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จึงรีบร้อนที่จะคว้าโปรเจกต์นั้นมาเพื่อที่จะให้จุดยืนของตัวเองมั่นคง ฉันให้ทางลัดกับพวกเขา พวกเขาจะต้องใช้อย่างแน่นอน”ลูกตาที่ดำมืดของณิชาเต็มไปด้วยความไม่แยแส

Williamอุส่าเชิญเธอกลับมาเพื่อIvan แน่นอนว่าเธอก็ต้องตอบแทนพวกเขากลับไปอย่างงามสักหน่อย

ให้พวกเขาได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ว่าคนตะวันออกไม่ใช่คนที่จะมายุแหย่ได้ง่ายๆ！

……

เพียงชั่วพริบตา ก็มาถึงวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว

แต่เดิมเวธัสต้องการที่จะพาเด็กทั้งสองคนไปขี่ม้าที่สนามม้าราชวงศ์ แต่ดันโชคร้าย ม้าตัวหนึ่งในนั้นเกิดป่วยขึ้นมา ป่วยหนักมาก สัตวแพทย์กำลังรักษาอยู่

เวธัสจึงเปลี่ยนเป็นค่อยไปขี่ม้าอาทิตย์หน้าหรือไม่ก็อาทิตย์หน้าๆแทน

เด็กทั้งสองคนต่างทยอยหันมาจ้องมองเขาด้วยสายตาต่อว่าอย่างพร้อมเพรียงกัน……

“ปีศาจกษัตริย์หลอกได้แม้กระทั่งเด็ก！โหดร้ายกันเกินไปแล้ว！”ปัณณ์หันหน้าไปฟ้องณิชา

เขาอุส่าตั้งใจใส่ชุดคาวบอยเด็กที่ดูเท่ดูคูล แต่ผลที่ได้กลับก้าวขาออกประตูไปแค่ไม่ทันไรก็บอกว่าไปไม่ได้แล้วซะอย่างนั้น……

ถึงจะขี่ม้าไม่ได้ แต่ก็ไปลูบๆถ่ายรูปสักหน่อยก็ได้นี่นา