บทที่ 326 กันญ่าขุดหลุมฝังตัวเอง

“ผมไม่วางใจ กังวลว่าคุณเวธัสจะมีโรคแทรกซ้อนที่ยังตรวจหาไม่เจอในร่างกาย ดังนั้นจึงมาดูหน่อยครับ” คุณหมอขยับแว่นที่อยู่บนสันจมูก ในมือยังถือประวัติคนไข้ของเวธัสเอาไว้ สีหน้าแววตาค่อนข้างวิตกกังวล

เมื่อบอดี้การ์ดได้ยินคำพูดนี้ และจะกล้าไปขวางมั้ยล่ะ?

แต่ตอนชำเลืองมองบุรุษพยาบาลที่อยู่ด้านข้างคุณหมอโรเบิร์ต พลันขมวดคิ้วไว้แน่น

“บุรุษพยาบาลท่านนี้หน้าไม่คุ้นเลยครับ? คุณช่วยถอดหน้ากากให้พวกเราดูหน่อยครับ” บอดี้การ์ดตักเตือนตามสมควร

เตชินท์ใส่หน้ากากอนามัยสีดำ ใส่ชุดกาวน์สีขาวตัวใหญ่ และไม่มีการคัดค้านอย่างอื่น และจัดการถอดหน้ากากอนามัยออกทันที

บอดี้การ์ดไม่เคยเห็นเตชินท์มาก่อนจริงๆ ทั้งสองคนสบตากัน

“คนนี้เป็นญาติผมเอง เพิ่งมาฝึกหัดที่โรงพยาบาลได้ไม่กี่วันนี้เอง ดังนั้น วันนี้จึงพาเขามาให้พวกคุณรู้จักหน้าคร่าตาครับ” คุณหมอโรเบิร์ตกังวลว่าบอดี้การ์ดจะเรียกคนมาเยอะขึ้น จึงยิ้มให้เป็นการอธิบายทันควัน

“แบบนี้นี่เอง...งั้นได้ครับ พวกคุณเข้าไปเถอะครับ”

บอดี้การ์ดออกตัวผลักประตูห้องพักผู้ป่วยแทนคุณหมอโรเบิร์ต เตชินท์เดินเข้าห้องพร้อมกับคุณหมอโรเบิร์ต

การตกแต่งห้องชุดVIPขนาดใหญ่แท้จริงแล้วเรียบง่ายมาก ห้องกว้างขวางมาก

หน้าต่างกระจกใสจรดพื้นไม่ได้รูดผ้าม่านปิด แสงแดดสาดส่องเข้ามาด้านใน อบอวลด้วยความอบอุ่น

ขณะนั้น ภายในห้องพักผู้ป่วยมีบุรุษพยาบาลคอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงของเวธัส และกำลังเพ่งมองขวดน้ำเกลือของเขา เพื่อเป็นการเตรียมเวลาเปลี่ยนขวดตลอดเวลา

ในเวลาเดียวกัน หากเวธัสมีความเปลี่ยนแปลงหรือจะฟื้นขึ้นมาก็ตาม เขามีหน้าที่รับผิดชอบที่จะแจ้งบุคลากรทางการแพทย์ทันที

เมื่อเห็นคุณหมอโรเบิร์ตเดินเข้ามาด้วยกันสองคน บุรุษพยาบาลลุกขึ้น พลันชี้ไปที่เวธัส เพื่อเป็นการแสดงว่าตนเองไม่ได้เกียจคร้าน พลันรีบพูดทันควัน “คุณเวธัสยังไม่ฟื้นครับ”

“อืม คุณช่วยผมวัดไข้ให้ผมที ผมจะตรวจอาการคนไข้”

คุณหมอโรเบิร์ตยื่นปรอทให้บุรุษพยาบาลด้วยสีหน้าเดิม

บุรุษพยาบาลไม่ได้คิดอะไรมาก พลันรับปรอทมาอย่างระแวดระวัง และเริ่มวัดอุณหภูมิของเวธัสทันที

โรเบิร์ตชะเง้อมองเตชินท์ด้วยความวิตกกังวล...