บทที่ 327 ไปตายซะ

กันญ่ารอเขาอยู่บนดาดฟ้าชั้นบนสุด

เตชินท์เร่งรุดไปยังดาดฟ้าชั้นบนอย่างรวดเร็ว กันญ่าถอดชุดเครื่องแบบพยาบาลสาวออกเรียบร้อยแล้ว พลันใส่เสื้อกันลมสีดำของตนเองทันที จนเห็นเค้าโครงรูปร่างเพรียวระหงของเธอ

สายลมบนดาดฟ้าพัดแรงมาก พัดเส้นผมสลวยเงางามดำขลับของเธอจนยุ่งเหยิง

“ญ่า ผมทำสำเร็จแล้วครับ!”

เตชินท์เก็บงำความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งในใจ และเดินนำหน้าไปอย่างตื่นเต้น และสวมกอดทางด้านหลังกันญ่าทันที

ฝ่ามือใหญ่พยุงท้องน้อยของเธอ พยายามทำตัวให้ใกล้ชิดลูกของเขาให้มากขึ้นกว่าเดิม

กันญ่าทั้งหวาดกลัวและตื่นเต้น พลันหันหลังกลับเพื่อชะเง้อมองเตชินท์ทันควัน มุมปากบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

“จริงเหรอคะ? คุณใส่ยานั่นลงในถุงน้ำเกลือให้เวธัสแล้วใช่มั้ยคะ? งั้นฉันก็เป็นนายหญิงของตระกูลสนธิไชยได้อย่างสบายใจได้แล้วใช่มั้ยคะ?”

แต่สิ่งที่น่าลำบากใจก็คือ เวธัสผ่าตัดทำหมันชายแบบถาวรเรียบร้อยแล้ว

หมอในประเทศต้องไม่มีบันทึกไว้อย่างแน่นอน

แต่ว่าไม่เป็นไร ตัวยาชนิดนี้ทำลายระบบประสาทสมองของคนรุนแรงมาก แม้เวธัสจะฟื้นขึ้นมา แต่จะมีอาการมึนงงเบลออยู่สักระยะ

เมื่อถึงเวลานั้น มีท่านประเสริฐคอยสนับสนุนให้ตนเอง เธอให้ข้ออ้างว่าร่างกายไม่แข็งแรง บวกกับแอบให้ทางโรงพยาบาลทำการผ่าตัดแก้หมันชายให้...

จำต้องพูดเลยว่า กันญ่าเกิดอาการคลุ้มคลั่งเล็กน้อยในเวลานี้

แต่เธอก็เฝ้าหวังเป็นนายหญิงของตระกูลสนธิไชยมานานหลายปีแล้ว จนทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว!

เตชินท์ใช้ข้อนิ้วเกี่ยวพันเส้นผมของกันญ่า พลันหัวเราะอย่างไม่แยแส “ญ่า มีเรื่องที่ผมลืมบอกคุณครับ”

“อะไรหรือคะ?” หัวของกันญ่าเบาสบายปลอดโปร่งด้วยความยินดี พลันเอ่ยปากถามไปตามน้ำ

“ผมสลับยานั้นเป็นยาพิษฤทธิ์ร้ายแรงแทน เมื่อพิษเข้าสู่ร่างกายจะเกิดอาการขาดอากาศหายใจจนเสียชีวิต เวธัสเสียชีวิตอย่างไม่ต้องสงสัย! จากนั้น คุณไม่ต้องไปคิดถึงเขาแล้ว แต่งงานกับผมนะ ผมสามารถดูแลคุณกับลูกได้อย่างดีมาก”

เสียงอื้ออึง ไม่น้อยกว่าสายฟ้าฟาดในวันอากาศปลอดโปร่ง ร่างกายกันญ่าแข็งทื่อ หน้าซีดเซียวราวกับกระดาษ

เธอชะเง้อมองเตชินท์อย่างตกตะลึง ริมฝีปากเกร็งชาไปหมด

“คุณพูดอีกครั้งสิ ว่าคุณไปทำอะไรมา?”