บทที่ 331 แปรเปลี่ยนเป็นศัตรู

การถูกเรียกใช้ตามอำเภอใจ...

เขาเริ่มสงสัย ตกลงว่ากันญ่าเคยมีความรู้สึกจริงใจกับเขาสักนิดหนึ่งมั้ย?

ทันใดนั้นเขาก็ยิ้มหราออกมา ขนาดไม่สนใจชีวิตเขาสักนิด แล้วจะมีความจริงใจมาจากไหนกัน?

พอท่านประเสริฐได้ยินก็โกรธจนความดันขึ้นจวนเกิดอาการกำเริบ จึงพยายามหายใจอย่างยากลำบาก

พลันใช้นิ้วสั่นเทาชี้ไปยังกันญ่าและเตชินท์ เปลือกตาปลิ้นออกมาด้านนอก--

“พะ...พวกแกมันชายโฉดหญิงชั่ว!”

กันญ่าคาดไม่ถึงว่าเตชินท์จะกล้าเปิดเผยเรื่องราวทั้งหมดออกมา พลันหวาดหวั่นทันที

“เตชินท์นี่คุณกำลังพูดมั่วซั่วอะไรออกมา!”

“ผมพูดมั่วเหรอ? ผมยังอัดคลิปตอนที่ผมกับคุณมีอะไรกันไฟล์ยาวเป็นตับหลายกิกะไบต์ อยากให้ผมเอาออกมาเปิดโชว์ให้พวกคุณดูมั้ยล่ะ?” เตชินท์แสยะยิ้ม

“แก...” สีหน้ากันญ่าย่ำแย่มากกว่าเดิม ไม่คาดคิดเลยว่าเตชินท์จะกล้าแอบอัดคลิปพวกนี้เอาไว้ด้วย พลันร้องไห้และด่าทอออกมา “แกพูดออกมาเองไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็จะมาลากฉันกับลูกเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยไม่ใช่เหรอ?”

“ผมให้ทุกอย่างกับคุณ จนอยากจะควักหัวใจให้คุณด้วยซ้ำ แต่คุณกลับอยากจะเอาชีวิตผม แล้วผมยังจะปกปิดแทนคุณเพื่ออะไรล่ะ?”

“ปกปิดเหรอ? แกยังปกปิดอะไรแทนฉันอีกเหรอ? ทั้ง ๆ ที่แกต้องการฆ่าธัสให้ตาย! ไม่งั้นแกเอาหลักฐานออกมา เพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าฉันเป็นต้นคิดแผนการ! ถ้าเอาออกมาไม่ได้นั่นก็คือแกกำลังใส่ร้ายป้ายสีอยู่!”

กันญ่าทำใจแข็งสู้ ในทางกลับกันเตชินท์ลงมือทำทุกอย่าง มือเธอไม่เคยเปื้อนเลือดสักนิด เธอเป็นผู้บริสุทธิ์!

ณิชาจ้องมองทั้งสองคนมีปากเสียงตั้งหน้าเป็นศัตรูกัน ต่างอดไม่ได้ที่พูดอย่างหมดอารมณ์ “เตชินท์ เพื่อผู้หญิงพรรค์นี้ จนทำให้ตนเองตกอยู่สภาพนี้ คุ้มมั้ยเนี่ย?”

สีหน้าแววตาเตชินท์ยิ่งเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ

“แกหุบปากไปเลย! ถ้าไม่ใช่แกกับเวธัส ฉันกับญ่าก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้หรอก? พวกแกนี่แหละที่เป็นอาชญากร!”

เวธัสยกมุมปากขึ้นอย่างเยาะเย้ย “ดังนั้นแกจึงซื้อตัวคนร้ายเพื่อต้องการฆ่าฉัน?”

“คนที่อยากจะเอาชีวิตแกมีเยอะมาก! เรื่องมาถึงขั้นแล้ว ฉันก็ไม่กลัวที่จะบอกกับแก ฉันก็แค่ลักพาตัวณิชาไปก็เท่านั้นเอง เพื่อบีบบังคับให้แกมอบทรัพย์สินของแกจนสิ้นเนื้อประดาตัว แต่พวกฆาตกรเหล่านั้นหลังจากนั้นก็ไม่เกี่ยวข้องกับฉันแล้ว ได้แต่พูดว่าตัวแกเองมีศัตรูเยอะมากเกิน!”

สภาพจิตใจเตชินท์บ้าคลั่งเล็กน้อย โกรธจนบ้าคลั่ง

ดวงตาเวธัสฉายความเย็นชาออกมา

“ศัตรูของฉันจะเยอะขนาดไหน ก็ไม่ถึงขั้นที่ต้องทำให้แกมานั่งวิตกกังวลด้วยหรอก แกคิดถึงจุดจบของตัวแกเองเถอะ”

ลักพาตัว วางยา มีคลิปวิดิโอเป็นหลักฐาน เรื่องแล้วเรื่องเล่า ถึงเขาติดปีกก็ยากจะบินหนี

“แจ้งความเถอะ คนอย่างพวกแกเหมาะที่จะอยู่ในคุกตลอดชีวิต” ณิชาพูดลอยๆ กับเอกประโยคหนึ่ง เพื่อตัดสินชะตากรรมของพวกเขา

เมื่อทุกอย่างเงียบสงบลง นายท่านตระกูลสนธิไชยชำเลืองอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ พลันเดินหนีด้วยความโกรธเคือง

ก่อนหน้าที่จะเดินมุ่งหน้าออกไปยังตั้งใจกำชับเอกไว้ด้วย--

“จับตามองพวกเขาเอาไว้ อย่าให้ใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ ฉันจะจัดการลูกน้องคอยกดดันทางฝรั่งเศสทางนี้เอง ให้พวกเขาส่งตัวกลับประเทศทันที! ไม่มีวันปล่อยให้พวกเขาหลุดคดีอย่างสบายใจเฉิบไปได้!

……

ไม่นานหลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจมาถึงสถานที่เกิดเหตุ เตรียมคุมตัวเตชินท์กับกันญ่าไปยังสถานีตำรวจ

ร่างกายของกันญ่าสูญเสียการควบคุม ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง ว่าเธอเป็นผู้บริสุทธิ์!

อย่างไรก็ตามทุกคนต่างใช้สายตามองเธอราวกับมองคนบ้า

เตชินท์ยังคงแสดงลักษณะท่าทางไร้ความรู้สึกแบบนั้น พลันจ้องมองกันญ่าด้วยสายตาลึกซึ้ง

เหมือนการถูกจำคุกหรือไม่ จะถูกพิพากษาหรือเปล่า สำหรับเขาแล้วมันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรเลย

กันญ่ากุมท้องอันเจ็บปวดเอาไว้ และเริ่มแหกปากตะโกนว่าต้องการหมอสูติ-นรีเวชโดยตรง ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจมองเธอมีสัญญาณการแท้งจริงๆ ทำได้เพียงพาตัวส่งเธอไปโรงพยาบาล เตชินท์ย่อมมุ่งหน้าไปพร้อมกับขบวนของพวกเขา

ระหว่างทางกันญ่าแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว โดยเอาสิ่งของทุกอย่างที่สามารถจับต้องได้เขวี้ยงใส่หน้าเตชินท์

“ตอนนี้แกพอใจหรือยัง? ฉันถูกเปิดเผยหมดตูด! เด็กในท้องของฉันเป็นมารหัวขน! ไอ้แก่ตายยากก็ไม่เชื่อฉันแล้ว! เตชินท์ ทำไมแกไม่ตายห่าให้รู้แล้วรู้รอดตั้งแต่แรก...”

เตชินท์เชื่อฟังในสิ่งที่เธอพูดมากมาโดยตลอด ในที่สุดวันนี้ก็อดใจไม่ได้อีกแล้ว

ดวงตาของเขาฉายแววตาความโหดเหี้ยมออกมา ทันใดนั้นจึงใช้หลังฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้ากันญ่าอย่างสุดแรง

“แม่งกูยังดีไม่พอสำหรับมึงอีกเหรอ? มึงคิดจะให้กูตายให้ได้!”