บทที่ 49 ความอ่อนโยนของเวธัส

เวธัสผลักประตูเข้าไปโดยตรง และประตูก็กระแทกเข้ากับผนังด้านหลัง ทำให้เกิดเสียงดัง ตกใจมากจนณิชาเงยหน้าขึ้นทันที และเห็นเวธัสก้าวข้ามไป

เขายืนห่างจากเธอครึ่งเมตร มองลงมา สำรวจเธอ

ณิชาเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความเขินอาย จนแทบจะมุดดินหนี...

เวธัสขมวดคิ้ว เอนตัวลงนั่งยอง ๆ เขาไม่คิดว่าณิชาจะหกล้ม ดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะตำหนิด้วยเสียงที่ชั่วร้าย “ณิชา คุณอายุเท่าไหร่? เอวเคล็ดก็ไม่รู้จักเรียกหาผมเหรอ!”

วิธีพูดก็เหมือนกับผู้ใหญ่ที่กำลังตำหนิเด็ก ณิชาไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ดังนั้นเธอจึงปิดปาก และไม่ได้พูดอะไร

เมื่อเวธัสเห็นว่าการให้น้ำเกลือที่หลังมือซ้ายไม่ได้ทำให้เลือดไหลกลับ ก็โล่งใจ มันไม่ง่ายเลยที่จะเคลื่อนย้ายเมื่อเธอนอนคว่ำหน้าอยู่ และฝ่ามือใหญ่ก็จับมาที่เอวของเธอ

“มันเคล็ดตรงไหน?”

“...ฉันไม่แน่ใจเหมือนกัน” ณิชาคร่ำครวญ

ฝ่ามือของ เวธัสค่อย ๆ เคลื่อนไปตามเอวทีละเล็กน้อย“ที่นี่? หรือที่นี่...”

“หยุดๆๆๆ มันเจ็บ…”เมื่อเขาแตะเหนือก้นสองถึงสามนิ้ว ณิชาก็อดคร่ำครวญไม่ได้ และอยากจะพลิกตัวหยุดการกระทำของเขา

เธอไม่รู้เลยสักนิดว่าเธอเงยศีรษะขึ้นด้านข้าง ทำให้คอเสื้อหลวมกว้างขึ้น จากมุมมองของเวธัส สามารถเห็นทิวทัศน์สวยงามบางส่วน

ชายหนุ่มเหลือบมอง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง

ณิชาก้มลงมา เห็นคอเสื้อเปิดอยู่ และรีบล้มลงกับพื้น หูแดงอย่างกับมีเลือดไหล

“คุณ... ออกไป! ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ!”

เวธัสโน้มตัวและช้อนตัวเธออุ้มขึ้นมา ด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิง เขาหลีกเลี่ยงเอวของเธออย่างชำนาญ และริมฝีปากบางม้วนเข้าหากันเหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม—

“มีอะไรให้ซ่อน? คืนนั้นที่โรงแรม คุณเป็นคนถอดเสื้อผ้าก่อน และขี่เอวผม กล้าหาญมากไม่ใช่เหรอ? ทั้งตัวมีตรงไหนที่ผมอีก?”

ตูมในทันที หูของณิชาระเบิดเป็นดอกไม้ไฟ

เมื่อนึกถึงภาพที่วุ่นวายเหล่านั้นในโรงแรม ก็แทบอยากจะเอาหน้ามุดกำแพง

เธอทำแบบนั้นได้ยังไง?

เขายังมีคู่หมั้นอยู่

ในการประชุมสองสามครั้งนี้ เธอแอบสังเกตเขาอย่างลับๆ แต่เห็นเขาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอปฏิเสธที่จะพูดถึงมันโดยธรรมชาติ แต่คาดไม่ถึงว่าเขาจะจำมันทั้งหมดได้จริง ๆ และนำมันขึ้นมาพูดใหม่อีกครั้ง!

“นั่นเป็นความเข้าใจผิดทั้งหมด! พวกเราก็ถือซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และจากนี้ไปอย่าพูดถึงมันอีก!” เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นมือที่สาม!

เมื่อเวธัสได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าก็เขียวในทันที

“คุณก็อยากจะตัดขาดความสัมพันธ์กับผมขนาดนี้เลยเหรอ?”

ด้วยคำว่า “เวธัส” เพียงอย่างเดียว ผู้หญิงนับไม่ถ้วนก็พากันมาหาเขา

เป็นการดีกว่าสำหรับเธอ ด้านหนึ่ง เธอใช้วิธียั่วความอยากอาหารของเขา อีกด้านหนึ่งกลับกันแสร้งทำเป็นไร้เดียงสาและบริสุทธิ์...

“คุณก็มีคู่หมั้นแล้ว ยังอยากนอกใจเหรอ?”

“...”

เวธัสพูดไม่ออกครู่หนึ่ง เพราะเธอเอวเคล็ด ดังนั้นเขาทำได้เพียงจึงวางเธอนอนอยู่บนเตียงเท่านั้น

เนื่องจากร่างกายสัมผัสกับพื้น จึงเย็นลงเล็กน้อย

เวธัสยังคงเทน้ำร้อนให้เธอแก้วหนึ่ง

“ขับความหนาวออกไปได้ ดื่มซะ”

“ฉันสบายดี ไม่จำเป็น”

เวธัสระงับอารมณ์“คุณยังไม่หายจากอาการเป็นหวัด ถ้าคุณเป็นหวัดอีกครั้งอาการจะแย่ลง ดื่มมันซะ”

ทั้งที่ณิชารู้ว่าเขาทำเพราะหวังดีต่อเธอ แต่เธอยังคงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน และไม่ตอบสนองด้วยการเบือนหน้าหนี

“ณิชา?”

“...”

ไม่ได้รับการตอบโต้ คิ้วและตาของเวธัสค่อยๆ เย็นลง: “คุณแน่ใจหรือว่าไม่อยากดื่ม?”

คราวนี้ณิชาปิดตาในทันที และแข็งทื่อ