บทที่ 599 ความสุขในค่ำคืนเดียว

ศิริจันทร์อายุมากเกินไป เธอได้รู้เรื่องที่ว่าได้เกิดเรื่องกับณิชาช้ากว่าคนอื่น

ถึงแม้ว่าชาลีได้ปิดข่าวด้านวงการบันเทิงไปแล้ว แต่ว่าเรื่องระเบิดที่ใหญ่ขนาดนั้น ก็เหมือนกับกระดาษที่ห่อไฟ สุดท้ายข่าวก็ได้หลุดออกมาอยู่ดี คืนวันนั้น ศิริจันทร์ก็ได้ล้มป่วยเข้าโรงพยาบาลไป

ได้สวมหน้ากากออกซิเจนใส ปากของเธอก็ได้พูดชื่อของณิชากับกานต์รวีไม่หยุด

ถึงแม้ว่าเจนนี่ได้ถูกไล่ออกจากตระกูลรุ่งโรจน์แล้ว แต่พอได้ยินว่าเกิดเรื่องกับคุณย่า ก็ไปที่โรงพยาบาลโดยไม่สนใจอะไร

เธอได้เฝ้าอยู่หน้าเตียงคนไข้ของคุณย่าทั้งคืน เช้าวันที่สองเกือบๆ หกโมงถึงได้กลับไปที่Repulse Bay Villa ไม่อยากที่จะเจอกับคนอื่นๆ ในตระกูลรุ่งโรจน์ แบบนี้ก็เลี่ยงอะไรที่วุ่นวายได้หลายๆ อย่าง ในมุมที่ไม่มีคน ในหัวของเธอก็ได้มีหน้าของณิชาโผล่มา สักพักก็ได้มีหน้าที่นอนป่วยของศิริจันทร์ น้ำตาก็ได้ไหลออกมา

......

ชาลีกับเวธัสก็ได้จัดการเรื่องงานศพของณิชา

การตายของณิชามีผลกระทบกับศิริจันทร์มาก พอเธอป่วยแบบนี้ก็ไม่ตื่นเลย แพทย์ได้ออกมาแจ้งป่วยร้ายแรงไปหลายครั้ง

ทุกๆ คืน เจนนี่ก็จะแอบเข้าไปหน้าเตียงคนไข้ จับมือของคุณย่า พูดอยู่ข้างหูของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ว่าเธอยังไม่เคยเห็นหน้าเหลนเลย คาดไม่ถึงว่า คราวนี้คุณย่าได้ฝืนเอามากๆ หลายครั้งแล้วที่แกได้หนีมาจากความตายได้

หมอบอกว่านี่เป็นปาฏิหาริย์ ชาลีกลับรู้ว่าทุกๆ คืนนั้นเจนนี่จะมาให้กำลังใจคุณย่า

คืนนี้ เจนนี่ไปที่โรงพยาบาลไม่ได้กะทันหัน ตอนที่เธอกลับRepulse Bay Villaนั้น ก็พบว่าชาลีก็อยู่

“คุณไม่ไปเฝ้าคุณย่าเหรอคะ?” เจนนี่ถามด้วยความสงสัย

ชาลีกำลังจัดข้าวของ หารูปภาพของณิชาออกมา เลือกรูปที่เหมาะสมรูปหนึ่งมาเป็นรูปที่ระลึก มองรูปภาพผิวขาวปากแดงของณิชา เสียงของเขาได้เรียบ “คุณหมอบอกว่าคุณยายได้พ้นจากขีดอันตรายแล้ว”

เจนนี่โล่งอก แต่เวลาเดียวกันก็เศร้าใจ

สายตาของเธอก็ได้มองไปยังรูปภาพ......

“ณิชาสวยจริงๆ”

“เสียดาย กลับมาไม่ได้อีกแล้ว” นิ้วของชาลีก็ได้วาดไปที่รูปของณิชา เรื่องคราวนี้ ทำให้เขานั้นรับรู้เรื่องหนึ่ง ชีวิตคนนั้นสั้น เรานั้นไม่มีทางรู้ว่าอุบัติเหตุหรือว่าพรุ่งนี้อะไรจะมาก่อน

ถ้าเกิดรัก ก็ขอให้ตั้งใจ คว้ามือของเธอไม่ปล่อย

เจนนี่มองริมฝีปากที่ได้ยิ้มอ่อนๆ ด้วยความเศร้าใจของชาลี ก็ได้เศร้าใจตามกัน จากนั้นก็ได้ไปจับมือของเขา “ฉันยังอยู่ตรงนี้ค่ะ พวกเราต้องช่วยกันตามหาคนร้ายที่ฆ่าณิชาเจอแน่นอน!”

ชาลีเหมือนรับรู้ไปด้วย อยู่ๆ ก็ได้คว้าเจนนี่เข้ามากอดแน่น

ตาทั้งสองได้ประสานกัน เจนนี่มองเห็นนัยน์ตาที่ดำของเขานั้นได้มีความสับสนแล้วก็เจ็บปวด “ชาลี......”

ชาลีจ้องมองเธอ “หื้อ?”

เจนนี่ไม่ได้พูด เขย่งเท้า แล้วก็จูบเขาเบาๆ

ร่างกายของชาลีก็ได้เกร็งเลยทันที จากนั้นก็ได้ปล่อยสบาย ก็เหมือนหัวใจสองดวงที่ได้รับบาดเจ็บต่างก็ปลอบโยนซึ่งกันและกัน เขากอดเอวเธอไว้ ก้มหน้าจูบเธออย่างลึกซึ้ง......

ร่างกายที่หนุ่มสาวสองคนได้แนบติดกัน เจนนี่ค่อยๆ หลับตาลง จูบเขาอย่างตั้งใจ และก็ยอมรับจูบของเขา

ตอนที่กำลังเร่าร้อนนั้น อยู่ๆ ชาลีก็ได้อุ้มเธอขึ้นมา ก้าวขาเดินไปยังเตียงในห้องนอน

เจนนี่ไม่รู้ว่าในเวลาแบบนี้ถ้าพวกเขาทำเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องถูกไหม แต่ว่าทั้งกายและใจของเธอได้บอกกับเธอว่า เวลานี้เธอต้องการผู้ชายคนนี้เอามากๆ ก็ถือว่าเป็นการปลอบโยนจิตใจละกัน

ในห้องก็เต็มไปด้วยเสน่ห์หา......

กว่าความเร่าร้อนนี้จบไปก็สองชั่วโมงให้หลังแล้ว

เจนนี่หลับลึกมาก ผมที่ยุ่งก็ได้ติดไปที่แก้ม ทำให้แก้มที่แดงของเธอดูโดดเด่น เป็นเพราะว่านอนตะแคง ริมฝีปากที่สวยนั้นก็ได้เปิดอ้าเล็กน้อย เป็นการยั่วยวนที่ไม่ได้ตั้งใจ เหมือนกำลังยั่วให้คนมาจูบ

ชาลีก็ได้เขย่าตัวเจนนี่ “อาบน้ำก่อนค่อยนอน”