บทที่ 639 ร่างกายของเด็กผู้หญิงอ่อนแอมาก

ภูมิภัทรกับเปรมานับว่าเป็นเพื่อนที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก แต่หลังจากที่วีรพงษ์พาคุณหญิงวิวกลับบมาเปรมากลับกลายเป็นคนหัวรั้น และเธอก็ถูกส่งตัวเข้าโรงเรียนทหารตั้งแต่อายุยังน้อย ทำให้ทั้งสองคนไม่ค่อยได้มีปฏิสัมพันธ์อะไรร่วมกันมากนัก

“เปรน์” ภูมิภัทรกับเปรมาไม่ได้เจอกันมานานหลายปีแล้ว เขาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า “ทำไมเธอไม่เข้าไปล่ะ?”

“เข้าไป? เข้าไปดูว่าท่านประธานาธิบดีผู้ยิ่งใหญ่ของเรารักใคร่เอาใจเมียลับของเขาแค่ไหนเหรอ?” เปรมายกมือขึ้นกอดอกด้วยใบหน้าเหยียดหยัน

ภูมิภัทรขมวดคิ้ว “นั่นไม่ใช่เมียลับอะไรทั้งนั้น นั่นเป็นน้องสาวของเธอ...”

“…”เปรมาชะงักนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมองทางห้องนอนอีกครั้งอย่างไม่เชื่อสายตา ภายในห้องนอนนอกจากวีรพงษ์กับณิชาแล้วยังมีผู้ชายอีกคน

ผู้ชายคนนั้นเหมือนเพิ่งจะออกมาจากห้องน้ำ เพราะมือของเขายังคงมีคราบเปียกชื้นอยู่เล็กน้อย ด้านณิชาก็ยิ้มและรีบยื่นผ้าขนหนูให้เขาทันที

เปรมาเลิกคิ้วเรียวยาวของเธอขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธและเย็นชา “ที่แท้จัดงานใหญ่โตขนาดนี้ก็เพื่อต้อนรับการกลับมาของลูกสาว? แต่ฉันจำได้ว่าแม่ของฉันคลอดฉันแค่คนเดียว แล้วยังจะมีน้องสาวจากไหนอีก”

ภูมิภัทรคาดไม่ถึงว่าคนขี้ขลาดขี้กลัวที่คอยเดินตามหลังเรียกเขาว่าพี่ภูมิภัทรเมื่อตอนเด็ก ๆ พอโตขึ้นแล้วจะเป็นคนอารมณ์เดือดง่ายขนาดนี้

“ทีแรกก็คิดจะบอกเธอตั้งนานแล้ว แต่ทีมพิเศษที่เธออยู่กำลังออกปฏิบัติภารกิจและไม่สามารถติดต่อเธอได้เลย”

“ไม่จำเป็น ฉันไม่ได้อยากรู้” หลังจากเปรมาพูดจบเธอก็เสยผมสั้นที่เพิ่งตัดของเธอขึ้นอย่างเท่ ๆ แล้วเดินกระแทกตัวผ่านภูมิภัทรออกไป หลังจากลับหายไปจากสายตาของภูมิภัทรแล้วเธอก็ถอดเสื้อคลุมออก พลางหัวเราะเยาะตัวเองคนเดียว

ท่านประธานาธิบดีคอยเอาอกเอาใจลูกสาวคนเล็ก เกรงว่าจะลืมวันครบรอบวันตายของแม่เธอไปแล้วด้วยซ้ำ?

…

เมื่อถึงสี่โมงครึ่งได้เวลาอันเป็นมงคลวีรพงษ์ในชุดสไตล์ถังดั้งเดิมพาณิชาไปที่ห้องโถงบรรพบุรุษของตระกูลธรรมสุขวริษฐ์ พาเธอจุดธูป ไหว้บรรพบุรุษและประกาศไปทั่วทุกสารทิศ

และนี่เป็นครั้งแรกที่นักข่าวและสื่อมวลชนทั้งหลายได้เข้าไปถ่ายภาพภายในห้องโถงบรรพบุรุษของตระกูลธรรมสุขวริษฐ์ ทุกคนต่างตื่นเต้นดีใจราวกับหนูเห็นข้าวสารและพากันถ่ายภาพอย่างบ้าคลั่ง

แสงแฟลชกะพริบรัวไปทั่วบริเวณห้อง

“บรรพบุรุษทั้งหลาย ข้าพเจ้าวีรพงษ์ ทายาทตระกูลรุ่นที่ 16 ในที่สุดก็ตามหาบุตรสาวที่หายสาบสูญไปนานหลายปีจนพบในวันนี้ ขอบพระคุณเหล่าบรรพบุรุษทั้งหลายที่ช่วยปกปักรักษาคุ้มครองเรา ขอให้ตระกูลธรรมสุขวริษฐ์ของเราเจริญรุ่งเรืองตลอดไป ...” วีรพงษ์ยืนถือเครื่องหอมอยู่เบื้องหน้าห้องโถงบรรพบุรุษก่อนจะโค้งคำนับลง

ทันทีที่เขาพูดจบ ณิชาก็เดินเข้ามาพร้อมธูป และคุกเข่าลงบนฟูกก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “บรรพบุรุษทั้งหลาย ข้าพเจ้าหลานสาวรุ่นที่ 17 ณิชา กลับมาแล้วค่ะ”

“อะไรนะ ไม่ใช่เมียลับแต่เป็นลูกสาวเหรอ”

“พระเจ้า! หรือว่านี่จะเป็นลูกสาวนอกสมรสของท่านประธานาธิบดีหรือเปล่า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย”

“จิ๊! ลูกนอกสมรสอะไรล่ะ เธอเป็นลูกสาวของคุณหญิงวิว! เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเหรอว่าตอนที่คุณหญิงวิวไปจากประเทศ F เธอกำลังต้องท้องอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ตอนที่ท่านประธานาธิบดีตามหาเธอจนพบกลับไม่เจอลูกแล้ว แถมท่าทางของเธอก็ดูบ้า ๆ บอ ๆ…”

ทุกคนไม่ได้เข้าไปภายในห้องโถงบรรพบุรุษ แต่บทสนทนาระหว่างพ่อกับลูกสาวยังคงถูกสื่อจับประเด็นอยู่ตลอด ตอนนี้ทุกคนต่างก็กำลังร้อนอกร้อนใจและตกใจไปตาม ๆ กัน

ที่แท้คนที่ประธานาธิบดีคอยปรนนิบัติดูแลอย่างดีไม่ใช่เมียลับ ไม่ใช่เมียน้อย แต่เป็นลูกสาวที่หายสาบสูญไปนาน?!

ตอนนี้โลกของสื่อทั้งหลายกำลังเดือดกันสุด ๆ

เพียงไม่นานทุกคนก็รีบพากันอัปโหลดข้อมูลที่มีอยู่ในมือทันที

ข่าวที่ประธานาธิบดีพบลูกสาวที่หายสาบสูญไปนานหลายปีแพร่กระจายออกไปเพียงในเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมง ยอดการเข้าชมในโซเชียลมีเดียระเบิดทันที หน้าข่าวบางหน้าที่เน้นเรื่องการเมืองถึงกับเป็นอัมพาตค้างไปเลย

ตั้งแต่ต้นจนจบประธานาธิบดีไม่ได้อธิบายเรื่อง “วิดีโอเมียลับ” นั้นเลย เพราะตอนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีกแล้ว คนที่มีสมองต่างดูก็รู้ว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งหมด!

งานพิธีสิ้นสุดลงอย่างรวดเร็ว ทางด้านวีรพงษ์ก็เชิญแขกทุกคนเข้าร่วมงานเลี้ยง

ห้องจัดเลี้ยงอยู่ในห้องโถงใหญ่ของบ้านตระกูลธรรมสุขวริษฐ์ ซึ่งถูกจัดแต่งให้ดูรื่นเริงทั่วทุกแห่งเต็มไปด้วยสีแดงราวกับงานปีใหม่

ณิชาได้รับการปกป้องจากวีรพงษ์เป็นอย่างดีจนสุดท้ายก็ไปปรากฏตัวบนเวทีงานเลี้ยงวีรพงษ์พูดไม่กี่คำก่อนจะพาเธอออกไป โคมไฟสปอตไลท์สาดส่องลงมาเหนือศีรษะของเธอ เธอได้แต่มองสื่อมวลชนด้านล่างเวทีอย่างนิ่งสงบ...