บทที่ 645 ลองแกล้งฉันอีกทีสิ

เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินออกจากด้วยความสิ้นหวัง

แม้ว่าจะไม่เต็มใจสักแค่ไหน แต่เมื่อได้ยินว่าคดีได้สอบสวนและจับกุมตัวผู้ต้องสงสัยได้แล้ว พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะอยู่ต่อ

“เธอรู้สึกไหมว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจคนเมื่อกี้จงใจพุ่งเป้ามาที่เธอ?”

หลังจากไล่แมลงหวี่แมลงวันที่ส่งเสียงดังรำคาญออกไปแล้วเวธัสก็โอบณิชาเข้าไปไว้ในอ้อมแขน

ณิชาพยักหน้า “เขาไม่เพียงแต่พุ่งเป้ามาที่ฉัน แถมยังจงใจใส่ความคุณพ่อของฉันด้วย ราวกับว่าอยากจะให้พ่อของฉันเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการตายของสาธิตให้ได้...”

“เมื่อวานสาธิตโทรมาหาคุณจริง ๆ เหรอ?”

“ใช่” ณิชาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเลื่อนไปหน้าสายที่ไม่ได้รับ “ตอนกลางดึกเมื่อคืน ฉันคงจะเผลอหลับไปเลยไม่ได้สังเกต...แปลกจัง คุณเองก็ไม่ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์เหรอ”

เวธัสกระชับแขนโอบเธอเอาไว้แน่นกว่าเดิม ต้องไม่ได้ยินอยู่แล้วเพราะก่อนนอนเขาเป็นคนปิดเสียงโทรศัพท์ของเธอเอง

ช่วงนี้มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย ไหนจะเรื่องการหายตัวไปของลูก ไหนจะเรื่องนับญาติกับวีรพงษ์

ตอนกลางคืนเธอก็มักจะตื่นจากฝันร้ายแบบนี้บ่อย ๆ

ดังนั้นเขาก็เลยปิดเสียงโทรศัพท์ของเธอเพื่อให้เธอได้นอนหลับสนิท

ใครจะไปคิดว่าสาธิตจะโทรเข้ามาขอความช่วยเหลือพอดี...

แววตาของเขาสุขุมเยือกเย็น นิ้วเรียวเอี่ยวคางของณิชาขึ้น ปลายนิ้วลูบสัมผัสกับริมฝีปากของเธอ “การตายของสาธิตคงเกี่ยวข้องกับการทำความลับรั่วไหลแน่นอน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือตระกูลทางชายภูมิต้องการฆ่าปิดปากและต้องการเอาเรื่องนี้ป้ายความผิดมาให้คุณและโยงความผิดไปถึงประธานาธิบดี แบบนี้เท่ากับยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”

ณิชาถอนหายใจและเม้มริมฝีปากแน่น “ยังไงก็ถือว่าฉันทำให้สาธิตต้องเดือดร้อน เขามีญาติหรือครอบครัวที่ไหนอีกไหม ฉันอยากจะชดเชยให้กับพวกเขา”

“โอเค”

ทว่าเรื่องมันกลับไปจบลงตามที่จอมบอกว่าฆาตกรถูกจับตัวได้แล้ว

ในทางกลับกันเมื่อบ่ายการตายของสาธิตถูกออกอากาศทางโทรทัศน์

เนื่องจากในการสัมภาษณ์ที่คฤหาสน์ธรรมสุขวริษฐ์ก่อนหน้านี้สาธิตถามท่านประธานาธิบดีว่าการจัดงานเลี้ยงต้อนรับสมาชิกครอบครัวในครั้งนี้มีแผนการอื่นแอบแฝงต่อหน้าสาธารณชน แล้วสาธิตก็เสียชีวิตทันทีในคืนวันนั้น

พิธีกรในรายการพูดไปในเชิงที่ว่าเรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวพันกับวีรพงษ์และลูกสาวของเขา

แม้ว่าจะมีคนออกมาเตือนว่าฆาตกรเป็นโจรลักทรัพย์แต่พิธีกรกลับเบี่ยงประเด็น และพยายามบอกเป็นนัยว่านี่อาจจะเป็นการจ้างวานฆ่า และโจรลักทรัพย์เป็นเพียงแพะรับบาปเท่านั้น

ภูมิภัทรก็ได้ดูรายการแล้วเหมือนกัน และเขาก็รีบไปทำความเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกับวีรพงษ์ทันที

ณิชาออกจากบ้านไม่ได้ ทั้งสามคนจึงต้องวิดีโอคอลแทน

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นช่วงบ่ายแล้ว แต่ดูเหมือนว่าภูมิภัทรเพิ่งจะอาบน้ำ ประกอบกับตอนนี้เป็นฤดูร้อน เขาจึงไม่ใส่เสื้อ และเอาแค่ผ้าเช็ดตัวพาดไว้บนบ่าเท่านั้น เขานั่งอยู่ในห้องหนังสือที่สะท้อนแสง ผิวขาว ๆ ดุจข้าวสาลีของเขามันช่างเปล่งปลั่งและดูมีออร่า กล้ามเนื้อตามร่างกายประกอบกับกล้ามหน้าท้องแปดแพคของเขาปรากฏออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน ตามร่างกายแทบจะไม่มีเนื้อไขมันเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ซึ่งนี่เป็นรูปร่างแบบที่เมื่อเปลื้องผ้าแล้วมีกล้ามเนื้อ แต่สวมเสื้อแล้วดูเพรียวบาง

ณิชาไม่เคยเห็นภูมิภัทรเปลือยกายแบบนี้มาก่อน เมื่อเชื่อมต่อวิดีโอแล้วเห็นภูมิภัทรในหน้าจอ เธอก็อดกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบ ๆ ไม่ได้

ดูไม่ออกเลยนะเนี่ยว่าหุ่นของภูมิภัทรจะดีขนาดนี้

เทียบกับเวธัสแล้วแทบจะไม่ได้ต่างกันเลย

“ณิชา ตระกูลทางชายภูมิควบคุมสื่อบางส่วนทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากประชาชน ระยะนี้ลูกกับเวธัสอย่าเพิ่งออกไปไหนนะ หลีกเลี่ยงพวกนักข่าวไปก่อน” วีรพงษ์กลับมาพร้อมชุดสูทเต็มยศ เวลาพูดกับณิชาน้ำเสียงของเขาก็ดูอ่อนโยนลงไปมากไม่น้อย

เมื่อณิชาได้ยินเสียงของวีรพงษ์ เธอถึงได้รู้ว่าตัวเองมัวแต่จ้องภูมิภัทรตาเขม็งจนดูเหมือนคนโง่

เธอกระแอมเบา ๆ ก่อนจะเบือนสายตาหลบไปอีกทางเพื่อปกปิด “หนูรู้ค่ะ ตอนนี้สิ่งที่หนูเป็นกังวลมากที่สุดคือกลัวว่าตระกูลทางชายภูมิจะใช้โอกาสนี้โจมตีพ่อ...”

“พ่อยู่ในวงการการเมืองในประเทศ F มาหลายปี เรื่องเล็กน้อยแค่นี้พ่อไม่สนใจหรอก”

ภูมิภัทรหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นเช็ดหยดน้ำบนเส้นผมของเขาแล้วพูดเสริมว่า “พวกเราเองก็มีข้อมูลด้านมืดของตระกูลทางชายภูมิอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน เพียงแค่เราไม่ได้เปิดเผยมันออกมาเท่านั้นเอง ถ้าตระกูลทางชายภูมิอยากจะเล่นแบบนี้ พวกเราก็พร้อมจะเล่นกับเขา คุณกับเวธัสแค่ทำตัวเองให้มือสะอาด อย่าเปิดเผยท่าทีอะไรต่อสาธารณชน และอย่าแสดงความเห็นให้สัมภาษณ์ใด ๆ และปล่อยให้ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของตำรวจ”

“ผู้บัญชาการคนนั้นใช่คนของพ่อหรือเปล่า?” ณิชาถือโอกาสถาม