บทที่ 67 วุ่นวายไปหมด

ณิชาที่เดิมทีกำลังจะเดินจากไปก็หยุดนิ่งไปทันที เธอหันกลับมาและมองกันญ่าอย่างโมโห

พอเห็นใบหน้าที่บึ้งตึงของเธอ กันญ่าก็ยิ่งได้ใจมากขึ้น...

เธอคอยระวังทุกคนทุกทาง แต่เธอลืมระวังณิชาไป

พอนึกถึงรูปภาพที่เคยเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์ขึ้นมาได้ ข่าวที่บอกว่าคู่ควงคนใหม่ของเวธัส ดูจะคล้ายกับรูปร่างของณิชาอยู่เล็กน้อย...

ดาราสาวคนนั้นคงจะเป็นแค่ข่าวปกปิดสินะ?

ความเป็นไปได้นี้ทำให้กันญ่าใจกระตุก และพอมองไปที่ณิชาน้ำเสียงของเธอก็ดูไร้ความปรานีมากขึ้น——

“เวธัสบ้าความสะอาด เธอมีลูกนอกไส้แล้ว เขาคงไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอ! มีเพียงฉันที่เป็นคู่หมั้นที่แท้จริงของเขา... กรี๊ด!”

พรวด

ทันใดนั้นเองณิชาก็ยกถ้วยชาบนโต๊ะขึ้นมา แล้วราดใส่กันญ่า

เธอพยายามที่จะทนแล้ว

เพราะเธอรู้สึกผิดต่อกันญ่าจริงๆ แต่เธอไม่ควรพูดดูถูกเหยียดหยามปัณณ์ว่าเป็นลูกนอกไส้

ไม่ว่าใครก็ห้ามดูถูกเหยียดหยามลูกของเธอ!

“เธอกล้าสาดน้ำใส่ฉันเหรอ” ใบหน้าที่แต่งหน้ามาอย่างละเอียดของกันญ่าบิดเบี้ยวไปทันที

ในถ้วยชายังมีใบชาอยู่ด้วย เธอเช็ดใบชาออกด้วยสายตาที่ดุร้าย และด่าบอดี้การ์ดอย่างเย็นชา “ไม่เห็นหรือไงว่าผู้หญิงคนนี้ทำร้ายฉัน”

ลุงชัยเองก็คิดไม่ถึงว่ากันญ่าจะทะเลาะกับธิชาแบบนี้ และณิชายังลงมือด้วย

“คุณกันญ่าครับ คุณณิชาเธอคงไม่ได้ตั้งใจ...”

“ไปให้พ้น!” กันญ่าผลักลุงชัยจนล้มลงกับพื้น ยังไงลุงชัยก็อายุมากแล้ว เขาจึงทรุดตัวลงกับพื้นจนลุกขึ้นไม่ได้ไปสักพัก แต่กันญ่ายังคงสั่งบอดี้การ์ดต่อไป “จับตัวณิชาไว้เดี๋ยวนี้”

พวกบอดี้การ์ดมองหน้ากันไปมาสักพัก แต่ไม่มีใครเคลื่อนไหว