บทที่ 66 คุณเวธัสไม่ชอบผู้หญิงที่ไม่สะอาด

เรื่องที่อรัลตกบันไดยังคงวนเวียนอยู่ในสมองของณิชา

เธออยากจะไปเยี่ยมอรัลจริงๆ

ถึงแม้จะลังเลเรื่องปัญหาความสัมพันธ์ที่วุ่นวายของเวธัส แต่ในเมื่อเขากับดาราสาวคนนั้นคบกันแล้ว ช่วงเวลาของเธอคงจะหมดลงแล้วสินะ

พอคิดแบบนี้ ณิชาก็ซื้อดอกคาร์เนชั่น และพับนกกระดาษหนึ่งกล่องใหญ่ด้วยมือของเธอเอง ตั้งใจจะมอบให้อรัลเป็นของขวัญตอบแทน

หวังว่าเขาจะไม่รังเกียจ

ไม่รู้ว่าอรัลรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลไหน ณิชาจึงติดต่อหาลุงชัยเป็นครั้งแรก

ถนนลาดยางที่ทอดยาวมีต้นไม้สูงและตั้งตรงปลูกอยู่ทั้งสองด้าน และสุดสายตามีบ้านพักสไตล์ยุโรปซึ่งมีประตูเหล็กที่แกะสลักสง่างามกั้นอยู่ มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าประตู

หลังจากที่ณิชาเดินเข้าไปในคฤหาสน์สนธิไชยถึงได้รู้ ที่แท้เด็กน้อยก็ไม่ได้ตกบันไดจนขาหัก มันเป็นเพียงแค่คำโกหกที่หลอกเวธัสเท่านั้น!

“…” ณิชาพูดไม่ออกไปทันที

เด็กน้อยดูไม่เหมือนคนโกหกนี่นา

“คุณณิชา นั่งรอสักครู่นะครับ คุณผู้ชายพาคุณหนูไปออกกำลังกาย พวกเขาน่าจะกลับมาในไม่ช้านี้ครับ” ลุงชัยสั่งคนใช้ให้เสิร์ฟชาให้กับณิชา

ในเมื่อเด็กน้อยไม่เป็นอะไร ณิชาก็ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว เธอจึงมอบดอกคาร์เนชั่นกับกล่องใส่นกกระดาษพันตัวให้ลุงชัย และขอให้เขาช่วยมอบให้กับเด็กน้อย

“วันหลังฉันจะมาหาคุณหนูใหม่ค่ะ ขอบคุณสำหรับการต้อนรับนะคะ”

“คุณณิชาครับ คุณจะไปตอนนี้เลยเหรอครับ” ในตอนแรกลุงชัยเองก็ไม่ค่อยชอบณิชา รู้สึกว่าเธอดูจงใจเข้าหาคุณหนูมากเกินไป

แต่หลังจากทำความรู้จักกันมากขึ้น จึงรู้สึกว่าเธอจริงใจกับคุณหนู แน่นอนว่าคุณหนูเองก็ชอบเธอมากเช่นกัน

ดังนั้นลุงชัยจึงอยากจะรั้งตัวณิชาไว้