บทที่199 เขามอมเธอ

มื้ออาหารระหว่างณิชาและธนาเพิ่งเริ่มต้นและจบลง

เวธัสพาณิชาไปที่ร้านอาหารตะวันตกที่เขาชอบแวะเวียนมา และเปิดไวน์แดงหนึ่งขวด

ณิชาดื่มไวน์นิดหน่อยตอนที่อยู่กัธนา เธอรู้ว่าคอเธอไม่แข็ง ตอนแรกเธอไม่ยอมดื่ม แต่หลังจากแนะนำโดยพนักงานเสิร์ฟ ว่าไวน์แดงนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์ต่ำมาก เธอก็เลยลองชิมดู

รสชาติหวานโดยปราศจากความฝาดของไวน์แดงธรรมดา และดูเหมือนว่าจะมีกลิ่นหอมของไวน์ผลไม้ เธออดไม่ได้ที่จะจิบอีกสองสามจิบ

เธอจดจ่อเกินไป จึงไม่สังเกตเห็นแสงสีดำในดวงตาของเวธัส

สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือความจริงที่ว่าระดับแอลกอฮอล์ต่ำ แต่ฤทธิ์เดชของมันนั้น……ใหญ่มาก

เวธัสเขารับสายหลายสายระหว่างทานอาหาร คุยเรื่องธุรกิจกันหมด……

ณิชาหั่นสเต๊กให้เขาอย่างเงียบๆ แล้วจัดเรียงใส่จานของเขาเอาไว้

เวธัสเห็นการกระทำของเธอ ความร้อนเล็กน้อยแวบเข้ามาในดวงตาที่มองเธอ ณิชาทำเป็นเหมือนมองไม่เห็น ทันใดนั้นเธอก็คิดได้ว่า ถ้าเกิดว่าเธอพาปัณณ์หนีออกไปจากเมืองพรตลอดกาล ระหว่างพวกเขาก็ไม่น่าจะได้บังเอิญมาเจอกันแล้วล่ะมั้ง? ไม่ว่าจะยังไง พอคิดถึงตรงนี้แล้ว จู่ๆ เธอก็มีความรู้สึกแบบที่อธิบายยาก

ความคิดของเธอเริ่มหนักอึ้ง และณิชาก็รินไวน์อีกแก้วให้ตัวเองแล้วราดลงคอด้วยความเผ็ดร้อน

“น้องคะ ขออีกขวดหนึ่งค่ะ……”ณิชาตะโกนใส่พนักงานเสิร์ฟ

พนักงานเสิร์ฟเข้ามา แต่ก่อนอื่นเหลือบมองที่เวธัสก่อน

“ให้เธอไป”เวธัสขยับริมฝีปากบางของเขา

“ได้ค่ะ คุณผู้หญิง กรุณารอสักครู่ค่ะ” พนักงานเขียนหมายเลขโต๊ะและเดินไปหยิบไวน์ขวดเดียวกันอย่างรวดเร็ว

ณิชาเปิดบรรจุภัณฑ์และยกแก้วเทใส่ปากราวกับว่าลืมสิ่งที่ไม่มีความสุขเหล่านั้นไปทั้งหมด