บทที่ 1

Gu Sixing สามีของฉันและฉันแต่งงานกันมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว ยกเว้นสองสามวันแรก เขาคอยรบกวนฉันตลอด หลังจากนั้นไม่ว่าฉันจะพูดเป็นนัยอย่างไร เขาบอกว่าเขาเหนื่อยเกินไปจากการทำงานและผล็อยหลับไปเมื่อ เขากลับถึงบ้าน

ต่อมาฉันได้ยินคนพูดว่าผู้หญิงไม่ควรเข้มงวดบนเตียงฉันจึงไปห้างสรรพสินค้าและซื้อชุดชั้นในเซ็กซี่ดูตัวเองในกระจกไม่มีไขมันรอบเอวและด้านหน้า นูนและหลังโค้งมนดูเย้ายวนสุดๆ

แม้ว่าฉันจะแต่งงานได้หนึ่งเดือนแล้ว ฉันก็ยังเขินๆ อยู่ ฉันนั่งอยู่บนเตียงจินตนาการถึงใบหน้าที่ประหลาดใจของเขาเมื่อเขากลับถึงบ้าน

ทำไมวันนี้เขากลับมาเร็วจัง ฉันรีบยกผ้านวมแล้วนอนลง ปกติเขาจะกลับห้องไปเปลี่ยนชุดอยู่บ้านเมื่อกลับมาถึงบ้าน แต่ฉันรออยู่นาน แต่ก็ไม่รอ เพื่อให้เขาเปิดประตูเข้ามา

ฉันลุกจากเตียงอย่างสงสัยและเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวของ Gu Sixing ออกมาแล้วรีบสวมมันแล้วเปิดประตู ฉันเพิ่งเปิดรอยแตกเล็ก ๆ เมื่อเสียงของ Gu Sixing เข้ามา

"ที่รัก วันนี้คุณจะทำอะไร"

“คุณแกล้งฉันตลอด อย่ามัวเสียเวลาเลยวันนี้ รีบมาเร็วเข้า” เสียงของหญิงสาวนุ่มนวลและมีเสน่ห์

"ผู้หญิงในหมู่บ้านคนนั้นกลับบ้านวันนี้ เรามีเวลาให้เสียทั้งคืน ฮิฮิ" กู่ซิงยิ้มเยาะ...

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉันไม่เข้าใจว่าฉันฝ่าฟันอะไรมา ฉันพยายามอย่างเต็มที่ที่จะระงับความโกรธ และเปิดประตูห้องนอนอย่างเงียบ ๆ

มีร่างซ้อนทับกันสองร่างบนโซฟา หนึ่งในนั้นคือกู่ซิง เขาประคองโซฟาด้วยมือของเขา และมองไปที่หญิงสาวผู้มีเสน่ห์ด้วยความรักใคร่ "ไม่ต้องกังวล ชีวิตแบบนี้จะอยู่ได้ไม่นาน"

หลังจากได้ยินสิ่งที่เขาพูด ผู้หญิงคนนั้นก็เอียงศีรษะและยิ้มอย่างมีเลศนัย สบตากับฉัน จากนั้นเงยหน้าขึ้นและจูบเขาราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ฉันมองไปที่คนสองคนข้างหน้าฉันตาของฉันเปรี้ยวและในขณะเดียวกันก็มีน้ำเปรี้ยวในท้องของฉันและคลื่นไส้

Gu Sixing เงยหน้าขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจและเห็นฉันด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก หลังจากหยุดเล็กน้อย เขารีบลุกขึ้นจากผู้หญิงคนนั้น หยิบเสื้อโค้ทขึ้นมาจากพื้นแล้วสวมมัน และทำท่าให้ผู้หญิงคนนั้นนอนตะแคงแล้วลุกขึ้น แต่งตัว.

ฉันสำลักและพูดว่า "ทำไมคุณทำกับฉันอย่างนี้"

“ไม่มีเหตุผล มันเป็นแค่สิ่งที่คุณเห็น” เขาพูดอย่างหมดความอดทน หยิบกางเกงขึ้นมาจากพื้น นั่งลงบนโซฟาแล้วเริ่มสวมมัน

ฉันรีบก้าวไปข้างหน้าแล้วกระชากกางเกงจากเขา โยนทิ้ง จับแขนเขาแล้วถามเขาเสียงสั่นว่า “คุณทำแบบนี้กับฉันทำไม”

เขาสะบัดแขนฉันออกแล้วลุกขึ้นตบหน้าฉันอย่างแรง ฉันยืนนิ่งๆ ไม่ได้และรู้สึกงุนงงเล็กน้อยเมื่อล้มลงกับพื้น

ฉันปิดหน้าชาของฉันและมองเขาอย่างว่างเปล่า "Gu Sixing เราเพิ่งแต่งงานกันได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น" ทันทีที่ฉันพูดจบ น้ำตาของฉันก็ไหลออกมา ทำให้การมองเห็นของฉันพร่ามัว

Gu Sixing มองมาที่ฉันอย่างเย่อหยิ่ง ด้วยความรังเกียจในสายตาของเขา "คุณดูเหมือนเสาไม้ และคุณดูเหมือนปลาตายบนเตียง ฉันเสียใจที่แต่งงานกับคุณเมื่อนานมาแล้ว"

เสียใจ? หลังแต่งงานไม่ถึงเดือนเขาบอกว่าเสียใจ? ฉันลุกขึ้นและชี้ไปที่เบาะนอนด้านข้างที่ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งวิ่งเข้ามาและถามเขาว่า

Gu Sixing ตบมือของฉันออก คว้าแขนของฉันแล้วพาฉันไปที่ประตู "ไม่มีที่สิ้นสุด คุณไปได้"

ฉันจับกรอบประตูอย่างแน่นหนาและพูดด้วยเสียงแหบห้าว: "กู่ซิซิง เจ้ายังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่"

ร่องรอยของความรู้สึกผิดฉายชัดในดวงตาของเขา และเสียงของเขาก็อ่อนลง "เอาล่ะ อย่ารอช้า หย่ากันเถอะ"

เขาฟ้องหย่าจริงหรือ? นี่ยังคงเป็น Gu Sixing ที่สาบานว่าจะดีกับฉันไปตลอดชีวิตหรือไม่? ฉันมองชายตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ “หย่า?”