ตอนที่ 9
บทที่ 9
November 4, 2026
“แวะซื้อของก่อน”
รถยนต์คันหรูมาจอดที่สรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมืองหลวง ก่อนที่เจ้าของรถจะบอกกับหญิงสาวแล้วลงจากรถ
นริยาลงจากรถแล้วเดินตามหลังร่างสูงไป แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ทันใจเมื่ออยู่ๆข้อมือเล็กของเธอก็ถูกจับแล้วดึงให้มาเดินเคียงข้าง
“ไปนั่งรอที่ร้านอาหารก่อนนะ เดี๋ยวพี่ตามไป”
“ร้านไหนคะ”
“เธอจะกินอะไรก็ไปดูเลย สั่งเผื่อพี่ด้วย เสร็จแล้วส่งข้อความมาบอกพี่ว่าอยู่ร้านไหน”
“ค่ะ”
หลังจากเข้ามาภายในห้างสรรพสินค้า ทั้งสองคนก็เดินแยกกันไป นริยาเดินไปชั้นที่รวมร้านอาหารแบรนด์ต่างๆเอาไว้ เธอเดินไปเรื่อยๆจนเจอร้านที่ถูกใจก็เข้าไปนั่งและสั่งอาหารสำหรับภาคินและตัวเธอ ก่อนที่จะส่งข้อความบอกเขาแล้วนั่งเล่นโทรศัพท์รอ
ทางด้านภาคิน เขาเดินมาที่ร้านเพชรที่แม่เขาชอบมาเป็นประจำ ตอนที่หญิงสาวลงไปรับอาหารมื้อเที่ยงเขาแอบโทรนัดกับทางร้านเอาไว้ เพื่อให้จัดการหาสิ่งที่เขาต้องการเอาไว้ให้
“สวัสดีค่ะคุณภาคิน”
“สวัสดีครับ”
“เชิญด้านนี้เลยค่ะ เดี๋ยวตรวจสอบดูก่อนนะคะ ว่าเส้นนี้ตรงตามที่ต้องการไหม”
เมื่อเข้ามาในร้าน พนักงานสาวก็เชิญให้เขาไปที่หน้าเคาน์เตอร์ ก่อนจะหยิบกล่องขึ้นมาเปิด เผยให้เห็นสร้อยทองคำขาวผสมทองคำ มีจี้เพชรน้ำงามรูปหยดน้ำขนาดกำลังน่ารัก ที่สามารถใส่ในชีวิตประจำวันได้
“น้ำเท่าไหร่ครับ”
“น้ำ 98 มีใบเซอร์ค่ะ”
“ครับ เอาเส้นนี้ครับ”
“ได้ค่ะ”
บัตรใบสวยไม่จำกัดวงเงินถูกส่งให้กับพนักงาน รอเพียงไม่นานกล่องเพชรกล่องนั้นก็มาอยู่ในมือของภาคิน เขาเอาใส่ภายในเสื้อสูท เซ็นลายเซ็น ก่อนจะรับบัตรคืนแล้วเดินกลับออกมา
เรียวขายาวก้าวเดินไปเรื่อยๆตามทางที่จะไปยังร้านอาหารที่หญิงสาวส่งข้อความมาบอก ไม่กี่นาทีก็เดินมาถึง เขามองหญิงสาวที่มีใบหน้ารูปไข่ ผมยาวตรงถึงบั้นเอว มีไรผมระกรอบหน้าเล็กน้อย ริมฝีปากบางได้รูปสวย ลำคอระหงและช่วงไหล่บอบบาง มันเป็นภาพเดียวกับที่เขาเห็นเมื่อหลายเดือนก่อน นั่นจึงทำให้คืนนั้นเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นมา
ภาคินเดินเข้าไปภายในร้านพลางปรายตาคมดุมองไปยังบรรดาชายหนุ่มที่กำลังมองนริยาโดยที่เธอไม่รู้ตัว ไม่แม้แต่จะสนใจด้วยซ้ำ เพราะเอาแต่สนใจโทรศัพท์อยู่
“ทำอะไร”
“เล่นเกมค่ะ อาหารหายร้อนหมดแล้วนะคะ”
“จะด่าว่าพี่ไปนานว่างั้น”
“ก็แล้วแต่จะคิดค่ะ”
“กินเถอะ”
ทั้งสองคนลงมือจัดการอาหารตรงหน้า อันที่จริงมันก็ยังไม่หายร้อน คงจะเพิ่งมาเสิร์ฟได้ไม่นาน นั่นหมายความว่าชายหนุ่มโดนนริยาหลอกด่าอีกแล้ว
หลังจากจัดการมื้อเย็นเสร็จ ภาคินก็ขับรถตรงกลับไปที่บ้านเลย จนเมื่อกลับมาถึงที่บ้าน นริยาก็คว้ากระเป๋าสะพายขึ้นบ่าเตรียมที่จะลงจากรถ แต่ก็โดนเรียกเอาไว้
“ของเธอ” กล่องเครื่องประดับที่มองจากภายนอกก็พอจะเดาออกว่าน่าจะเป็นกล่องเครื่องเพชร ถูกยื่นมาให้กับเธอ