ตอนที่ 5 ให้โอกาสอีกครั้ง​ ถอดชุดชั้นในออก!

ลูกนกที่พึ่งเคยเผชิญหน้ากับพญาเหยี่ยวจอมเกรี้ยวกราดหน้าซีดตัวสั่น แม้จะขัดขืนแต่ไม่นานชุดเดรสตัวสวยก็หลุดออกจากร่างงาม เหลือไว้เพียงชุดชั้นในสีโอลด์โรสตัวจิ๋วที่ถูกเลือกสรรมาแล้วว่าปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศ

“เธอกล้าดียังไงขัดคำสั่งฉัน แล้วยังกล้าขัดใจฉันอีก! ”

คนไร้ทางสู้ถูกจับขึงพืดบนโซฟาสีเชอร์รี่ เสียงสะอื้นอย่างสุดจะกลั้นถูกเปล่งออกมาเพราะรู้สึกแย่ที่สุดในชีวิต ถึงจะพยายามย้ำกับตัวเองซ้ำๆ ว่าถูกซื้อมาเพื่อรองรับอารมณ์ในทุกรูปแบบ แต่มันยากจะยินยอมด้วยว่าเธอก็คน วินาทีนั้นลลินรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีดิ้นจนหลุดจากพันธนาการ กระเสือกกระสนหาทางเอาตัวรอด

“อวดดีเกินไปแล้วแม่สัตว์เลี้ยง!”

เสียงคำรามกระหึ่มร้าย ผู้ที่ถือว่าตนมีอำนาจเมื่อถูกผลักจนหงายไปบนโซฟาก็โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแลอาฆาตเหยื่อที่กำลังดิ้นรนหาทางรอด มันคือการท้าทายอำนาจอย่างที่ไม่เคยมีใครทำ

“ผู้หญิงชั้นต่ำ! เร่มาขายแต่เสือกเล่นตัว คิดโก่งราคากับฉันอย่างงั้นเหรอ เธอรู้จักฉันน้อยไปแล้ว”

แววตาปีศาจจับจ้องสัตว์เลี้ยงสาวจอมพยศที่ยืนชิดผนังหมดหนทาง เสียงลมหายใจหอบแรงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวปลุกจิตวิญญาณนักล่าให้โจนทะยานเข้าตะครุบ ทว่าผู้หญิงชั้นต่ำที่เขาตราหน้ายังอวดดีหลบหนีเข้าไปในห้องน้ำและ

ล็อกประตู!

“ยัยบ้าเอ๊ย! ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!” สิ้นเสียงทุบประตูตามมาด้วยสบถบัญชาแข็งกร้าว

“ฉันบอกให้ออกมาไง!”

ลลินตัวสั่นงันงกราวกับคนเสียสติ สับสนในการกระทำของตน แม้จะพยายามท่องว่าทำเพื่อน้องชาย แต่สิ่งที่กำลังเผชิญมันเกินกว่าจะฝืนใจ

“ฮื้อ....” เสียงร่ำไห้พลางส่ายหน้าเมื่อความคิดกำลังวิวาทกันหนักขึ้น

และต้องสะดุ้งเมื่อเขาทุบประตูอีกครั้ง

!!!