ตอนที่ 8
ตอนที่ 8 ยืนให้เขาตบอยู่ได้ มือเท้าไม่มีหรือยังไง!
September 29, 2026
ในห้องลลินใส่ชุดคลุมอาบน้ำเพราะไม่มีเสื้อผ้า ชุดเดรสที่ใส่มาก็ถูกดึงจนขาด เธอกำลังนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาตัวสวย ทันทีที่เห็นคาริสาเปิดประตูเข้ามาลลินก็ตกใจจนตัวสั่น คิดว่าผู้หญิงคนนี้อาจจะเป็นภรรยาหรือแฟนของฮาเกนที่กำลังจะมาฉีกอก
ไม่มีการพูดคุย คาริสาตรงเข้าจิกผมยาวสยายสีน้ำตาลอ่อนแล้วลากลลินเดินลงไปข้างล่าง
!!!
ต่อหน้าฮาเกนลลินโดนตบหนึ่งฉาด
“นี่คุณเป็นบ้าอะไรเนี่ย! กินหมาบ้ามาหรือไง”
“ฉันต้องถามคุณมากกว่าว่านี่มันอะไร พามันเข้ามาอยู่ในบ้านทำไม”
“ก็นี่บ้านผม ผมจะพาใครเข้ามาอยู่ก็ได้ คุณมายุ่งอะไรด้วย ออกไปเดี๋ยวนี้นะ”
!!!
ฮาเกนพูดจบลลินก็โดนตบอีกหนึ่งฉาด
“นี่คาริสา! มันจะมากเกินไปแล้วนะ คุณกล้าดียังไงมาทำร้ายคนของผม”
“แล้วคุณกล้าดียังไงทำให้ฉันโดนแม่บ่นจนถึงเช้า! คุณจะมีผู้หญิงเป็นสิบเป็นร้อยฉันไม่แคร์เลย แต่ทำไมต้องทำให้แม่ฉันไม่สบายใจ แล้วพาลมาลงที่ฉัน เราคุยกันแล้วนะฮาเกน”
“ใช่เราคุยกันแล้ว แต่แม่คุณเกินเรื่องไปไหม ยุ่งกับชีวิตผมมากเกินไปแล้วนะ ผมจะเอาผู้หญิงคนนี้ไว้ในบ้าน ถ้าแม่คุณจะเป็นจะตายก็ให้ตายไปเลย”
“ฮาเกน!”
“ทำไม! ทีลูกตัวเองสำส่อนมัวผู้ชายไม่เลือกหน้าแม่คุณไม่เห็นเป็นเดือดเป็นร้อนเลย โธ่เอ๊ย! น่ารำคาญ ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”
สิ้นเสียงตวาด คาริสาง้างมือหมายจะตบลลินอีกครั้ง ไม่ใช่เพราะหึงหวงแต่เพราะลลินทำให้เธอถูกแม่บังเกิดเกล้าบ่นเรื่องที่มัวเอาเวลาไปเที่ยวสำมะเลเทเมาปล่อยให้ฮาเกนพาผู้หญิงเข้าบ้าน
หากยังไม่ทันจะฟาดอาโซก็จับแขนเธอเอาไว้
“พอเถอะครับคุณคาริสา! ”
ลลินยืนก้มหน้านิ่งไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นลูบแก้มที่พึ่งโดนตบถึงสองครั้ง
“ยุ่งอะไรด้วย! นายชักจะวุ่นวายกับชีวิตฉันมากไปแล้วนะอาโซ”
ยัยคุณหนูตัวร้าย ผู้ที่คิดว่าตนเองเป็นจุดศูนย์กลางของจักรวาล เธอคลั่งไคล้ในความสมบูรณ์แบบ จนเกือบจะชอบฮาเกนขึ้นมาจริงๆ แต่พอรู้ว่าเขานิสัยร้ายกาจเหมือนกันเธอก็เกลียดเขาเข้าไส้ ที่ยอมจะหมั้น ก็ด้วยเหตุผลเดียวคือทั้งคู่เหมาะสมกัน และเหตุผลสำคัญคือต้องการไล่อาโซออกไปจากชีวิต เริ่มเหลืออด ช่วงนี้มองไปทางไหนก็ไม่ได้อย่างใจ โดนมารดาบ่น โดนเจ้าสัวบวรผู้เป็นคุณตาริบบัตรเครดิต แถมแผนส่งมารผจญอย่างอาโซกลับอังกฤษยังพังเป็นครั้งที่ร้อย ผู้ชายคนนี้ยังคอยตามติดเป็นมารขว้างความสุขของเธอตลอดเวลา
“คุณคาริสา! ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายร่างกายใครนะครับ”
!!!
มือที่หมายจะตบลลินตบเข้าที่ใบหน้าอาโซอย่างจัง
“ไม่ให้ตบมันก็รับไปแทนแล้วกัน! โทษฐานที่กล้าขัดใจฉัน”
“เหอะ! นี่! บ้านฉันเป็นสนามเด็กเล่นหรือยังไง ใครจะเดินเข้ามาตบตีกันยังไงก็ได้งั้นเหรอ เป็นอะไรมากไหม!” ฮาเกนโวยวาย
คาริสามองหน้าคนพูดราวกับจะกัดจะกิน ก่อนเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกไปที่รถ
อาโซพ่นลมหายใจเอือมระอาก่อนเดินตามออกไป