ไม่อยากเล่นน้ำแล้ว

พัลลภาเดินเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำสำรวจตัวเองในกระจก เอวของเธอเล็กมาก ช่วงเอวรับกับสะโพกเว้าโค้งสวยงามเอวเล็กสะโพกผายมีก้นเป็นลอนเพราะชอบออกกำลังกายด้วยการทำสควอททุกวัน

ผิวของเธอขาวเนียน แม้หน้าอกไม่ได้โตมากแต่ก็ถือว่าสมตัว เธอข่มความอายเดินออกมาจากห้องน้ำ พยายามบอกตัวเองว่ามันคือชุดที่เหมาะกับการเล่นน้ำ บางคนที่เดินอยู่ตามชายหาดใส่โป๊กว่านี้อีก

ณัฐนันท์เงยหน้าขึ้นมามองเมื่อได้ยินเสียงประตูเปิด สิ่งแรกที่เห็นคือหน้าท้องแบบราบผิวขาวเนียนสะดือเล็กน่ารัก เส้นโค้งตรงช่วงเอวรับกับสะโพกดูสวยมาก หุ่นโคตรดี นี่ถ้าหน้าอกโตนี่จะโคตรเอ็กซ์เลย แต่พอหน้าอกพอดีตัวเลยดูน่ารักปนเซ็กซี่เล็กๆ

“พอได้ไหมคะ”

พัลลภาถามอย่างประหม่าเมื่อเขามองเธอนิ่งนาน อดเขินไม่ได้แต่บอกตัวเองว่าเมื่อคืนเขาเห็นหมดแล้ว ทั้งเห็นทั้งจับทั้งดูดทั้งเลีย ไม่มีอะไรต้องอายอีก เขากับเธอเป็นคนรักกัน

“ชักไม่อยากเล่นน้ำแล้วแฮะ”

เขาแกล้งแหย่เธอ แต่จริงๆไม่คิดจะทำอะไรหรอก เพราะเกรงว่าเธอจะอาการหนักอีก บอกตัวเองว่าต้องลดความหื่นลงมาบ้าง

“พี่นัท เพิร์ล อยากเล่นน้ำ ถ้าพี่นัทจะอะไร ค่อย...เอ่อ ตอนกลางคืนดีไหมคะ”

เธอข่มความเขินลงแล้วต่อรองกับเขา อยากจะปรับเรื่องเซ็กส์เข้าหากัน ถ้าเขารู้สึกว่ามันสำคัญขาดไม่ได้ เธอก็จะปรับเข้าหาเขา จริงๆก็ชอบเวลาที่เขาคลอเคลีย อยากให้เขาแสดงความรักด้วย

ณัฐนันท์หัวเราะออกมาเมื่อมีคนต่อรองขอเป็นกลางคืน

“ไม่ไหวแล้วยังจะปากดีอีกนะเรา ไป ไปเล่นน้ำกัน ก่อนที่พี่จะเปลี่ยนใจ”

ณัฐนันท์จูงมือเธอออกจากห้อง และก็ไม่ต่างจากที่คาดเมื่อคนโปรดของเขาเดินออกมาจากห้อง สายตาหลายคู่ก็เมียงมองมาอย่างสนใจ ใจมันแวบอยากจะจูงมือเธอกลับห้อง แต่ก็พยายามบอกกับตัวเองว่า ช่างมันคนอื่นได้แค่ดูไม่มีสิทธิ์มากกว่านั้น

เขาไปติดต่อขอเช่าคายัค ลังเลว่าจะสวมชูชีพดีไหม

“เพิร์ลว่ายน้ำเป็นใช่ไหม พี่อาจจะไปไกลหน่อย”

พัลลภาพยักหน้าเธอแค่นั่งเฉยๆ สบายๆ ถือไม้พายเท่ๆ แต่คนพายคือคนข้างหลัง

“เป็นค่ะ ว่ายเก่งมาตั้งแต่เด็ก”

เธอเรียนว่ายน้ำมา ว่ายเก่งและท่าสวย

“โอเค งั้นไปกันเลยนะ”

เขาพาพัลลภาพายไปค่อนข้างไกล พายวนไปหลายที่ พายวนจนพอใจแล้วก็พาเธอกลับมาที่ริมหาด แล้วถ่ายรูปให้

พัลลภาสดใสและน่ารักแบบหญิงสาวที่ไม่มีจริต เธอเขินอายดูเป็นธรรมชาติ ต่างกับสาวๆที่เขาเคยเจอตามที่เที่ยว ผู้หญิงเหล่านั้นจะกินเหล้าเก่ง ดูดบุหรี่ แต่งตัวเปรี้ยว เซ็กส์เร่าร้อน ก็เป็นความสนุกและตื่นเต้นไปอีกแบบ

แต่ผู้หญิงแบบเธอ เป็นอะไรที่เขาไม่เคยเจอจริงๆ คงเหมือนที่ไอ้ตี๋ว่า ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ไม่เหมาะจะเล่นๆด้วย แต่เขากับเธอก็มาถึงขั้นนี้กันแล้ว คนยังไม่คิดจริงจังกับใครแบบเขา ควรจะทำยังไงดี คิดแล้วคิดอีกก็คิดไม่ตก

“พี่นัทคะ เป็นอะไรไหม”

พัลลภาที่นั่งเช็กรูปในมือถือเอ่ยถามคนที่นั่งเหม่ออยู่ข้างเธอ เหมือนมีเรื่องที่ต้องครุ่นคิด

“เปล่าครับ เพิร์ลผิวเพิร์ลแดงหมดแล้ว! เพิร์ลทาครีมกันแดดหรือเปล่า”

ณัฐนันท์ที่หลุดจากภวังค์หันมามองคนถาม แล้วก็เพิ่งสังเกตว่าผิวของเธอเริ่มแดง

“อุ๊ย ตายจริง เพิร์ลลืมค่ะพี่นัท”

เธอก้มลงมองแขนตัวเองแล้วต้องตกใจ แดงจริงๆด้วยแม้จะไม่มาก แต่ก็แดง เป็นสัญญาณว่าอีกสักพักผิวส่วนนี้จะคล้ำจากการที่ถูกแดดเผา

“ดูสิแดงหมดเลย เดี๋ยวจะแสบเอา แดดทะเลน่ะแรงนะ เห็นร่มๆแบบนี้ เอาเรื่องเหมือนกัน”

เขาจับแขนเธอขึ้นมาดู เสียดายที่ผิวสวยๆต้องมาโดนแดด

“พี่นัทก็เริ่มแดงแล้วค่ะ”

เธอมองที่แขนของเขา

“พี่เป็นผู้ชายไม่เป็นอะไรหรอก”