บทที่ 13 ตอน 3

“พี่นัทคะเพิร์ลขอให้คำตอบพรุ่งนี้ได้ไหมคะ ขอเพิร์ลปรึกษาส้มก่อนว่าเอายังไงดี”

ณัฐนันท์แสดงความน้อยใจออกทางสีหน้าอย่างชัดเจน ที่เธอไม่ตอบตกลงกับเขาเลยในทันที

“พี่คงไม่สำคัญกับเพิร์ลมากพอ เพิร์ลถึงไม่อยากไปกับพี่ เพิร์ลคงไม่ได้รู้สึกอยากไปเที่ยวกับพี่เหมือนที่พี่รู้สึก ไม่เป็นไรหรอกครับ พี่ไปกับเพื่อนก็ได้ เพิร์ลจะได้ไม่ต้องฝืนใจ แค่นั่งเหงาๆดูเพื่อนสวีทกับแฟนสองคืนเองพี่ทนได้”

เขาเอ่ยปากตัดพ้อเธอ พัลลภารีบปลอบเขาในทันที

“ไม่ใช่นะคะพี่นัท เพิร์ลอยากไปกับพี่นัทค่ะ อยากไปมาก เพียงแค่เพิร์ลต้องหาวิธีก่อนว่าต้องทำยังไง พี่นัทขา ขอเวลาเพิร์ลคิดแป๊บเดียวนะคะคนดี นะนะ”

ณัฐนันท์แสร้งทำหน้างอ เรียกพนักงานมาคิดเงินทันที ถ้าไม่สวมบทหนุ่มขี้งอน สัญชาตญาณบอกกับเขาว่าเขาอาจจะแห้วได้ ไม่ควรปล่อยให้เธอคิดนาน

ถ้าควงกันไปไหนนานๆแบบนี้โดยที่ไม่มีโอกาสจะพัฒนาระดับความสัมพันธ์เขาคงขาดใจ

เธออยู่บ้าน ม่านรูดไม่เข้า เขาไม่สะดวกพาเธอไปที่คอนโด ถ้าไม่หาโอกาสไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันคงไม่มีโอกาสทำความรู้จักกันมากกว่านี้

ซึ่งการทำความรู้จักที่สำคัญที่สุดในแบบของเขาคือการทำความรู้จักกันในเรื่องบนเตียง ไอ้ประเภทควงไปกินข้าวดูหนังจับมืออย่างเดียว เขาเลิกทำตั้งแต่มัธยมแล้ว

ณัฐนันท์จ่ายค่าอาหารแล้วลุกจากโต๊ะโดยไม่รอรับเงินทอน พัลลภารีบเดินตามเขา ยิ่งเห็นท่าทาง งอนๆของคนที่ตัวสูงกว่าเธอมาก แถมขายังยาวมากๆด้วยเธอยิ่งต้องรีบก้าวตาม

เขาเดินเร็วจนเธอเดินตามไม่ทัน เลยต้องเป็นฝ่ายวิ่งให้ทันเขา จนไปเดินข้างกันแล้วตัดสินใจเอามือไปคล้องแขนเขาไว้ แล้วเอนตัวเข้าหา เบียดหัวลงซบกับต้นแขนของเขา

“พี่นัทขางอนเพิร์ลเหรอคะ”

เขาเมินหน้าไปทางอื่นไม่ตอบคำถามเธอ แม้ใจจะอ่อนยวบกับสิ่งที่เธอทำ คนน่ารักเวลาอ้อนนี่มัน สุดๆ

เกือบจะเผลอยิ้มออกมาอยู่แล้ว แต่บอกตัวเองว่าต้องใจแข็งเข้าไว้

“ก็ได้ค่ะ เพิร์ลไปกับพี่นัทก็ได้”