บทที่ 13 ตอน 4

ตั้งแต่อายุสิบแปดจนตอนนี้อายุยี่สิบสองถ้ามีความต้องการ พริมาพร้อมสำหรับเขาเสมอหรือถ้าเธอไม่ว่าง แค่ไปตามร้านเหล้าตามผับตามบาร์ สาวๆที่อยากจะทำความรู้จักอยากหาความสนุกร่วมกันมีเยอะมาก ไม่ต้องเสียเวลาจีบด้วย ปลดปล่อยความต้องการเสร็จก็แยกทาง คนไหนติดใจก็อาจจะต่อกันอีกครั้งสองครั้ง ชีวิตวนเวียนอยู่แบบนี้

กับพัลลภาเลยเป็นประสบการณ์แปลกใหม่สำหรับเขามากๆ

พัลลภาพาเขามาเดินที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต โดยมีณัฐนันท์หิ้วตะกร้าตาม เธอเลือกซื้อครีมกันแดดแบบกันน้ำ ซึ่งทำให้ณัฐนันท์ยิ้มออกคิดว่าเธอคงไม่เบี้ยวเขาแน่ๆ เลยช่วยเธอเลือกอย่างเต็มใจ

ดูตัวที่ประสิทธิภาพดีดี เพราะไม่อยากให้ผิวสวยๆของเธอเสีย

“พี่ว่ายี่ห้อนี้ดีค่ะ กันแดดได้ดี พี่มีเพื่อนเป็นนักกีฬาว่ายน้ำมันเคยรีวิวว่ากันแดดดีมาก แต่จะซึมเข้าผิวยากนิดนึง ต้องนวดนานๆหน่อยกว่าจะซึม แต่ไม่ต้องกังวลค่ะพี่ช่วยทาให้เอง”

พูดจบเขาก็ยักคิ้วให้เธอหนึ่งที พัลลภามองเขาขำๆ พี่นัทเป็นคนขี้เล่น และเธอดันชอบที่เขาเป็นแบบนี้ด้วย

“เหมือนจะใจดีนะคะ แต่ดูไม่น่าไว้ใจ”

พัลลภาแกล้งแหย่เขา

“ไม่น่าไว้ใจยังไงคะ หืม”

ณัฐนันท์ปัดปอยผมที่หล่นลงมาเหน็บหูให้เธอ มองเธอยิ้มๆ อยากรู้ว่าจะตอบว่ายังไง

“ก็พี่นัทเหมือนคนทำดีหวังผล”

ณัฐนันท์กลั้นขำ

“คิดว่าพี่จะหลอกแต๊ะอั๋งเพิร์ลใช่ไหม”

พัลลภาช้อนตาขึ้นมองเขา มองจากมุมนี้ขนตาเธอยาวมาก มันยาวจนอยากจะเอื้อมมือไปเขี่ยเล่น

“คิดหรือเปล่าล่ะคะ”

สองข้างแก้มของเธอเริ่มแดงขึ้น

“ก็อยากอยู่นะคะ แล้วได้ไหมให้แต๊ะอั๋งได้ไหม”

เขาเอื้อมมือที่ว่างมาจับมือเธอแล้วคลึงเล่น เห็นเธอเขินยิ่งอยากแหย่

“บ้า”

เธอดึงมือออกแล้วหันหลังเดินออกมา เพราะรู้สึกว่าแก้มร้อนมาก แถมมือที่เขาจับคลึงเล่นเมื่อกี้ ก็ทำให้วูบวาบไปหมด บ้าจริง แค่จับมือจะเขินทำไมเนี่ย

ณัฐนันท์มองตามหลังของคนที่เดินหนีไป แล้วยิ้มออกมา น่ารักว่ะ รู้สึกสนุกกับการยั่วแหย่เธอ ชอบมองเวลาที่เธอเขินมันน่ารักดี พัลลภาเดินมาหยิบแชมพูกับสบู่ที่ตัวเองใช้ประจำ ณัฐนันท์เดินมายืนข้างๆรับของจากเธอมาใส่ตะกร้า

“ปกติเพิร์ลใช้ยี่ห้อนี้เหรอ”

ณัฐนันท์หยิบของในตะกร้าขึ้นมาพลิกดู

“ใช่ค่ะ เพิร์ลใช้ยี่ห้อนี้มาตลอดเลย”

“งั้นขอพี่ชุดหนึ่งด้วยครับ อยากตัวหอมเหมือนเพิร์ล”

เขาเอื้อมมือมาหยิบแบบที่เธอเลือกมาใส่ตะกร้าอีกหนึ่งชุด พัลลภาอมยิ้มตัวหอมเหมือนเธองั้นเหรอ เขาต่างหากที่ตัวหอม หอมมากด้วย หอมจนอยากซุกทุกครั้งที่เข้าใกล้

เมื่อเดินมาถึงล็อกที่ขายผ้าอนามัย พัลลภาก็ชะงักอยากจะซื้อไปเตรียมไว้ แต่ก็อายที่ต้องเลือกซื้อตอนอยู่กับเขาเลยแกล้งเดินผ่าน

ณัฐนันท์เห็นอาการชะงักของเธอดูมีแววเขินเล็กน้อยก็สงสัยว่าเขินอะไร เขาเหลือบตามองที่เชลฟ์ก็นึกรู้ว่าเธออยากซื้อแต่คงจะอายเลยเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหยิบให้แทน