บทที่ 13 ตอน 5

สามทุ่มนิดหน่อยที่ณัฐนันท์มาเคาะห้องของพริมา ก่อนมาเขากังวลนิดหน่อยว่าเธอจะว่าอะไรเขาไหม ที่เห็นเขาควงพัลลภาไปเดินห้างวันนี้

นี่คือครั้งแรกในรอบสี่ปีที่พริมาเห็นเขาไปกับคนอื่น เลยเดาปฏิกิริยาของเธอไม่ออก

อดหนาวๆร้อนๆไม่ได้ในตอนที่รอเธอมาเปิดประตู แต่พอประตูเปิดออก พริมาในชุดกางเกงขาสั้นมาก เสื้อยืดรัดรูปสีขาวและโนบรายิ้มให้เขา ไม่ได้มีวี่แววว่าจะโกรธเคืองหรืองอนอะไรเลย

ตอนที่รอเธอมาเปิดเผลอกลั้นหายใจไปเหมือนกัน แต่พอเห็นรอยยิ้มของเธอก็ดูเหมือนจะโล่งใจ

“นัทเข้ามาก่อนสิ”

เธอเอ่ยทักทายเขาแล้วเดินเข้าห้องไป ณัฐนันท์ก้าวตามเห็นว่าเธอกำลังเก็บเสื้อผ้าลงเครื่องซักผ้าอยู่ ขาเรียวยาวก้มๆเงยๆอยู่หน้าเครื่องซักผ้า

กางเกงที่สั้นอยู่แล้วยิ่งสั้นเข้าไปอีก มองจากมุมนี้สั้นจนเห็นแก้มก้น บ้าฉิบหายพริมาแก้ผ้าทั้งตัวเขาก็เคยเห็นมาแล้ว มาตื่นเต้นอะไรกับการที่เธอแต่งตัวแบบนี้วะ

“รอแป๊บนึงนะขอปริมซักผ้าก่อน”

เธอหันหลังคุยกับเขาโก้งโค้งจนสะโพกกลมลอยเด่น เอวเป็นเอว ตูดเป็นตูดโคตรเอ็กซ์เลย

“ปริม”

ณัฐนันท์เดินเข้าไปประชิดที่ด้านหลังเธอ จับเอวคอดของเธอไว้หลวมๆ แล้วเบียดเป้ากางเกงถูบั้นท้าย

“โคตรเอ็กซ์เลยว่ะ น่าเอาฉิบหาย”

ณัฐนันท์บีบก้นกลมอย่างมันเขี้ยว พริมาหันมาหาเขา มองสบตาท้าทายลากนิ้ววนที่หัวนมของเขา เสียวจนอยากร้องซี้ดออกมา

“ไปนั่งรอก่อน ยังไม่ให้เอาหรอก ลงโทษที่วันนี้ทำเป็นไม่รู้จักกัน”

เธอยิ้มยั่วก่อนจะบุ้ยหน้าไปทางโซฟาบอกให้เขาไปนั่งรอ แล้วหันหลังไปกดปุ่มเครื่องซักผ้าไม่สนใจเขาอีก

ณัฐนันท์ไม่สนใจคำสั่งนั่น แต่กลับกอดเธอจากด้านหลัง แนบหน้าลงกับผมของเธอ มือขยำหน้าอกที่ไร้บราของเธอเล่น

“อยากให้ทักจริงๆอ่ะ เห็นมากับเพื่อน ถ้าผมทักปริมผมกลัวปริมจะอายน่ะสิที่มาคบเด็ก ตอนอยู่ข้างนอกปริมอาจจะไม่อยากให้ใครรู้ก็ได้ ว่ารู้จักกับผม”

พริมากดเครื่องซักผ้าเสร็จก็หันมาหาเขา

“ทำเป็นพูดดี กับปริมไม่ต้องมาลูกเล่น พูดตรงๆได้เลย ไม่อยากทักเพราะกลัวเด็กที่มาด้วยสงสัย ไม่ใช่กลัวปริมอาย ปริมพูดถูกไหมว่าแต่เด็กนั่นเป็นใคร”

เธอโอบเอวเขาเอาไว้ ไม่ได้มีท่าทีหึงหวง แต่สายตาที่มองจ้องมาก็ทำเอาหนาวๆร้อนๆอยู่เหมือนกัน

“คงไม่มีอะไรที่ผมจะโกหกปริมได้สักอย่างเลยสินะ”