บทที่ 5 ตอน 4

“ใจเย็นเพื่อน แหมไอ้เพื่อนรักจะมาเผาอะไรกูต่อหน้าน้องล่ะครับ เดี๋ยวเขาไม่ยอมคบกูล่ะซวยเลย”

ณัฐนันท์พูดยิ้มๆ ปรายตามองไปยังพัลลภาที่แก้มของเธอแดงขึ้นมาอีกแล้ว และแววตาของเธอที่ดูแวววาวเมื่อเขาไม่ได้ปฏิเสธว่าเธอคือแฟน ทำให้เขาอยากจะรุกขึ้นอีกหน่อย

ไม่ได้ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ายอมรับนะ

“น้องเพิร์ลครับอย่าไปเชื่อไอ้นัทมันมากนะครับ อยากรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องของมันถามพี่ได้เลย รับรองมีข้อมูลทุกเรื่อง”

ติณณภพเอ่ยแบบออกตัวว่ารู้ลึกรู้จริง

“เพราะมึงสนิทกับมันมากใช่ไหม”

อคินชงมุกให้เพื่อน

“เปล่า เพราะกูชอบเผือกเรื่องของมันต่างหาก”

พอติณณภพพูดจบทั้งโต๊ะก็หัวเราะประสานเสียงกัน

“เพิร์ลเรียนคณะอะไรครับ”

อคินเป็นฝ่ายชวนคุย เมื่อสาวสวยเพียงหนึ่งเดียวในโต๊ะสั่งอาหารเสร็จ

”เพิร์ลเรียนสถาปัตย์ค่ะ ออกแบบตกแต่งภายใน”

พัลลภาตอบอย่างมีอัธยาศัย

“ว้าวสวยแล้วยังเรียนเก่งอีก คณะนี้ผู้หญิงน้อยด้วยนี่ครับ เอ๊ะพี่จำได้แล้ว น้องเพิร์ลคือพัลลภาใช่ไหมครับ ที่บอกว่าเป็นดาวสถาปัตย์”

ปรมัตถ์ถามอย่างสนใจ พัลลภาก้มหน้าแบบเขินนิดๆ

“ใช่ค่ะเพิร์ลชื่อพัลลภา”

เธอเลือกตอบแต่คำถามแรก ส่วนคำถามที่สองไม่ได้ตอบออกไป ทั้งๆที่จริงๆเธอเป็นดาวสถาปัตย์ของปีนี้จริงๆ

“ว้าว ดีใจที่ได้รู้จักกับดาวสถาปัตย์ครับ”

ณัฐนันท์พอรู้ว่าสาวที่ควงมาเป็นดาวของคณะก็อดภูมิใจเล็กๆไม่ได้ ไม่เคยเห็นเธอบอกกับเขาบ้างเลยว่าเป็นดาวคณะ

“จริงๆ คณะเพิร์ลผู้หญิงน้อยค่ะ เป็นดาวก็ไม่ค่อยแปลกเท่าไหร่”