เป็นของเขาคนเดียว NC

เสียงร้องเพลงเสียงกีตาร์และเสียงเคาะขวด รวมถึงเสียงพูดคุยดังแว่วเข้ามาอยู่เป็นระยะ ข้างนอกนั่นยังสนุกสนานอยู่ในบรรยากาศของการสังสรรค์ วงเหล้ายังไม่มีวี่แววว่าจะเลิกรา

แต่ข้างในห้องสี่เหลี่ยมแห่งนี้ เสียงที่เด่นชัดที่สุดน่าจะเป็นเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานอย่างเต็มความสามารถของมัน ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศกระทบผิวเนื้อทำให้พัลลภาหนาวจนสั่น

หรือบางทีความหนาวเหน็บที่เกิดขึ้นในตอนนี้อาจจะไม่ใช่แค่เพียงกาย เพราะเธอสั่นไปจนถึงข้างใน

“พี่นัทคะ”

พัลลภาเรียกชื่อของเขา เมื่อมือสากแบบผู้ชาย ลากลงไปที่ขอบกางเกงและดูเหมือนว่ากำลังจะลากลงไปต่ำกว่านั้น

นี่คือครั้งแรกที่เขาและเธออยู่ในที่รโหฐานกันสองต่อสองในยามค่ำคืน เธอกลัว กลัวว่าเขาจะหยุดไม่ได้ และสิ่งที่กลัวที่สุด คือเธอกลัวใจตัวเอง

พัลลภาจับมือของเขาไว้ ความลังเลไม่แน่ใจฉายชัดเต็มสองตา ณัฐนันท์ชะงักเมื่อถูกห้าม แสงสว่างเพียงน้อยนิดที่สาดส่องเข้ามาทำให้เขาเห็นความหวาดหวั่นในตาของเธอ

“เพิร์ลคนดี เพิร์ลไม่รักพี่เหรอคะ”

ณัฐนันท์จูบลงที่ข้างแก้มเนียน กรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆเจืออยู่ในลมหายใจ เขาซุกไซ้ลงที่ต้นคอของเธอ ลากลิ้นไปตามผิวเนื้อนุ่มแล้วขบเม้มเบาๆที่หลังใบหู สูดกลิ่นหอมจากสบู่ที่ติดตามผิวเนื้ออย่างหลงใหล

พัลลภาขนลุกซู่ ในเวลานี้ร่างกายของเธอยินยอม พร้อมจะเป็นของเขา แต่ในใจของเธอกลับหวาดหวั่น

“พี่นัท... รักเพิร์ลหรือเปล่าคะ”

พัลลภาถามคำถามที่อยากรู้ เธอรักเขาและบอกกับเขาไปแล้วว่ารัก แต่คำว่ารักจากปากของเขา แม้เพียงครั้งเธอก็ไม่เคยได้ยิน

ณัฐนันท์มองหน้าเธอแล้วส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ เขาเกลี่ยปอยผมที่ปิดหน้าของเธอออก กดจูบลงบนหน้าผากมน ก่อนจะยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“รักสิคะ”

พัลลภาสบตากับเขาภายใต้แสงสลัว ไม่ได้เห็นอะไรมากกว่าความดำมืดที่สะท้อนกลับมา ในสายตาของเธอมีแววลังเล

ถ้าเธอยอมเป็นของเขา เท่ากับเธอกำลังทำผิดต่อพ่อกับแม่อยู่หรือเปล่า สิ่งที่เธอทำถูกต้องไหม

“เพิร์ลไม่เชื่อพี่เหรอคะ”

น้ำเสียงของเขาน้อยใจ และมีแววของความตัดพ้อ

“เพิร์ล เพิร์ลแค่ไม่แน่ใจ”

พัลลภาตอบเสียงแผ่ว ใจหนึ่งก็กลัวเขาโกรธ แต่อีกใจก็เกิดความไม่แน่ใจ เธอรักเขา รักมาก แต่เธอไม่แน่ใจว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น มันถูกต้องไหม

“มีอะไรที่ต้องไม่แน่ใจอีกคนดี เรารักกันใครๆก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น”

ณัฐนันท์ลูบมือไปตามหน้าท้องแบนราบก่อนจะวาดมือขึ้นมาด้านบนช้อนที่ใต้ฐานอก นิ้วเรียวยอดสอดเข้าไปสะกิดปลายยอดอกที่แข็งชูชันสู้มือ

พัลลภาสั่นสะท้านไปกับสัมผัสของเขา ริมฝีปากขบเม้มกันแน่น ความปรารถนาตามธรรมชาติของฮอร์โมนที่กำลังพลุ่งพล่าน ทำให้เธอเกิดความลังเล มันเป็นความสับสนปนกันระหว่างไม่แน่ใจ กับอยากลอง