ค่ำคืนรัก NC

เขาถอนริมฝีปากออก คนใต้ร่างสูดลมหายใจเข้าปอดหอบถี่ หน้าอกขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่กระชั้น

“มีความสุขไหมคนดี เพิร์ลเซ็กซี่มากเลยรู้ไหมคะ ตอนที่เสร็จ ของเพิร์ลรัดนิ้วพี่แทบหัก”

“พี่นัท!"

ณัฐนันท์ซุกไซ้ที่สองข้างแก้ม

“ว่าไงคะ ไม่ต้องอายนะคนดี นี่เป็นกิจกรรมปกติของคนรักกัน”

พัลลภาพยักหน้าเอียงอาย ไม่ชินกับคำพูดแบบนี้ของเขา ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความสนิทสนมแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

“เพิร์ลเสร็จแล้ว แต่พี่ยังแข็งอยู่เลย ทรมานมากเลยรู้ไหมคะ”

ณัฐนันท์ยืนยันถึงความแข็งและความทรมานโดยการบดสะโพกถูกับเนินนาง ตอนนี้มีเพียงกางเกงผ้าเนื้อนิ่มของเขาเท่านั้นที่ขวางกั้น

ณัฐนันท์ถอดกางเกงของตนเองโยนลงข้างเตียง ก่อนจะนอนลงทาบทับเธออีกครั้ง

“เพิร์ล ขอพี่นะคะ พี่ไม่ไหวแล้วคนดี”

เขาถูไถความเป็นชายเข้ากับความเป็นหญิงของเธอ

“อ๊ะ~”

พัลลภาปล่อยเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เมื่อความเป็นหญิงเสียดสีเข้ากับความแข็งแกร่ง

ณัฐนันท์ไม่รอช้าเอื้อมมือไปหยิบถุงยางอนามัยบนหัวเตียงออกมาฉีกแล้วสวมด้วยความรวดเร็ว

เขาจับขาของเธอกางออก พัลลภารู้ดีว่าไม่สามารถห้ามความปรารถนาที่เกิดขึ้นได้ ก่อนจะเกินเลยไปมากกว่านี้ เธออยากถามอีกหนึ่งคำถามที่สำคัญมากกับเขา

“พี่นัทขา เพิร์ลเป็นอะไรสำหรับพี่คะ”

ณัฐนันท์ยิ้มมุมปาก จับความเป็นชายถูไถที่ร่องรักที่ปิดแนบสนิท

“ซี้ด~ เพิร์ลคนดี เพิร์ลเป็นคนโปรดของพี่ไงคะ คนโปรดของพี่คนเดียว”

พัลลภายิ้มออกมาเมื่อได้รับคำตอบจากเขา

พัลลภาชื่อของเธอแปลว่าคนโปรด คำว่าคนโปรดจากปากเขา มีความหมายที่ดีต่อใจเธอเหลือเกิน เธอคือคนโปรด คนดีของเขาคนเดียว

เธอหลับตาลง ปล่อยสัมผัสไปกับความรู้สึกอ่อนหวานในจิตใจ และรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของเขาที่ค่อยๆสอดประสานเข้ามาในตัวเธอ

ร่างกายด้านล่างเหมือนจะปริแยกออกจากกัน พัลลภาเจ็บจนน้ำตาซึมออกจากหางตา เธอรักเขาเขารักเธอ สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นเกิดจากความรัก

“เพิร์ลรักพี่นัทนะคะ”

เธอกระซิบบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ณัฐนันท์ยิ้มออกมา

“พี่ก็รักเพิร์ลครับ”

ณัฐนันท์ดันความเป็นชายเข้าไปภายใน เขาจับขาเธอให้กางออกอีก รับรู้ถึงความคับแคบของร่องรักสดใหม่ที่ไม่เคยมีใครเข้าไปกร้ำกรายนอกจากเขา เพียงคนเดียว

รับรู้ได้ทุกความรู้สึกของการบีบรัดตัวตนของเขาจากตัวเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมรักกับผู้หญิงบริสุทธิ์ มันรัดรึง มันคับแน่น มันซาบซ่านและมันโคตรเสียว เหนือความรู้สึกใดๆคือความภูมิใจ ความห่วงแหน

“อ่า~ เพิร์ล”

เขารู้ว่าเธอเจ็บ และเขาก็เจ็บไม่ต่างกันเพราะเธอรัดเขาแน่นมาก

“พี่นัท เพิร์ลเจ็บ เอาออกไปก่อนได้ไหมคะ”

พัลลภารู้สึกถึงความเจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมา ข้างในเหมือนจะปริแยก

“คนดีไม่ได้ค่ะ ถ้าพี่ทำแบบนั้น เพิร์ลต้องรู้สึกแย่แน่ๆ อีกนิดเดียวนะครับ”

ณัฐนันท์ไล้มือลูบวนที่จุดกระสันกลางกาย เพื่อให้เธอผ่อนคลายและกระตุ้นน้ำหวานให้หลั่งรินออกมา

“ซี้ด~ พี่นัทขา เพิร์ลเสียว”