บทที่ 145 บอสคนใหม่ของฉางหยางเกมส์

ด้วยงบที่มีจำกัด เฟยหวงสตูดิโอจึงไม่สามารถทำสารคดีฟอร์มยักษ์ได้

สารคดีที่เผยเชียนคิดว่าประสบความสำเร็จอย่าง ‘A Bite of China’ ที่โด่งดังไปทั่วประเทศใช้ทุนสร้างมหาศาล นอกจากจะไปถ่ายทำทั่วประเทศแล้ว อุปกรณ์ที่ใช้ยังเป็นของแพงสุดๆ อีก

ตอนนี้ทุนของเฟยหวงสตูดิโอคือครึ่งหนึ่งของกำไรที่ทำได้จากซีรีส์ชีวิตประจำวันของบอสเผย ซึ่งมีอยู่ประมาณล้านกว่าๆ จำนวนแค่นี้ไม่พอเป็นทุนสร้างแน่

เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะถ่ายทำสารคดีแบบ A Bite of China ได้

แต่เผยเชียนก็ไม่ได้วางใจ

ถ้าเผยเชียนรู้ว่าเรื่องนี้คือปัญหา จูเสี่ยวเช่อก็น่าจะรู้เหมือนกัน

เขาต้องรู้แน่

จูเสี่ยวเช่อเป็นผู้กำกับมากความสามารถ ถ้าเขาอยากถ่ายสารคดีก็แสดงว่าต้องมองเห็นโอกาสที่จะประสบความสำเร็จ

เผยเชียนโดนหลอกมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองโดนหลอกเป็นครั้งที่สองแน่ สารคดีนี่ต้องทำเงินได้ไม่มากก็น้อย

แต่ถ้าเทียบกับคลิปสั้น สารคดีทุนสร้างน้อยก็น่าจะทำเงินได้น้อยกว่ามาก เพราะงั้นคงไม่เป็นไรหรอก

คิดได้อย่างนั้น เผยเชียนก็ตอบออกไป “โอเค ผมจะคอยหนุนหลังเอง”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบเพราะไม่ได้ออกมาจากใจจริง

หวงซื่อปั๋วดีใจมาก “ขอบคุณมากครับบอสเผย!”

พอวางสายเสร็จ เผยเชียนก็ถามเรื่องฉางหยางเกมส์

เลขาซินรายงานสถานการณ์คร่าวๆ ตอนนี้ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น เผยเชียนจะได้พบพนักงานใหม่และมอบหมายงานให้พวกเขาวันจันทร์หน้า

เผยเชียนหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง “วันจันทร์เหรอ… ผมต้องไปที่นู่นด้วยเหรอ”

เลขาซินกระแอมกระไอสองหน “บอสต้องไปอยู่แล้วค่ะ บอสมีความสำคัญกับบริษัทมาก ดิฉันคิดว่าบอสเผยควรไปกล่าวอะไรสักเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นพนักงานที่ฉางหยางเกมส์จะทำอะไรกันตามใจชอบ ปล่อยไปอาจจะควบคุมไม่ได้ขึ้นมา”

เผยเชียนคิดทบทวนที่เลขาซินพูดแล้วรู้สึกว่าฟังดูสมเหตุสมผลดี

เลขาซินบอกว่าเผยเชียนควรไปแสดงตัวให้พวกเขาไว้วางใจและชี้นำทางพนักงานทั้งหมดของฉางหยางเกมส์

ขณะเดียวกัน เขาก็นึกกังวลว่าพนักงานเหล่านี้จะสร้างปัญหาให้เขาหรือเปล่า ปล่อยให้ทำงานกันตามอำเภอใจ พวกนั้นอาจจะทำให้บริษัทฟื้นกลับมาทำกำไรก็ได้

ถึงจะซื้อต่อกิจการมาหลังจากไตร่ตรองอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว เขาก็คิดว่าฉางหยางเกมส์ในตอนนี้มีข้อแตกต่างจากฉางหยางเกมส์ในอดีต

อย่างหนึ่งคือหัวหน้าหลิวลาออกไปแล้ว หัวหน้าฝ่ายวางแผนในตอนนี้คือหวังเสี่ยวปิน

อีกอย่างคือตู้รุ่ยเจี๋ยไม่อยู่แล้ว

ทั้งสองคนถือเป็นฟันเฟืองสำคัญในการทำให้ฉางหยางเกมส์ขาดทุน

เผยเชียนกังวลใจเล็กน้อยที่ทั้งสองคนไม่อยู่แล้ว

เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดความผิดพลาดขึ้น เผยเชียนจึงตัดสินใจจะไปโชว์ตัวที่บริษัท

เพราะนี่ก็น่าจะเป็นครั้งเดียวที่เขาจะไปที่นั่น เขาจะไม่โผล่หัวไปอีกเพื่อจะได้มั่นใจว่าตนเองจะไม่ไปสร้างผลกระทบอะไรให้กับฉางหยางเกมส์

ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นที่เถิงต๋า เผยเชียนก็ไม่มั่นใจในความสามารถด้านการออกแบบเกมของตัวเองอีก เขาไม่อยากเสี่ยง

คงจะตลกร้ายน่าดูถ้าเผยเชียนเผลอพูดอะไรขึ้นมาแล้วทำให้เกิดความฉิบหายวายวอดเหมือนตอนเกมฐานทัพกลางทะเล

“โอเคครับ งั้นมารับผมตอนเช้าวันจันทร์ เดี๋ยวเราแวะไปฉางหยางเกมส์ก่อน”

เผยเชียนถอนหายใจเงียบๆ อยู่ภายใน

เป็นบอสคนนี่เหนื่อยจริงๆ

…

เช้าวันจันทร์

ที่ฉางหยางเกมส์

ยังเหลืออีกสิบนาทีก่อนจะถึงเวลาเริ่มงานของฉางหยางเกมส์ แต่พนักงานก็มารอกันพร้อมหน้าแล้ว

พวกเขาเฝ้าคอยกันอย่างใจจดใจจ่อ แต่ละคนนั่งหลังตรงจัดการเอกสารไม่ก็ง่วนอยู่กับเครื่องมือพัฒนาเกม ส่วนตาแอบชำเลืองมองตรงประตูเป็นพักๆ

ฉางหยางเกมส์ได้บอสคนใหม่แล้ว!

ไม่มีใครรู้ว่าบอสเผยผู้แสนลึกลับเป็นคนแบบไหน พวกเขาจึงตื่นตัวกันมากในการทำงานวันแรก กลัวว่าจะเผลอทำอะไรผิดพลาด

ทุกคนรู้ดีว่าสภาพการดำเนินงานของฉางหยางเกมส์ก่อนหน้านี้เลวร้ายแค่ไหน

ถ้าบอสเผยอยากใช้สิทธิ์ไล่คนที่มาทำงานสายออกคงจะซวยน่าดู

ดังนั้นทุกคนจึงตื่นตัวกันสุดๆ ไม่กล้าทำอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว