บทที่ 669 สโมสร DGE สิ้นหวังแล้ว!

คิดได้แบบนั้น เผยเชียนก็ลุกยืนขึ้นแล้วปรบมือ “โอเค ผมว่าเราถกกันมาก พอแล้วละ วันนี้พอแค่นี้ เตรียมตัวไปกินข้าวเย็นได้แล้ว คืนนี้ผมเลี้ยงเอง!” ตอนแรกเขาคิดว่าจางหยวนจะปฏิเสธเพราะการออกไปกินข้าวข้างนอกกิน เวลาซ้อมช่วงค่ำ แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะจางหยวนชอบใจไอเดียนี้มาก เขารีบโบก มือเรียกพวกเด็กติดเกมที่ไม่เต็มใจไปทันที จางหยวนคิดในใจว่าบอสเผยเองก็สังเกตเห็นปัญหาเหมือนกัน! ตอนนี้พวกนักกีฬาตื่นตัวกันเกินไป ต้องให้เวลาสงบใจ ขณะเดียวกัน การไป กินข้าวข้างนอกก็เป็นการช่วยสร้างกำลังใจให้ทีม เรียกได้ว่าเป็นก้าวแรกสู่เส้นทาง ที่ถูกต้อง! … ไม่นานสมาชิกสโมสร DGE ก็มาถึงภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ เผยเชียนจองห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดไว้ล่วงหน้าแล้ว โต๊ะใหญ่สองตัวด้านใน สามารถรองรับได้มากกว่าสิบคนต่อโต๊ะ ถึงเขาจะพาคนมานั่งไม่เต็มทุกที่นั่งก็ไม่เป็นไร ขอแค่กินให้จุใจได้ก็เป็นพอ! เผยเชียนไม่มัวพิธีรีตอง เขาเลือกสั่งเมนูแพงๆ ตั้งใจว่าจะใช้อาหารอร่อยโจม ตีความตั้งใจของสมาชิกทีมและทำให้พวกเขาลืมเรื่องการแข่งซ้อมมือเมื่อครู่ให้ หมดเหล่าสมาชิกหน้าใหม่ยังไม่เคยไปภัตตาคารไร้ชื่อ เพราะงั้นแค่อาหารของ ภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ก็น่าจะเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาอิ่มอร่อย แต่ละคนเริ่มสวา ปามอาหารตรงหน้า ระหว่างกิน จางหยวนทั้งรู้สึกโล่งใจและเป็นกังวล เขาโล่งใจที่บอสเผยใช้สกิล ‘อาหารอร่อยสร้างขวัญกำลังใจให้ทีม’ ซึ่งผลลัพธ์ ที่ได้ก็มักจะยอดเยี่ยมสุดๆ! เท่าที่เขาจำได้ ทุกครั้งที่บอสเผยพากิจการไหนมาเลี้ยงอาหาร กิจการนั้นจะ ประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น ถึงจะดูงมงายไปหน่อย แต่จางหยวน ก็มองว่าเป็นสกิลพิเศษอย่างหนึ่งของบอสเผย อาหารมื้อนี้จะเป็นตัวช่วยสร้างขวัญกำลังใจให้สมาชิกใหม่ของ DGE และทำ ให้พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของสโมสร DGE ขณะเดียวกันก็จะช่วยให้ พวกเขาสงบใจและไม่มัวกังวลว่าต้องรีบพัฒนาฝีมือให้เร็วที่สุด แต่จางหยวนก็รู้สึกกังวลเพราะอาหารมื้อนี้ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ ตอนนี้วิธีฝึกซ้อมของสโมสร DGE ตามหลังคนอื่นๆ ขณะที่สโมสรอื่นพัฒนา ไปอย่างรวดเร็ว สองทีมของ DGE กลับยังอ่อนด้อยมากๆ ยิ่งเวลาผ่านไป ช่องว่าง นี้ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เรื่องนี้… บอสเผยตั้งใจจะแก้ปัญหายังไง จางหยวนคิดว่าทางออกที่ดีที่สุดคือจ้างทีมโค้ชและนักวิเคราะห์มืออาชีพ แต่จะจ้างใครล่ะ ปัญหาใหญ่อยู่ตรงนี้ระหว่างที่กำลังนึกกังวลอยู่ มือถือของจางหยวนก็สั่นเตือน เขาหยิบขึ้นมาดูแล้วพบว่าเป็นข้อความจากหวงวั่ง “พี่จาง ทำไมไม่มีใครอยู่ สโมสรเลยล่ะครับ” … หน้าประตูสโมสร DGE หวงวั่ง เจียงฮ่วน และสมาชิกเก่าทุกคนของ DGE มารวมตัวกัน พวกเขามอง ประตูที่ล็อกอยู่ด้วยความงุนงงหลัง H4 คว้าแชมป์ได้เมื่อวาน หวงวั่งก็ไปฉลองต่อในช่วงบ่ายและไลฟ์สตรีมต่อในตอนเย็นเพื่อแบ่งปันความสุขกับแฟนๆสมาชิกเก่าคนอื่นๆ แยกย้ายกันไปพักในสโมสรตัวเอง พวกเขาต่างฝึกฝนและเล่นอย่างเต็มที่ในช่วงการแข่งขันที่ผ่านมา จึงต้องการเวลาพักผ่อนบ่ายนี้หลังจากทุกคนฟื้นสภาพ พวกเขาก็ตัดสินใจรวมตัวกันกลับมาเยี่ยมสโมสร DGEแต่พอมาถึงก็พบว่าประตูล็อกอยู่ตอนนี้ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ปกติโมหยูเดลิเวอรี่จะเป็นฝ่ายเตรียมอาหารเย็นให้ สมาชิกสโมสรจึงไม่ต้องออกไปไหนพวกหวงวั่งกลัวว่าจะมารบกวนเวลาฝึกซ้อม เลยเลือกมาเวลานี้พวกเขาตั้งใจว่าจะมาเซอร์ไพร์สจางหยวนกับโค้ชย่าหลิง แต่กลายเป็นว่าไม่มีใครอยู่ ก็เลยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากส่งข้อความไปถามจางหยวนว่าตอนนี้อยู่ไหนกันไม่นานมือถือของหวงวั่งก็สั่นเตือน จางหยวนตอบกลับมาแล้วหวงวั่งอ่านข้อความจากจางหยวน “อ๋อ บอสเผยพาทุกคนไปเลี้ยงข้าว! ตอนนี้อยู่บ้านหมิงฝู่กัน พี่จางชวนเราไปด้วยเพราะมีที่นั่งเหลือพอให้พวกเรา!”โจวดีใจมาก “ดีเลย พวกเราเองก็ไม่ได้เจอบอสเผยนานแล้วนะ ไปหาพวกเขากัน!”…ภัตตาคารบ้านหมิงฝู่พอเห็นเหล่านักกีฬาสวาปามกันอย่างสุขใจ เผยเชียนก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ต้องบอกเลยว่าอาหารของภัตตาคารบอสหลี่นับวันยิ่งรสชาติดีขึ้นเรื่อยๆเพราะยังไง ถ้าเอาภัตตาคารไร้ชื่อเป็นเกณฑ์ แล้วภัตตาคารบ้านหมิงฝู่เป็นภัตตาคารระดับไฮเอนด์ที่ดีที่สุดลำดับสองในจิงโจว รสชาติก็ไม่ควรห่างกันเกินไปแน่นอนว่าอาหารของที่นี่ย่อมต้องคอยปรับปรุงให้ดีขึ้นเผยเชียนกินอาหารที่ภัตตาคารไร้ชื่อทุกวันไม่ได้ ดังนั้นการใช้ภัตตาคารบ้านหมิงฝู่ไว้จัดงานเลี้ยงจึงเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับรายจ่ายเสริมค่ากินเลี้ยงระหว่างที่กำลังเอร็ดอร่อยกันอยู่ จางหยวนก็เก็บมือถือแล้วประกาศขึ้นอย่างสุขใจ “บอสเผยครับ หวงวั่งกับคนอื่นๆ จะแวะมากินเลี้ยงกับเราด้วย!”“หืม” เผยเชียนผงะไป แต่ไม่นานก็พยักหน้า “โอเค สั่งอาหารเพิ่มหน่อยครับ!”มีให้เลี้ยงเพิ่มอีกสิบปาก แถมพวกหวงวั่งก็ร่างบึกกันทุกคน น่าจะกินจุทีเดียวเผยเชียนคาดว่าน่าจะผลาญเงินเพิ่มได้อีกหลายพันหยวน ถือว่าค่อนข้างคุ้มถึงจะไม่อยากเจอพวกนั้น แต่ต้อนรับขับสู้สักหน่อยก็คงไม่เป็นไร เพราะยังไงเจ้าพวกนั้นก็ช่วยผลาญเงินได้ไม่นานหลังจากนั้น หวงวั่ง เจียงฮ่วน และคนอื่นๆ ก็มาถึงที่นั่งว่างของสองโต๊ะใหญ่มีคนนั่งจนเต็ม พอหวงวั่ง เจียงฮ่วน และคนอื่นๆ นั่งลง พวกเขาก็ทักทายและถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกัน แต่บอสเผยก็รีบห้ามทันที“อย่าเพิ่งคุยกันมาก กินก่อน!”เผยเชียนกลัวว่าเจ้าพวกนี้จะจุดไฟนักสู้ให้เหล่าสมาชิกใหม่ ก็เลยรีบห้ามและหวังว่าพวกเขาจะก้มหน้าก้มตากินโดยไม่พูดอะไรกันอีกหวงวั่ง เจียงฮ่วน และคนอื่นๆ หันมองกันด้วยสีหน้าสับสน แต่ในเมื่อบอสเผย