ตอนที่ 368
บทที่ 678 เป่ายิงฉุบตัดสินใจ
October 31, 2026
วันจันทร์ที่ 10 ตุลาคม เผยเชียนอยู่ในห้องทำงาน กำลังคิดเรื่องแผนอุตสาหกรรมหน้าร้านในอนาคต เรื่องที่ทำให้เผยเชียนเจ็บหนักในรอบบัญชีก่อนไม่ใช่เงินห้าร้อยล้านหยวนที่ ได้จากหุ้น Finger Games แต่เป็น ‘ชีวิตเถิงต๋า’ ร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี่ อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย ฟิตเน สฝากประจำ ภัตตาคารไร้ชื่อ และโฮสเทลเขย่าขวัญกระแสดังขึ้นมากันหมด กิจการที่เคยขาดทุนพลิกมาทำกำไร กิจการที่ทำกำไรได้อยู่แล้วก็ยิ่งมีกำไรเพิ่มขึ้น อีก แถมตั้งแต่แอป ‘มาสิเด็กหัวกะทิ’ กลายเป็นแอปชีวิตเถิงต๋า กิจการทั้งหมดก็ เชื่อมโยงกันและพัฒนาขึ้นไปอีกระดับ เผยเชียนขาดทุนมาอย่างมั่นคง แต่ปฏิกิริยาลูกโซ่ก็พลิกตัวแดงทั้งหลายมา เป็นกำไร จะให้เขาทนไหวได้ยังไง เขาดิ้นรนอยู่หลายครั้ง อย่างเรื่องร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู ตอนนี้เปลี่ยนเป็น เวอร์ชัน 3.0 แล้ว แต่ไม่ว่าเผยเชียนจะทำยังไง มันก็ยังทำกำไรได้อยู่ดี จนเขาเกิน จะทน แต่ตั้งแต่เขาได้จดหมายจากผู้เช่าอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย เผยเชียนก็มอง กิจการหน้าร้านของตัวเองต่างไปจากเดิม ก่อนหน้านี้เผยเชียนไม่ได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับอิทธิพลของเถิงต๋า เพราะเป็น บริษัทที่เพิ่งตั้งมาได้สองปี ธุรกิจหน้าร้านต่างๆ ก็อยู่ในจิงโจวหมดดูอย่างร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู แฟรนไชส์ร้านอินเทอร์เน็ตจะมีอิทธิพลมาก น้อยขนาดไหนกันเชียว จิงโจวมีประชากรกว่าเจ็ดล้านคน ครอบคลุมพื้นที่หนึ่งหมื่นหนึ่งพันตาราง กิโลเมตร ถึงเถิงต๋าจะเปิดร้านอินเทอร์เน็ตโมหยูเป็นสิบเป็นร้อยสาขา แต่ในเมือง ใหญ่แบบนี้มันจะมีอิทธิพลได้มากขนาดไหน ถ้ามองจากมุมของมณฑลฮั่นตงหรือทั่วทั้งจีน กิจการหน้าร้านไม่กี่แห่งของ เถิงต๋ายิ่งแทบไม่ค่อยจะมีอิทธิพลอะไร เพราะงั้นเผยเชียนเลยไม่ได้คิดอะไรกับกิจการหน้าร้านของเถิงต๋า แต่สัปดาห์ที่แล้ว เผยเชียนก็ตระหนักถึงเรื่องหนึ่ง กิจการหน้าร้านของเถิงต๋ามีอิทธิพลมากกว่าที่เผยเชียนคิดไว้ อย่างร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู ถึงในแง่จำนวนร้านจะไม่เยอะเท่าร้าน อินเทอร์เน็ตซิงเล่อ แต่ในแง่ชื่อเสียงและความนิยมนั้นชนะขาดลอย ชาวต่างชาติหลายคนรู้ว่าที่จิงโจวมีร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู แต่ไม่เคยได้ยินชื่อ ร้านอินเทอร์เน็ตซิงเล่อเลย ส่วนเหตุผลที่เกิดช่องว่างใหญ่แบบนี้ หลังจากคิดๆ ดูแล้ว เผยเชียนก็นึกออก แค่สองเหตุผล เหตุผลแรกคือ โมเดลการทำกำไรของกิจการหน้าร้านเถิงต๋านั้นแตกต่างจาก คู่แข่งเจ้าใหญ่ๆ มาก เพราะงั้นเลยเกิดเป็นกระแสพูดคุยบนโลกออนไลน์ บวกกับ ชื่อเสียงอันยอดเยี่ยมของเถิงต๋าจึงทำให้ได้รับความสนใจค่อนข้างสูงเหตุผลที่สองคือ เหมือนกรณีของอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย คู่แข่งในบาง อุตสาหกรรมนั้นคุณภาพแย่มาก แค่มีบริษัทไหนมีมโนธรรมสักนิดและยอมสละ กำไรสักหน่อยก็เอาชนะคู่แข่งไปได้แล้ว 90% หลังได้อ่านจดหมายจากผู้เช่าอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย เผยเชียนก็รู้สึกผสม ปนเป แต่ที่เด่นชัดที่สุดคือการตระหนักว่ากิจการหน้าร้านของเถิงต๋าเริ่มมี ผลกระทบอย่างมากต่อชีวิตของผู้คนมากมาย มีคำพูดที่ว่า พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง มีผู้บริโภคมากมายในโลกที่ได้รับอันตรายจากห้องหมกสารก่อมะเร็งและ ผลิตภัณฑ์ขยะด้อยคุณภาพแบบผู้เช่าคนที่ส่งจดหมายมา เผยเชียนคิดมาตลอดว่าตัวเองไม่มีอำนาจมากพอที่จะแก้ไขสิ่งเหล่านี้ แต่ตอนนี้ เขาตระหนักชัดเจนแล้วว่าตัวเองทำอะไรได้หลายอย่าง สามารถแก้ไขปัญหาบางอย่างที่คนอื่นๆ ไม่มีอำนาจแก้ไขได้ง่ายๆไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้อีกแล้วที่จะเปิดกิจการต่างๆ ทั่วจิงโจว มณฑลฮั่นตงหรืออาจจะทั่วโลกเลยด้วยซ้ำ เพื่อเปลี่ยนแปลงชีวิตผู้คนให้ได้มากขึ้นสำหรับเผยเชียนแล้ว การเปิดสาขาเพิ่มช่วยผลาญเงินเพิ่มได้ ซึ่งจะผลาญเงินทั้งหมดที่กิจการนั้นๆ หาได้และอาจมีช่องให้ผลาญเพิ่มอีกถ้าทำกำไรได้ ก็เอาเงินไปลงกับการขยายกิจการต่อ ซึ่งก็อีกนานกว่าจะครอบคลุมทั่วประเทศถ้าช่วยชีวิตคนได้เพิ่มแม้จะเล็กน้อย เผยเชียนก็ไม่ได้ใส่ใจว่าจะทำกำไรได้แล้วทำให้ตัวเองเสียผลประโยชน์เพราะยังไงเขาก็ไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันของตัวเองอยู่แล้ว และในโลกนี้ยังมีคนอีกมากมายที่ต้องการความช่วยเหลือจริงๆนอกจากนั้น เรื่องนี้ยังทำให้ตระหนักถึงข้อได้เปรียบมหาศาลในการยืนกรานที่จะขาดทุน เพราะการที่เขาไม่สนใจผลกำไรนี่แหละที่ทำให้เขาเอากำไรที่ได้จากกิจการไปขยายกิจการต่อ และพยายามเต็มที่เพื่อมอบประสบการณ์ที่ดีขึ้นให้กับลูกค้าในทุกด้านถ้าเป้าหมายของเขาคือการทำกำไร ก็ต้องคิดเรื่องการคุมต้นทุนและเพิ่มผลกำไรสูงสุดเมื่อเป็นแบบนั้น ก็จะไม่มีโมเดลแบบร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี่และฟิตเนสฝากประจำเกิดขึ้นมาถ้ากำไรของบริษัทเชื่อมโยงกับเขาโดยตรง เผยเชียนก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะยังเต็มใจทำสิ่งที่ตัวเองวางแผนจะทำในปัจจุบันอยู่รึเปล่าสมมติว่าลดต้นทุนในการรีโนเวตอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยได้ห้องละพันหยวนโดยไม่กระทบกับสุขภาพของผู้เช่า แล้วจะได้กำไรเพิ่มหนึ่งล้านหยวน ถ้าเป้าหมายคือการทำกำไร เขาจะเลือกยังไงเผยเชียนไม่รู้คำตอบ และไม่อยากลองด้วย เพราะส่วนใหญ่ที่ลองมักจะไม่ผ่านการทดสอบเมื่อไหร่ที่มองผลประโยชน์ของตัวเองอยู่เหนือกว่าลูกค้า ก็มีไม่กี่คนที่จะทนแรงยั่วยุของเงินตราได้เผยเชียนไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักบุญ และไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปทดสอบเพราะงั้นจึงตัดสินใจว่าไม่คิดเรื่องนี้จะดีที่สุดเป้าหมายของเขายังเป็นการขาดทุนไม่เปลี่ยนแปลง เพราะถ้ารักษาทัศนคติในปัจจุบันไว้ได้ ก็ไม่ต้องรู้สึกแย่ตอนใช้เงินพอมีจุดนี้เป็นรากฐาน เขาก็ขยายกิจการที่เกี่ยวข้องกับชีวิตเถิงต๋า อย่างร้านอินเทอร์เน็ตโมหยู โมหยูเดลิเวอรี่ อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย ฟิตเนสฝากประจำและอื่นๆ ได้อย่างอิสระเขาจะให้ผู้จัดการแต่ละกิจการคิดแผนขยายกิจการ แต่ละคนสามารถเปิดสาขาเพิ่มได้ทุกเมื่อที่ต้องการมีข้อกำหนดแค่สองข้อ หนึ่ง ต้องยึดโมเดลธุรกิจปัจจุบันและต้องมีมโนธรรมสอง ขอเงินทุนเพิ่มได้ แต่ห้ามส่งกำไรที่ทำได้มาให้ส่วนเรื่องอื่นๆ เผยเชียนไม่ได้สนใจ ตอนนี้เขาต้องพุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่กิจการที่ขาดทุนได้ง่ายนอกจากนั้น เขาต้องคิดแผนเวอร์ชัน 2.0 สำหรับอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยโดยยึดจากแผนปัจจุบันรอบนี้เขาได้เงินทุนระบบตั้งต้นเพิ่มสิบล้านหยวน ซึ่งหมายความว่าเผยเชียนเอาเงินห้าสิบล้านหยวนไปซื้ออสังหาริมทรัพย์เพิ่มได้อพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อย 2.0 จะปรับสไตล์ใหม่และให้พื้นที่การจัดเก็บเพิ่มขึ้น มีจุดยืนเป็นอพาร์ตเมนต์ราคาจับต้องได้