บทที่ 698 ให้ถ่านกลางหิมะ

“เกมพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้วเหรอครับ ผมขอลองเล่นดูได้มั้ย” ชิวหงถาม เจี่ยงฟานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ได้ครับ” หลังจากนั้น เขาก็เปิดเกมแนวทางเอาตัวรอดสำหรับวัยทำงานในโน้ตบุ๊กแล้ว เลื่อนให้ชิวหงลองเล่น เจี่ยงฟานยังรู้สึกสองจิตสองใจอยู่หน่อยๆ จนถึงตอนนี้ เกมแนวทางเอาตัวรอดสำหรับวัยทำงานคืบหน้าไปแค่นิดเดียว เกมนี้เป็นเกมเพื่อการศึกษา ซึ่งหมายความว่าด้วยเนื้อหาเกมแค่เท่านี้ คนอื่น อาจจะไม่เข้าใจระบบการเล่นหลักและไม่สามารถสัมผัสถึงความสนุกของเกมได้ แม้แต่นิดเดียว ด้วยเนื้อหาที่มีตอนนี้ ตัวเกมไม่ได้ใกล้เคียงความสนุกที่ตั้งเป้าเอาไว้เลย เพราะเป็นเกมที่ควรเล่นตอนเนื้อหาครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว แต่ในเมื่อชิวหงอยากลองเล่น เจี่ยงฟานก็ปฏิเสธไม่ได้ การอธิบายตัวเกมอย่างเดียวไม่สามารถเติมเต็มช่องว่างได้หมด ชิวหงต้องลอง เล่นเกมดูด้วยตัวเองถึงจะสามารถจินตนาการถึงความสนุกตามที่ควรจะเป็นได้ ถ้ามีสไลด์นำเสนอก็จะดีกว่าอธิบายปากเปล่า และถ้ามีเกมให้เล่นก็ย่อมดีกว่า การเตรียมสไลด์นำเสนอมาเพราะงั้นเจี่ยงฟานจึงกัดฟันยอมให้ชิวหงลองเล่นเกมดู เขานั่งลงข้างๆ และ คอยจับตาดูเผื่อว่ามีบั๊กหรือช่องโหว่อะไรจะได้เข้าไปแก้ทันที ชิวหงเริ่มเล่นเกมอย่างจริงจัง นี่คือเกมเพื่อการศึกษาที่วางกลุ่มเป้าหมายเป็นวัยทำงานทั่วไป ทรัพยากรงาน ภาพหลักๆ เป็นภาพสองมิติ ระบบการเล่นน่าสนใจ การพัฒนาตัวละครและ พล็อตเรื่องมีความเหมาะสม เพราะตัวเกมมีบั๊กค่อนข้างเยอะ ทรัพยากรงานภาพเป็นของใช้ชั่วคราว เนื้อ เรื่องกับระบบยังไม่สมบูรณ์ และข้อด้อยจุดอื่นๆ ทำให้กระทบกับประสบการณ์ การเล่นที่ได้รับพอสมควร เจี่ยงฟานซึ่งคอยอธิบายเกี่ยวกับตัวเกมอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะยกมือเช็ดหน้า ผากไปด้วย เขาไม่มีทางเลือกอื่น ชิวหงเป็นคนให้ทุน เพราะงั้นก็ถือว่าเป็นบอสของเขา! เจี่ยงฟานพลาดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ถ้าบอสชิวไม่พอใจจุดไหนแล้วตัดสินใจไม่ ลงทุนขึ้นมา เขาได้เจอปัญหาใหญ่แน่ เงินทุนที่สตูดิโอเหลืออยู่ตอนนี้พอใช้ไปอีกอย่างมากก็แค่หนึ่งเดือน ดูจาก สถานการณ์ปัจจุบันแล้ว พวกเขาไม่น่าจะมีเงินทุนเหลือพอสร้างเกมจนเสร็จได้ ถ้าบอสชิวตัดสินใจไม่ลงทุน สตูดิโอก็ต้องอยู่ว่างๆ กินแกลบไปพักหนึ่ง ยิ่งถ้า เกมขายไม่ได้เพราะทำไม่เสร็จ สตูดิโอก็จะสูญเสียทุกอย่าง ทรัพยากรทั้งหมดจะ เสียทิ้งไปเปล่าๆสำหรับผู้พัฒนาเกมส่วนใหญ่ การเปิดตัวเกมคือโอกาสเพียงครั้งเดียว ถ้าปล่อยเกมออกไปแล้วเป็นที่นิยม สตูดิโอก็แค่พยายามไม่ทำอะไรเสี่ยงๆ และคอยอัปเดตเนื้อหาเพื่อทำเงินเพิ่ม แต่ถ้าปล่อยออกไปแล้วเกมไม่เป็นที่นิยม ถึงจะปรับแต่งและแก้ไขยังไง ก็ไม่มี ทางทำให้คนกลับมาซื้อได้ มีกรณีตัวอย่างน้อยมากที่สร้างชื่อได้จากการปรับแก้และพัฒนาเกมไปเรื่อยๆ เพราะยังไงก็ไม่มีใครบอกได้ว่าความล้มเหลวของเกมมาจากความไม่สมบูรณ์หรือแก่นของเกมไม่ดีพอตั้งแต่แรกการลงทุนทรัพยากรต่อในโปรเจ็กต์ที่ล้มเหลวมีความเสี่ยงสูงเกินไป และมีผู้พัฒนาแค่ไม่กี่รายที่กล้าเดิมพันกับความเสี่ยงนั้นนี่คือกรณีที่เรียกว่า เงินหนึ่งอัฐสร้างความลำบากให้วีรบุรุษ[1]ดังนั้นจำนวนเงินที่ชิวหงจะลงทุนในวันนี้สามารถตัดสินชะตากรรมของเกมแนวทางการเอาตัวรอดของวัยทำงานและสตูดิโออิงเถาได้ในระดับหนึ่งชิวหงไตร่ตรองอย่างจริงจังสุดๆ ระหว่างลองเล่นเกมถึงจะเคยทุ่มเทเต็มที่กับการทำเกมเน้นระบบเติมเงิน แต่เขาก็ยังมีความสามารถมากพอที่จะประเมินเกมสแตนด์อโลนสำหรับเขาแล้ว เกมนี้มีโอกาสประสบความสำเร็จ แต่โอกาสนั้นไม่ได้สูงนักเพราะระบบการเล่นแบบนี้ไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อนถึงตัวเกมจะเป็นเกมเพื่อการศึกษา แต่ก็แตกต่างจากเกมเพื่อการศึกษาในตลาด ระหว่างการเล่นมีมินิเกมเพิ่มเข้ามา จึงทำให้เกมมีความน่าสนใจขึ้นที่ทำให้ชิวหงประทับใจมากกว่านั้นคือการนิยามคำว่า ‘ทาสบริษัท’ ที่ชัดเจนมากๆ มองผิวเผินอาจจะดูเป็นมุกล้อเลียนขำๆ แต่ขณะเดียวกันก็สัมผัสได้ถึงความขมขื่นเห็นได้ชัดว่าเจี่ยงฟานถ่ายทอดประสบการณ์การทำงานส่วนตัวเข้าไปในเกมด้วย ไม่อย่างนั้นชิวหงคงไม่เข้าใจคำนิยามของทาสบริษัทในเกมได้ง่ายดายขนาดนี้โปรเจ็กต์นี้ตรงกับแนวทางของบอสเผยเลย!ถ้าจะบอกว่าโปรเจ็กต์นี้ไม่น่าเชื่อถือ ตัวเกมก็ถือว่าค่อนข้างน่าสนใจและแปลกใหม่ แม้ตัวเกมโดยรวมจะยังไม่สมบูรณ์ แต่เค้าโครงภาพรวมก็มีแล้ว ตัวผู้พัฒนาอย่างเจี่ยงฟานเองก็เคยทำเกมอินดี้ที่ประสบความสำเร็จมาก่อนแต่ถ้าจะบอกว่าโปรเจ็กต์นี้น่าเชื่อถือ เจี่ยงฟานก็เป็นนักกฎหมายที่เพิ่งผันตัวมาพัฒนาเกม ทีมงานอีกสามคนก็ไม่ได้มีพื้นฐานเรื่องการวางแผนและวางกลยุทธ์ที่แน่นมาก การปล่อยให้พวกเขาพัฒนาเกมกันเองมีความเสี่ยงสูงมาก และไม่มีอะไรการันตีได้ว่าเกมจะตรงกับรสนิยมของเกมเมอร์ในปัจจุบันแถมโปรเจ็กต์นี้ยังขาดแคลนเงินทุนด้วย เรียกได้ว่าใกล้จะไปถึงทางตันแล้วก็เท่ากับตรงกับเงื่อนไขของโปรเจ็กต์ล้มลุกคลุกคลานหมดเลยสิคิดได้แบบนั้น ชิวหงก็ตัดสินใจไม่เล่นเกมต่อ แล้วพูดขึ้นทันที “ดีเลยครับ!โปรเจ็กต์ของคุณตรงกับแนวทางของโปรเจ็กต์ล้มลุกคลุกคลาน เราตัดสินใจลงทุนครับ!“คุณคิดว่าต้องการทุนเพิ่มอีกเท่าไหร่ถึงจะทำโปรเจ็กต์นี้จนสำเร็จได้โดยที่ยังคงคุณภาพไว้ตามเดิม”เจี่ยงฟานอึ้งไป เขาไม่รู้จะโต้ตอบยังไงไปครู่หนึ่งตัดสินใจลงทุนง่ายๆ แบบนี้เลยเรอะด่วนตัดสินใจไปรึเปล่าเราเริ่มคุยกันได้ยังไม่ถึงสามสิบนาทีเลยนะ!เวลานักลงทุนคนอื่นพิจารณาเรื่องการลงทุน พวกเขามักจะอ้อมค้อม ไม่ยอมเข้าประเด็นหลักอยู่พักใหญ่ พอเริ่มเจรจาเรื่องสัญญาก็จะขอเพิ่มข้อกำหนดและต่อรองกันอีกยกใหญ่ ทำเอาเจี่ยงฟานเหนื่อยอ่อนแต่บอสชิวกลับพูดคุยแค่ไม่กี่ประโยคและลองเล่นเกมอยู่สิบนาทีก็ตัดสินใจ