บทที่ 1001 คว้านให้ฉันดูหน่อย

ท้ายที่สุดแล้วมีอุเอโนะ อิจิโระอยู่ แน่นอนชายสวมชุดกิโมโนคิดทั้งหมดนี้ไว้อย่างสวยงามอยู่แล้ว ตราบใดที่ไม่ทำให้เรื่องใหญ่โต แม้เย่เทียนตายไปแล้ว โลกภายนอกก็ต้องเดาว่าคนของเรือสำราญทำเอง สามารถล้างตัวเองออกได้อย่างสมบูรณ์ และกลืนเงินกว่า 60 พันล้านหยวนนี้ได้

“ดูเหมือนว่าพวกนายจะรู้จักฉันแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกนายจะตายด้วยตัวเองหรือจะให้ฉันช่วยจัดการให้พวกนายดี?” เย่เทียนมีรอยยิ้มจาง ๆ บนใบหน้าของเขา “แต่ว่า ฉันบอกไว้ก่อน ถ้าให้ฉันจัดการ ก็คงจะเจ็บแสบหน่อยน่ะ”

“ฉันฆ่าคนจำนวนไปมาก และมีคนอีกจำนวนมากที่ต้องการจะฆ่าฉัน แต่พวกเขาทั้งหมดตายโดยไม่มีข้อยกเว้น แต่ฉันยังมีชีวิตอยู่” อุเอโนะ อิจิโระ สูดลมหายใจอย่างเย็นชา “แม้ว่านายจะแข็งแกร่งมากก็จริง แต่นายคิดว่าฉันตายได้อย่างง่ายดายหรือไง?”

ทันทีที่สิ้นเสียง อุเอโนะ อิจิโระก็เคลื่อนไหว เขาออกแรงที่เท้าและทั้งคนก็พุ่งเข้าหาเย่เทียนอย่างรวดเร็ว ขณะที่มือซ้ายแกว่งไปแกว่งมา มีกริชปรากฏอยู่ในมือของเขา กริชพุ่งขึ้นไปในอากาศ แสงเย็น ๆ ส่องผ่านคอของเย่เทียน

เนื่องจากอุเอโนะ อิจิโระสามารถเลื่อนขั้นเป็นนักฆ่าชั้นยอดได้ ความถนัดมือปืนของเขาจึงยอดเยี่ยม และทักษะของเขาที่ได้จากตระกูลฟุจิโมโตะ ดังนั้นเขาจึงมีพลังพิเศษโดยธรรมชาติ

เพียงแต่ต่อหน้า เย่เทียนคนประเทศจีนที่สืบทักษะอันพิเศษนี้มาจากตระกูลฟุจิโมโตะ อย่างเก่งกาจ อุเอโนะ อิจิโระไม่กล้าเหลือเอาไว้แม้แต่น้อย พอขึ้นมาก็จู่โจมอย่างเต็มที่ พยายามฆ่าเขาด้วยกระบวนท่าเดียว!

“ไม่แย่เลยนะ ถือว่ามีความสามารถระดับหนึ่ง” เสียงเกียจคร้านของ เย่เทียนดังขึ้นอีกครั้ง “แต่แค่นี้ อยากจะฆ่าฉันมันยังไม่เพียงพอ และพวกนายก็จะไม่มีโอกาสครั้งต่อไปอีก!”

ในขณะที่เขาพูด เย่เทียนก็ไม่นิ่งเช่นกัน เขาขยับเท้าและหลีกเลี่ยงการเคลื่อนไหวของ อุเอโนะ อิจิโระที่อันตรายอย่างรวดเร็ว ร่างของเขากระโดดไปข้างหลังเขาโดยตรง และการชกที่รุนแรงและรวดเร็วก็พุ่งเขาไป

อุเอโนะ อิจิโระไม่ทันกลับไปและไม่มีเวลามองย้อนกลับไป แต่กลับขว้างกริชกลับ ถ้าหมัดนี้ของ เย่เทียนออกไม่กลับ กริชของอุเอโนะ อิจิโระก็ไม่สูญเปล่า

แน่นอนว่า เย่เทียนจะโง่พอที่จะต่อสู้โดยประมาท เขาถอยหลังเล็กน้อยแล้วหลบอีกครั้ง

“ไอ้เวร ไอ้คนประเทศจีนไปตายซะ!” อุเอโนะ อิจิโระฉวยโอกาสหันหลังกลับและกำกริชไว้ในมือแน่น เขาไม่ให้เย่เทียนตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย เขาแทงเข้าอย่างรุนแรงอีกครั้ง

ตุบ!

มีเสียงที่คมชัด เมื่อเห็น อุเอโนะ อิจิโระแทงด้วยกริช ใบหน้าของเย่เทียนไม่มีความกลัวใดๆ เขายืนนิ่ง ยกมือขวาขึ้นทันที และตบข้อมือที่แทงอย่างรวดเร็วของ อุเอโนะ อิจิโระ

ติง ติ้ง เติ้ง

มือที่ถูกแรงกระทบ อุเอโนะ อิจิโระอดไม่ได้ที่จะเบี่ยงตัวไปด้านข้าง เดินโซเซไปสองสามก้าว ยังไม่รอที่จะยืนนิ่ง มือซ้ายของเขาก็พุ่งกระแทกไปที่เย่เทียนอย่างดุร้าย ทันใดนั้นลมก็หวีดหวิวและอากาศก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เป็นเสียงลมและฟ้าร้องแผ่วเบาซึ่งแสดงถึงพลังอันยิ่งใหญ่

แต่เย่เทียนเพียงยิ้มอย่างเย็นชา แสดงถึงกลิ่นของความสำเร็จ ต้องบอกว่าอุเอโนะ อิจิโระคนนี้สมควรที่จะเป็นนักฆ่าชั้นยอด เขามีความแข็งแกร่งในร่างของคนธรรมดา แต่ในแง่ของความแข็งแกร่งและ ความเร็วมันก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นผู้แข็งแกร่งของแดนฟ้ากำหนดโดยทั่วไปได้

อย่างไรก็ตาม เย่เทียนไม่เพียงแต่อยู่ในแดนฟ้ากำหนดเท่านั้น ยกมือซ้ายขึ้นทันทีและต่อยเขาอย่างไม่มีเยื่อใย

บูม!

เสียงกระทบเกิดขึ้น และหมัดทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือดในชั่วพริบตา

“ตุม!” ขณะที่หมัดทั้งสองชนกัน นอกจากเสียงกระทบแล้ว ยังมีเสียงกระดูกแตกที่คมชัดอีกด้วย