บทที่ 1002 แผนของจ้าวเกาหมิง

เย่เทียนหันศีรษะเล็กน้อย หลบรองเท้าไม้สองอัน มองไปที่ชายสวมชุดกิโมโนที่ต้องการจะหลบหนีและเยาะเย้ย: "หนี?นายหนีพ้นหรือไง?

ขณะพูด เข็มเงินสองเข็มปรากฏขึ้นจากอากาศบาง ๆ ในมือของเขา ด้วยการสะบัดอย่างรุนแรง เข็มเงินก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า จุ่มลงเข้าขาของชายสวมกิโมโนทันที

ตึกตัก!

ด้วยเสียงที่เกิดขึ้น ชายสวมชุดกิโมโนเพียงรู้สึกเจ็บขาทั้งสองข้างอย่างกะทันหัน เขาก็ล้มลงกับพื้นโดยตรง อยากจะวิ่งหนีต่อ แต่ขาทั้งสองข้างกลับไม่มีแรงเลยสักนิด

“ถ้าฉันปล่อยให้นายหนีไป ฉันจะอยู่ต่อที่ประเทศจีนได้อย่างไรล่ะ?” เย่เทียนเย้ยหยัน กำลังจะก้าวไปตรงหน้า

แต่ยังไม่ทันที่เย่เทียนจะก้าวเท้าออก ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกบางอย่าง เขาหันหัวทันที จ้องไปที่ใดที่หนึ่งข้างหลังเขาและพูดเบา ๆ ว่า: "เฮ้ นายดูมานานมากแล้ว ควรออกมาได้แล้วหรือยัง?”

แปะๆ!

“สุดยอด คนที่กล้าซ่อนตัวจากปากเสือจริงๆ ดูเหมือนฉันจะประเมินนายต่ำไป” เสียงที่ไพเราะดังขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือ และในขณะเดียวกัน ร่างที่สวยงามก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

เห็นคนที่มานั้นสวมสูทรัดรูป ผมสีทองของเขาถูกมัดไว้สูง ซึ่งถ้าไม่ใช่สาวผมบลอนด์คนนั้นแล้วจะเป็นใครได้

เย่เทียนเลิกคิ้ว แต่เขาไม่เข้าใจว่าสาวผมบลอนด์สวยเป็นคนของฝั่งไหน เขาจึงถามตรงๆ ว่า "เธอเป็นใคร เป็นคนของฝั่งไหน?"

“ฉันเหรอ?เรียกฉันว่าโมนิก้าก็ได้ ส่วนจะเป็นคนฝั่งไหน นี่นายคงต้องทายเอาเอง” สาวผมบลอนด์ยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ฮึ่ม!” เย่เทียนพ่นลมอย่างเย็นชา “ในเมื่อเธอไม่พูด ก็อย่าโทษฉันละกัน!”

ทันทีที่สิ้นเสียง เย่เทียนก็วางเท้าลงบนพื้นทันที กระโดดขึ้นสูงและวิ่งหนีไปทันทีราวกับนกอินทรีที่กระโจนลงบนไก่ ทำให้โมนิก้ารู้สึกกดขี่อย่างรุนแรง

เย่เทียนไม่ยอมปล่อยมือเพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงที่สวย อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถรู้ได้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นศัตรูหรือมิตร สิ่งที่ดีที่สุดที่ต้องทำคือเอาชนะให้ได้ก่อน!

หวด!

ใบหน้าของโมนิก้าก็เคร่งขรึมขึ้นเช่นกัน แต่เธอไม่หลบ เมื่อ เย่เทียนเข้ามาใกล้เธอ เธอก็ยกขาขึ้นและเตะเป้าของเย่เทียนที่นั่น

“ไอ้เวรบ้าเอ๊ย!” เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่เทียนก็อดไม่ได้ที่จะพูดคำหยาบคายออกมา ความแข็งแกร่งภายในร่างกายของเขาทำงานได้อย่างราบรื่น และร่างกายของเขาก็ล้มลงทันทีราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ทันทีที่เท้าแตะพื้น เย่เทียนก็เตะแรงอีกครั้งและพุ่งเข้าหาโมนิก้าอย่างรวดเร็ว หมัดมุ่งเข้าที่ใบหน้าโมนิก้าอย่างแรง นี่จะทำลายเขาจากจุดอ่อนของเขาเลยนะเนี่ย เย่เทียนก็ไม่ได้รอช้า!

“ฮึ่ม!” โมนิก้าสูดหายใจอย่างเย็นชา และส้นเท้าของเธอก็กระแทกกับพื้น ทันใดนั้น เข็มยาวประหลาดก็โผล่ออกมาจากหัวรองเท้า เข็มยาวประมาณสามนิ้ว ทั้งหมดสีดำสนิท ดูก็รู้ว่านั้นคือเข็มพิษที่ร้ายแรง

โมนิก้ายังคงเคลื่อนไหว เหยียบเท้าข้างหนึ่งแล้วฟาดแส้ใส่เย่เทียน

เย่เทียนกล้าท้าทายต่อได้ไงล่ะ พระเจ้ายังไม่รู้ว่ามีพิษอะไรอยู่ในนั้น ดังนั้นเขาจึงรีบดึงมือกลับรวดเร็วพร้อมร่างกายของเขาก็ถอยกลับอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าโมนิก้าจะไม่ปล่อยเย่เทียนไปอย่างง่าย ๆแน่นอน เธอเหวี่ยงมือลง กริชสองเล่มปรากฏขึ้นในมือของเธอพร้อมกัน พวกมันก็บินพุ่งไปทาง เย่เทียนอย่างรวดเร็ว