บทที่ 1003 เรือสำราญถูกจี้บังคับ

เพียงสามนาทีสั้นๆ ทั้งสองได้ต่อสู้หลายสิบกระบวนท่า เย่เทียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดเบา ๆ ว่า "ถ้าไม่เอาจริงหน่อย เธอคิดว่าฉันเป็นลูกพลับอ่อนหรือไง! "

คำพูดนั้นสิ้นลง พลังภายในของเย่เทียนเริ่มหมุนเวียน และพลังภายในอันยิ่งใหญ่ก็พุ่งออกมาจากมือของเขาอย่างบ้าคลั่งในทันที เข็มพิษที่ปลายเท้าซ้ายของโมนิก้าก็เกือบจะหักทันที

ตะครุบ!

โมนิก้าสะดุ้งและต้องการจะถอนเท้าออก แต่เย่เทียนจะพลาดโอกาสนี้ได้ไงล่ะ มือขวาของเขาคว้าราวกับจับ คว้าข้อเท้าของโมนิก้าโดยไม่มีข้อผิดพลาดใดๆ

“หืม?” ยังไม่ทันที่เย่เทียนจะหัวเราะออกมาดัง ๆ กลิ่นของความอันตรายนั้นเผยออกมา ทำให้เย่เทียนเลิกคิ้วด้วยความรู้สึกอันตราย เขาก็ต้องค่อยๆ ปล่อยมือ

ในขณะนี้ ข้อเท้าของโมนิก้าค่อยๆ หมุนขยับ “โว้ว!” เข็มพิษอีกอันโผล่ออกมาจากปลายรองเท้า และพุ่งเข้าหาหน้าอกของเย่เทียนอย่างดุเดือด

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่เทียนก็ขมวดคิ้วมากขึ้น เขาไม่คิดว่าโมนิก้าจะมีท่าทีสังหารเช่นนี้ เธอยังมีเข็มพิษสำรองที่สามารถยิงได้ ถ้าเป็นคนธรรมดา บางทีมันอาจจะโดนเธอจริงๆ เข้าแล้ว

แต่ว่า เย่เทียนไม่ใช่คนธรรมดา ก่อนหน้านี้เขามีความรู้สึกที่จะถูกคุกคาม เมื่อได้ยินเสียงนั้น เขาก็รู้สึกถึงไม่ดี เขาจึงรีบปล่อยมือ ในขณะเดียวกัน ก็หลบสะพานเหล็กไปอย่างเฉียบๆ

“ฮึ่ม!” แต่ในขณะนั้นโมนิก้าก็พ่นลมหายใจอีกครั้ง อีกข้างโจมตีอีกครั้ง และเข็มพิษอีกอันหนึ่งถูกยิงออกไปอีกครั้ง

เย่เทียนเห็นฉากนี้จากหางตาของเขา และเขาไม่สนใจภาพลักษณ์ของเขาอีกต่อไป เอวของเขาคลายและคนทั้งคนล้มลงกับพื้น ทันทีที่เขาล้มลงกับพื้น เขาก็กลิ้งไปสองสามรอบ ตัวก็กลิ้งไปมาเพื่อหลีกเลี่ยงมัน จากนั้นก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและมองโมนิก้าด้วยสายตาอย่างระแวดระวัง

โมนิก้าไม่ได้โจมตีอีก แต่ยืนตรงจุดเดิมมองเย่เทียนด้วยรอยยิ้มที่จะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม "นายไม่ธรรมดาเหมือนที่ฉันคิดเอาไว้เยอะเลย ดูเหมือนว่า ประเทศจีนนั้นซ่อนตัวคนไว้จริงๆ ทำฉันอึ้งเลยนะเนี่ย”

“หืม ดูเหมือน ประเทศจีนเราที่กล่าวไว้นั้นเป็นจริง ยิ่งผู้หญิงสวยเท่าไหร่ก็ยิ่งร้ายกาจมากเท่านั้น ตอนแรกฉันไม่เชื่อเลย จนเมื่อฉันพบเธอ ทำฉันไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ!" เย่เทียนโต้กลับอย่างเย้ยหยัน

“นายกำลังชมฉันอยู่หรือเปล่า?” โมนิก้ายิ้มอย่างมีเสน่ห์ให้เย่เทียน “เอาล่ะ ดูเหมือนว่าวันนี้จะฆ่าฉันไม่ได้ แต่ฉันเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีกในอนาคต!”

เมื่อเห็นเช่นนั้น เอวของโมนิก้าก็ตั้งตรง แต่ส่วนหน้าอกของเธอที่สวมเสื้อผ้ารัดรูปก็พ่นควันออกไปทางเย่เทียน

เมื่อเห็นควันค่อยๆ ลามมาที่เขา สีหน้าของ เย่เทียนก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เพียงแค่อาศัยเข็มพิษจากเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะคิด และเขาก็ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว

เมื่อควันลามไปถึงที่ของชายสวมชุดกิโมโนที่อยู่ในก่อนนี้ ชายสวมชุดกิโมโนก็กระตุก หันกลับมา เอามือปิดคอแน่น และปากของเขาก็คายออกมาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสามวินาที เมื่อถึงเวลา เขาก็เอียงศีรษะลง และมือที่จับคอก็คลายลงเล็กน้อย เขาได้ลงไปที่นารกเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเย่เทียนก้าวถอยหลัง หลังจากที่ชายสวมชุดกิโมโนเสียชีวิต โมนิก้าก็รีบไปที่หน้าต่างของเเรือสำราญ จากนั้นก็กระโดดตรงออกไปในทะเลอันกว้างใหญ่อย่างเรียบร้อย

โมนิก้าชัดเจนในหัวใจของเธอว่าช่องว่างระหว่างตัวเองกับเย่เทียนเธอได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถจัดการเย่เทียนได้ หากเธอยังคงต่อสู้ต่อไป ถ้าเย่เทียนคุ้นเคยกับการต่อสู้ของตัวเอง เธอจะกลายเป็นคนที่ถูกจัดการแน่นอน ถ้าเป็นเช่นนี้ ไปจะดีกว่า เพราะยังมีครั้งต่อๆ ไปอีกแน่นอน!