บทที่ 1005 กำกับเองและแสดงด้วยตนเอง

“โอเค นายอย่าขัดจังหวะ” ยังไม่รอที่เย่เทียนจะได้พูด ช่ายเหมยเป่าก็พูดอีกครั้ง และในขณะเดียวกันก็ชี้ไปที่หน้าจอ “ดูนี่สิ”

เย่เทียนเองก็เก็บความอึ้งในใจเช่นกัน เขามองดูและเห็นว่านักท่องเที่ยวบนดาดฟ้าถูกกลุ่มคนติดอาวุธกักตัวไว้ "เกิดอะไรขึ้น?นี่คือถูกปล้นหรือไง?

“ใช่ นี่คือคนของ จ้าวเกาหมิง” ช่ายเหมยเป่าพยักหน้าและแตะสองครั้งบนแป้นพิมพ์ด้วยนิ้วที่รวดเร็ว

หลังจากการกระทำของ ช่ายเหมยเป่า รูปภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็ถอยกลับอย่างรวดเร็วเล็กน้อย และหยุดลงเมื่อ จ้าวเกาหมิงถูก 'ฆ่า'

“เป็นไปไม่ได้ ยังไง จ้าวเกาหมิงก็คือบุลคลระดับดำตอนปลาย เขาจะไม่ต่อต้านได้อย่างไร?” เย่เทียน มึนงงอย่างมาก

“นี่คือบทละครที่เขากำกับและแสดงเอง” ช่ายเหมยเป่ากัดฟันแน่น และในขณะที่พูด เขาใช้นิ้วกดบนแป้นพิมพ์สองสามครั้ง และหน้าจอก็หดลงอย่างกะทันหัน กลับสู่สถานะสิบหกฉาก ตามด้วยหน้าจอสุดท้าย ภาพชิ้นเดียวขยายขึ้นทันทีอีกครั้ง “ดูคนนี้สิ ใช่จ้าวเกาหมิงหรือไม่?”

“เอ๊ะ?” เย่เทียนขมวดคิ้ว แม้ว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว แต่คนๆ นั้นก็คือจ้าวเกาหมิง

“โชคดีที่ฉันได้รู้จัก จ้าวเกาหมิงมาก่อน ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนที่น่ากลัวและฉลาดแกมโกงที่แฮ็คเข้าไปในจอภาพ มิฉะนั้น ครั้งนี้จะถูกเขาหลอกจริงๆ เข้าแล้ว” ช่ายเหมยเป่า กล่าวเบา ๆ : “มันเป็นทางที่ดี เขาให้ภาพมายาว่าตายแล้วและเมื่อถึงเวลานั้นเขากลืนกินกว่า 6 หมื่นล้านหยวนได้อย่างง่ายดาย นายและคนในองค์กรก็จะไม่ไปหาเขา นี่มันยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว!"

“มาคอมบ์ล่ะ?” เย่เทียนขมวดคิ้ว

“ฉันว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับมาคอมบ์ ตอนนี้เขายังอยู่ในห้อง” ช่ายเหมยเป่ายังไงก็เดาความคิดของเย่เทียนและส่ายหัวทันที “ฉันว่าเรื่องนี้ถูกวางแผนโดย จ้าวเกาหมิงคนเดียว เป็นแผนที่ลับฟ้าข้ามทะเลจริงๆ!"

ช่ายเหมยเป่าปัดนิ้วของเขาบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วและวิเคราะห์: "เย่เทียน ดูพวกก่อการร้ายเหล่านี้ไม่ได้ส่งใครไปเคลียร์คนอื่นในห้องเลย ฉันว่าพวกเขาจะรู้ว่าบางคนที่พวกเขาทำได้ จัดการได้ และโดยพื้นฐานแล้วตอนนี้ทั้งหมดอยู่บนดาดฟ้า และถึงแม้พวกเราจะค้นพบก็ตาม พวกเขาก็แค่กระโดดลงทะเล คนที่ท้ายเรือก็สามารถช่วยพวกเขาได้"

“ไม่ได้ เอาเงินฉันไปได้ก็จะหนี จะมีเรื่องดีแบบนี้ได้อย่างไร! มาดูกันว่าฉันจะฆ่ามันได้อย่างไร!” เย่เทียนพ่นลมอย่างเย็นชาและลุกขึ้นยืน เขาวางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว แต่ จ้าวเกาหมิงคนนี้กลับทำให้ทุกอย่างมันดำเนินการไม่ต่อเนื่อง

ขณะพูด เย่เทียนได้ยืนขึ้นแล้วและพร้อมที่จะจัดการ จ้าวเกาหมิง

“เย่เทียน นายใจเย็นก่อน ถ้านายรีบออกไปตอนนี้ จะสามารถทำให้เขารู้ได้ เห็นได้ชัดว่านายบีบบังคับจ้าวเกาหมิงถึงขั้นสุด ไม่เช่นนั้นเขาก็จะไม่เลือกเส้นทางนี้ ถ้าเขาพบว่าสถานการณ์เป็นไปไม่ดี ทำให้เรือสำราญจมลง ถึงตอนนั้นจะมีผู้คนเสียชีวิตอีกมากมาย หรืออาจเป็นนายและฉันด้วย ที่ถูกเขาฝังไปพร้อมกัน!” ช่ายเหมยเป่ารีบส่ายหัวและหยุดเย่เทียนเอาไว้

เมื่อได้ยินคำพูดของช่ายเหมยเป่า เย่เทียนก็สงบลงอย่างรวดเร็วและพูดอย่างไม่ได้ใส่อารมณ์ “แล้วจะทำไงล่ะ?ปล่อยให้เขาหนีไปพร้อมกับเงินจริงๆงั้นเหรอ?"

ช่ายเหมยเป่าส่ายหัวเล็กน้อย ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดช้าๆ “หรือเราไปร่วมมือกับมาคอมบ์ดี?”

“นี่เป็นไปไม่ได้แน่นอน แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่ามาคอมบ์เป็นคนอย่างไร แต่เธอคิดว่าเขาจะเข้าร่วมกองกำลังกับเราเหรอ? แม้ว่าจะร่วมมือกันก็ตาม เธอคิดว่ามาคอมบ์จะไปสนใจชีวิตของคนเหล่านั้น? ถึงตอนนั้นเขาต้องไปหาจ้าวเกาหมิงทันที!” เย่เทียนปฏิเสธแนวทางของช่ายเหมยเป่าโดยตรง

บ้าบอ มาคอมบ์ก็เป็นองค์กรเดียวกัน ความโหดร้ายของช่ายเหมยเป่าต่อคำสารภาพของ เสี่ยวหลิง ยังคงสดใสอยู่ในใจของเขา ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องคิดเกี่ยวกับมัน ถ้า มาคอมบ์ รู้เรื่องนี้ เธอจะไม่สนใจนักท่องเที่ยวแน่นอน ไปหา จ้าวเกาหมิงโดยตรง เมื่อถึงตอนนั้น ยังไม่รู้จะมีคนตายอีกมากมายสักแค่ไหน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เย่เทียนก็พูดอีกครั้ง: “เอาละ ตอนนี้เรือสำราญหยุดแล้ว ฉันเดาว่าห้องขับเรือก็ถูกพวกเขาครอบครองเช่นกัน พวกเราไปที่ห้องขับเรือก่อน แล้วเธอก็อยู่ที่นั่นเพื่อปกป้องความปลอดภัยของพวกเขา ฉันจะเป็นคนหาวิธีฆ่าคนพวกนั้น”