บทที่ 1056 สังหารในคืนฝนตก

วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันพิเศษ

กลางดึก ทันใดนั้นก็มีลมตะวันออกเฉียงใต้พัดมา เมฆสีดำหนาทึบควบแน่นทันที และสุดท้ายหลังจากพายุฝนฟ้าคะนอง ฝนก็ตกลงมาเหนือเมืองตูริน

คืนที่ฝนตกอาจเป็นปัญหาใหญ่สำหรับคนทั่วไป แต่เป็นสภาพอากาศดีที่สุดสำหรับยอดมนุษย์

ช่วงนี้เชคอฟอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าเขาพบวิธีนำพาเผ่าออกจากสถานการณ์ที่ยากลำบากแล้ว เพียงแต่มันยังไม่เพียงพอเท่านั้น สำหรับมนุษย์หมาป่าทั้งหมดแล้ว มีหลายสิ่งที่ทำให้เขาตกอยู่ในสภาพอึดอัด

หลังจากสังสรรค์กับเย่เทียนและคนอื่น ๆ แล้ว เชคอฟก็กลับไปทำงานของตนเองอีกครั้ง

ฟ้าร้องที่ดังมาจากข้างนอกปลุกเขาจากภวังค์การทำงาน และฟ้าร้องนี้ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง และเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

“นายน้อยเผ่า พวกเราได้รับข่าวล่าสุด จอห์นนี่พาคนมาที่เมืองตูรินแล้ว ตอนนี้พวกเรายังไม่ทราบที่อยู่ของพวกเขา แต่พวกเราพบว่าตำแหน่งของพวกเขาอยู่ทิศทางเดียวกับวิลล่าของเย่เทียน!”

เชคอฟขมวดคิ้วแล้วพยักหน้า และกล่าวว่า “ผมรู้แล้ว!”

มือขวาเคลื่อนไหวอยู่บนแผนที่โดยไม่รู้ตัว และเมื่อเขาแสดงท่าทางเช่นนี้ แสดงว่าเขากำลังจมอยู่ในห้วงความคิด

ทันใดนั้น เขาก็หยุดหมุนแผนที่ เงยหน้าขึ้นแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง มีแสงสีแดงส่องประกายอยู่ภายใต้แสงจันทร์!

“บัดซบ!” ในที่สุดเชคอฟก็เข้าใจว่าทำไมหัวใจของตนเองถึงได้เต้นแรง เขารีบหยิบโทรศัพท์แล้วส่งข้อความไปให้เย่เทียน จากนั้นเขาก็กลับมานั่งบนเก้าอี้ และกดปุ่มที่ซ่อนอยู่ด้านล่างทันที

เสียงเครื่องจักรดังขึ้น เก้าอี้พลิกกลับอย่างกะทันหัน ทิวทัศน์ในบ้านดูเหมือนจะไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย แต่ร่างของเชคอฟหายไปทันที

ดูแล้วปราสาทโบราณแห่งนี้เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ ดูเหมือนว่าทุกที่จะมีกลิ่นเน่าเปื่อย แต่ความจริงแล้ว มีทางลับมากมายที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอิฐขนาดใหญ่

เชคอฟเดินไปตามทางลับ

คนส่วนใหญ่ในปราสาทเป็นคนธรรมดาที่มนุษย์หมาป่าจ้างมาเพื่อให้ตนเองมีคุณภาพชีวิตที่ดี มนุษย์หมาป่าจริง ๆ จะอยู่ใต้ดินของปราสาทแห่งนี้ตลอดมา!

เมื่อเห็นท่าทางที่รีบร้อนของเชคอฟแล้ว มนุษย์หมาป่าที่เฝ้าเวรอยู่ก็รีบเดินเข้ามา “นายน้อยเผ่า เกิดเรื่องอะไรขึ้น?”

“รีบปลุกทุกคน ค้างคาวสารเลวพวกนั้นกำลังจะมาโจมตีพวกเราแล้ว!” เชคอฟกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“อะไรนะ?” หลังจากได้ยินข่าวแล้ว มนุษย์หมาป่าที่รับหน้าที่เฝ้าเวรก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา จากนั้นรีบกลับไป และเคาะกระดิ่งที่อยู่ด้านข้างอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าการสื่อสารในสมัยโบราณจะดูล้าหลังไปบ้าง แต่ชั่วพริบตาเดียวเสียงก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งปราสาท เดิมพวกมนุษย์หมาป่าที่นอนหลับอยู่ รีบแต่งตัวแล้ววิ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

ชายชราหลายคนยืนอยู่ตรงหน้าเชคอฟ ถึงแม้ว่าชายชราเหล่านี้จะมีผมสีขาวเหมือนหิมะและร่างคร่อม แต่พวกเขายังคงแข็งแรงมาก ตอนนี้พวกเขาล้อมรอบเชคอฟเอาไว้และแย่งกันถามขึ้นมา

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมคุณถึงตีกระดิ่งแจ้งข่าวระดับสูงสุดล่ะ หรือว่าค้างคาวพวกนั้นจะมาโจมตีแล้ว?” มนุษย์หมาป่าชราคนหนึ่งพูดติดตลก

“เป็นตามที่คุณพูดจริง ๆ ค้างคาวสารเลวพวกนั้นกำลังจะมาโจมตีพวกเรา!” เชคอฟแสดงสีหน้าหนักใจ และคำพูดของเขาทำให้ชายชราเหล่านั้นหน้าซีดทันที จากนั้นแต่ละคนก็เปลี่ยนเป็นความโกรธ พวกมันกล้ามาจริง ๆ!”