บทที่ 1123 เปิดการแสดงสุดมัน

ผู้คนไม่ค่อยคุ้นเคยกับเย่เทียน เพราะเย่เทียนได้วางแผนที่จะปกปิดตัวตนของเขาในครั้งนี้ บวกกับท่านจ้าวและคนอื่นๆ ได้มีน้ำใจนำทางให้ ดังนั้นเย่เทียนจึงเป็นคนแปลกหน้าสำหรับพวกเขา

แต่สำหรับกานโนเซน นากะนั้นไม่เหมือนกัน

ชายผู้นี้สามารถเรียกได้ว่าเป็นหนุ่มสังคม ทันทีที่เขาเข้าไปในห้องโถง ก็ไม่หยุดแจกนามบัตร อาจกล่าวได้ว่าขายตัวเองจนหมดเปลือก เกือบทุกคนในที่นี้รู้ว่านี่คือกลุ่มตัวแทนของประเทศหยิง

และดูเหมือนว่าเย่เทียนก็กระโดดออกมาจากตำแหน่งนี้เช่นกัน ให้ตายสิ? ถึงเวลาที่ประเทศหยิงจะมีนักรบที่แข็งแกร่งเช่นนี้ในประเทศแล้ว

ตอนนี้กานโนเซน นากะรู้สึกตัวแล้ว จากสายตาของเย่เทียน สายตานับไม่ถ้วนล้วนจับจ้องอยู่ที่เขา คนอื่นๆ จะพูดอะไรได้ พวกเขาแค่อิจฉาหรืองุนงง และบาทหลวงที่อยู่บนสังเวียนนั้นก็ไม่เหมือนเดิม

กานโนเซน นากะที่เคยคิดว่าตัวเองจะชนะมาโดยตลอดได้สติกลับมาแล้ว เจ้าหนุ่มนี่กำลังพยายามจะใส่ร้ายเขา! ชายผู้นี้ร้ายกาจจริงๆ!

กานโนเซน นากะอยากจะด่ากราดเสียเหลือเกิน แต่เมื่อเผชิญกับสีหน้าของทุกคน เขาทำได้เพียงพยักหน้าและยิ้ม

นานาโกะรู้อยู่แล้วว่าเย่เทียนหน้าด้านแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอพบว่าตัวเองประมาทอีกฝ่ายเกินไป

เย่เทียนได้รับการยอมรับจากทุกคนโดยใช้ความสามารถของตัวเอง อย่างน้อยในตอนนี้ก็ไม่มีคนงี่เง่ามายั่วยุเขาเหมือนเปียสกปรก สำหรับการต่อสู้กับบาทหลวง เรียกได้ว่าเป็นม้าตีนต้นเริ่มต้นดีแต่แผ่วปลาย ทั้งสองฝ่ายรู้สึกว่ายังไม่สะใจเพียงพอ

แต่วันนี้มันพิเศษมาก ไม่สามารถทำลายแผนของเขาได้!

สำหรับเย่เทียนเรียกได้ว่าเกิดความคาดหมาย ที่ไม่มีทางเกิดขึ้นในครั้งต่อไป!

“ยังมีผู้กล้าหาญท่านไหนอยากลองประมืออีกไหม?”

เมเจอร์รับตำแหน่งพิธีกรอย่างยิ้มแย้ม ทันทีที่เขาพูดจบ หลายคนก็คนจำนวนไม่น้อยก็เริ่มเคลื่อนไหว

ประตูห้องโถงอีกด้านถูกผลักเปิดออกก่อนที่ทุกคนจะกระโดดออกไปต่อสู้กับบาทหลวง

ทันใดนั้นทุกคนก็หันกลับมา เมเจอร์มือไม้สั่นเมื่อเห็นคนที่มา เขาคือหัวหน้าผู้พิพากษา แฟลิกส์!

เกิดอะไรขึ้น! เขามาปรากฏตัวขึ้นที่นี่อย่างปลอดภัยได้อย่างไร!

จิตใจของเมเจอร์ดำดิ่งลง เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาเยือกเย็นของแฟลิกส์ ก็รู้สึกราวกับว่าถูกดึงเข้าไปในวิชาเข้าฌาน ตรงกันข้ามบาทหลวงเลียมุมปากตัวเองเบาๆ ดูมีจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อย่างล้นเหลือ

เมื่อเห็นแฟลิกส์มาถึง หลายคนก็เผยสีหน้าอึดอัด

เมื่อเทียบกับเมเจอร์ที่อ่อนโยนมีชั้นเชิง ทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าแฟลิกส์ แข็งแกร่งแค่ไหน หลายคนเคยได้ยินหรือได้เห็นความโหดเหี้ยมของเขามาแล้ว ดังนั้นภาพที่อึกทึกครึมโครมได้เงียบสงบลงทันที

เมื่อแฟลิกส์ก้าวไปข้างหน้า คนเหล่านี้ก็เริ่มถอยหนีโดยไม่รู้ตัว เพื่อเปิดทางให้เขา

“ท่านหัวหน้าผู้พิพากษ!” แม้ว่าเมเจอร์จะหวาดหวั่น แต่เขาก็แสร้งทำเป็นสบายมาก พอเห็นแฟลิกส์เข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงโค้งคำนับด้วยความเคารพ ซึ่งไม่ต่างจากเมื่อก่อนเลย

สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือแฟลิกส์ไม่ได้มีการแสดงออกที่บ่งบอกว่าโกรธ กิริยาของเขากลับยิ้มอย่างเป็นมิตร พยักหน้าให้เขาเบาๆ เหมือนเช่นที่ผ่านมา

แฟลิกส์ดูเหมือนไม่ค่อยอยากผูกมิตรกับเขา แต่เดินตรงเข้าไปหาบาทหลวง