บทที่ 1143 เจตนาฆ่า

“เจ้าหนู แกมันรนหาความตาย?”

น้ำเสียงของเย่เทียนทำให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น ชื่อของพี่ใหญ่เหลยเป็นชื่อที่คุณสามารถเรียกได้ตามใจชอบหรือ?

“งั้นคุณก็ลองดูสิ!” เย่เทียนยังคงแสดงท่าทางไม่แยแส เห็นได้ชัดว่าเขาเจตนาจะทำให้อีกฝ่ายโกรธ

“ดี! คุณแน่มาก!”

หลังจากตะโกนด้วยความโมโห เขาปล่อยหมัดพุ่งตรงไปที่ใบหน้าของเย่เทียนทันที

เย่เทียนหลบได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จากนั้นหมัดของเขาก็กระแทกที่หน้าอกของอีกฝ่ายทันที

ผู้ชายที่โชคร้ายคนนี้ถูกหมัดกระแทกแล้วกระเด็นกลับหัวออกไป แล้วกระแทกอยู่ตรงหน้าของคุณชายเวยที่มีสีหน้าไม่พอใจ

“พู่!”

ชายร่างใหญ่กระอักเลือดออกมาเต็มปากและหมดสติไป

“ห๊ะ!”

แผนกต้อนรับตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นเริ่มกรีดร้องด้วยความตกใจ แล้วที่เกิดเหตุก็ชลมุนวุ่นวายเล็กน้อย

“ใครมาหาเรื่อง? ไม่รู้หรือว่าสถานที่นี่คืออาณาเขตของแก๊งมังกรรอยัลหรือ!”

ซงลี่พ่นลมออกมาอย่างเย็นชา เดินลงบันไดอย่างช้า ๆ พร้อมกับชายฉกรรจ์เป็นกลุ่ม มีรอยแผลเป็นสองรอยบนหน้าอกที่เปลือยเปล่าของเขา ดูแล้วดุดันมากขึ้น

“ดูแล้วการพบหน้าเหลยเหลาหู่นั้นเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยาก!”

“เจ้าหนู แกมันบ้าระห่ำจริง ๆ!” ซงลี่ยักไหล่ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงที่อยู่ภายใต้เสื้อคลุมของเขา ราวกับว่าเป็นอาวุธสังหาร

เพียงแค่ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อนี้ แข็งแกร่งไม่น้อยไปกว่านักบู๊ธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น ซงลี่ยังเป็นนักบู๊ที่เน้นความแข็งแกร่ง! การซ้อนทับทำให้พลังการต่อสู้ของเขาพุ่งสูงขึ้น แม้แต่คนในแก๊งมังกรรอยัล มีเพียงไม่กี่คนที่กล้าพูดว่าพวกเขาสามารถรับหมัดที่เขาปล่อยออกมาอย่างเต็มกำลังได้

ซงลี่ทุบหน้าอกของตนเองอย่างแรง ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มที่โหดเหี้ยม “ผมไม่ได้พบคนอย่างคุณมานานแล้ว คุณแน่มาก!”

ปากนั้นพูดชมเชย แต่การลงมือนั้นชัดเจนมาก

เขาปล่อยหมัดพุ่งตรงไปที่ใบหน้าของเย่เทียน

ถึงแม้มองแล้วซงลี่จะไม่ค่อยคล่องตัว แต่หลังจากเขาลงมือเคลื่อนไหวแล้วไม่ชักช้าแม้แต่น้อย และความเร็วของเขานั้นเกินกว่าที่เย่เทียนประมาณไว้มาก

พลังความแข็งแกร่งได้พัฒนาไปสู่การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพแล้ว ดังนั้นจึงสามารถสรุปได้ว่าอย่างน้อยซงลี่เป็นยอดฝีมือระดับดำ

แต่สำหรับเย่เทียนแล้ว มันไม่เพียงพอที่จะเป็นภัยคุกคาม

ด้วยความแข็งแกร่งของเย่เทียน ถ้าต้องการหลบเลี่ยงการโจมตีนี้นั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่ตอนนี้ได้ปรากฏวิชาหลอมหยกกลั่นทองคำย่างก้าวอยู่ในสมองของเขา

ภายใต้เหนือความคาดหมาย เขาจำลองมันตามสัญชาตญาณ

สิ่งนี้ทำให้ร่างของเขาไม่มั่นคง แม้ว่ากำปั้นของซงลี่จะสัมผัสร่างกายของเย่เทียนแล้ว แต่ถูกย่างก้าวแปลก ๆ นี้ทำให้พลังอ่อนลง จนไม่สามารถทำร้ายเขาได้!

และดูเหมือนว่าเย่เทียนกำลังหยอกล้อเขาอยู่

คุณชายเวยและกลุ่มคนต่างตกตะลึง

ทุกคนต่างรู้จักพี่ชายซงแห่งจินซูเทียนตี้ เขาเป็นคนที่สามารถตบโต๊ะไม้เนื้อแข็งให้เป็นชิ้น ๆ ด้วยฝ่ามือเดียว และสามารถยกชายฉกรรจ์ได้ด้วยมือเดียว แต่ตอนนี้เขากลับถูกเย่เทียนหยอกล้อ?

นี่เป็นผลลัพธ์ที่พวกเขานึกไม่ถึง

“ฮึ่ม! คนอย่างคุณรู้แค่หลบเท่านั้น ตายเสียเถอะ!” ซงลี่รู้สึกหดหู่จนแทบจะกระอักเลือด ไม่ว่าการโจมตีของเขาจะรุนแรงเพียงใด ถ้าเขาก็ไม่สามารถโจมตีถูกตัวเย่เทียนได้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรล่ะ?

โดยเฉพาะตอนนี้เย่เทียนเป็นเหมือนปลาหนีชิวที่ไม่สามารถจับตัวได้ ยิ่งต่อสู้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้นเท่านั้น

เย่เทียนยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวจากชั้นสองแล้ว ประกายความเฉียบคมอยู่ในดวงตาของเขา

“ช่างมันเถอะ ไม่เล่นกับคุณแล้ว!”

เล่น?

ประโยคนี้ทิ่มแทงจนทำให้ซงลี่รู้สึกเจ็บปวด ทำให้ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดง “ลองรับหมัดของกู!”

คราวนี้เย่เทียนไม่ได้หลบเลี่ยง เผชิญหน้ากับหมัดของซงลี่!