บทที่ 1153 วิลล่าถูกเผา

“ผมไม่ได้โกหกคุณ! คุณอาจไม่รู้ว่าผมคือคู่หมั้นของเหลียงเยว่หรู ตระกูลเหลียงสัญญาว่าขอเพียงแค่ผมทำลายบริษัทแซ่เฉิน เธอจะกลายเป็นภรรยาของผม!”

สวีย่ายิ้มด้วยความขมขื่น

ใครจะคิดว่าบริษัทแซ่เฉินที่กำลังจะล่มสลาย จู่ ๆ ก็มีคนที่ชื่อเย่ซาปรากฏตัวออกมา!

ไม่ใช่ว่าสวีย่าจะไม่รู้เรื่องราวของบริษัทแซ่เฉิน ซึ่งทั้งเย่ซากับเย่เทียนต่างก็แซ่เย่ ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่โยงเข้าหากัน

เย่เทียนรู้สึกพูดไม่ออก และอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสีหน้าของเหลียงเยว่หรูหลังจากที่ถูกปฏิเสธตนเองหลายครั้ง

เหลียงเยว่หรูเป็นผู้หญิงที่กล้ารักและกล้าเกลียด แต่น่าเสียดายที่เธอถูกเลี้ยงแบบตามใจจนเสียคน ซึ่งเย่เทียนไม่ชอบคนนิสัยเสียแบบนี้

นี่เป็นเหตุผลหลักที่เขาปฏิเสธเธอหลายครั้ง

ตอนนี้การกระทำของเหลียงเยว่หรูนั้น เป็นเพราะความแค้นที่เกิดจากความรัก?

เรื่องราวความรักนี้มันดราม่าเกินไปแล้วมั้ง!

เมื่อเย่เทียนได้ยินเรื่องนี้แล้ว ทำให้เขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ผู้หญิงคนนี้เอาแต่ใจจริง ๆ!

“นี่เป็นใบสั่งยา มันสามารถรักษาร่างกายของคุณได้ เพื่อเห็นแก่ที่คุณช่วยผมหลายครั้ง ผมก็จะไม่ถือสาเรื่องในอดีตอีกต่อไป”

เย่เทียนส่งใบสั่งยาให้เขา หลังจากเดินออกไป เขาก็หยุดฝีเท้า

“ผมจะบอกคุณว่าเครื่องรางทิพย์นั้นมีความสำคัญมาก? หากตระกูลสวีไม่อยากจะถูกทำลาย ทางที่ดีก็ถอยออกมา มิเช่นนั้นมันจะสายเกินไปจริง ๆ!”

สวีย่ายิ้มอย่างขมขื่นอยู่ในใจ

คนอื่นมองว่าตระกูลสวีนั้นน่าเกรงขาม แต่ความจริงแล้วตระกูลสวีเป็นเพียงหมาตัวหนึ่งของสำนักตงหัวเท่านั้น?

เจ้าของจะสนใจสถานการณ์หมาหรือไม่? ไม่แน่นอน!

หลังจากสวีย่าได้รับบทเรียนจากเย่เทียนแล้ว เขาถึงเข้าใจความจริงนี้ แต่น่าเสียดายที่ตระกูลสวีถลำลึกมากเกินไปแล้ว ตอนนี้ถ้าต้องการถอนตัวออกจากสำนักตงหัว ก็จะทำให้พวกเขาตายเร็วขึ้นเท่านั้น แค่หวังว่าสำนักตงหัวจะเตรียมพร้อมเพียงพอ

ไม่สามารถบอกว่าตระกูลสวีจะได้รับผลประโยชน์มากขึ้น

อีกฝั่งหนึ่ง หลังจากฝึกเสร็จแล้ว ฮั่วเจิ้นเทียนก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

“เข้ามา!” ฮั่วเจิ้นเทียนกล่าวด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย หรือกล่าวได้ว่าเรื่องที่เขาประสบวันนี้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ โดยเฉพาะเมื่อเขานึกถึงแรงกดดันทรงพลังที่เย่เทียนระเบิดออกมาในตอนสุดท้าย ทำให้เขาไม่สามารถยับยั้งความกลัวที่อยู่ในใจของตนเองได้

“ท่านฮั่ว!” เหมยกุ้ยเดินเข้ามา จากนั้นรายงานเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดข้างนอกให้เขาฟัง

เมื่อฮั่วเจิ้นเทียนได้ยินว่าเย่เทียนให้ตนเองไปหา เขาอดไม่ได้ที่จะพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา “เขาช่างเย่อหยิ่งนัก!”

เหมยกุ้ยเงยหน้ามองฮั่วเจิ้นเทียน แล้วกล่าวด้วยความระมัดระวังว่า “พวกเราพบที่พักอาศัยของเย่ซาแล้ว ตอนนี้ส่งคนไปตักเตือนเขาดีหรือไม่?”

ไม่ว่าอย่างไร ฮั่วเจิ้นเทียนก็เป็นคนที่มีหน้ามีตา ประกอบกับเขาเป็นคนที่จองหองและเข้มงวด แต่เขาก็รู้สึกกลัวเย่เทียนหวาดกลัวเล็กน้อย แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถแสดงออกมาได้

ข้อเสนอของเหมยกุ้ยตรงกับความคิดของเขา

“ไปเถอะ แต่ต้องระมัดระวังตัว อย่าให้ใครจับจุดอ่อนได้!”

ประโยคนี้ค่อนข้างขัดแย้งกัน แต่บังเอิญเผยให้เห็นอารมณ์ที่แท้จริงของฮั่วเจิ้นเทียน

ดวงตาของเหมยกุ้ยเป็นประกาย จากนั้นเธอก็ไปหาพวกหัวโล้น

“หัวโล้น คุณไม่พอใจกับวิธีจัดการของฉันในวันนี้ใช่ไหม?”

“พี่เหมยกุ้ย ไม่หรอกครับ! พวกเราล้วนเป็นพี่น้องที่ดีของพี่หู่ เรื่องวันนี้ต้องโทษผม!” หัวโล้นส่ายศีรษะอย่างรวดเร็ว

“อืม!คุณเป็นคนฉลาด!” เหมยกุ้ยพยักหน้า

“ท่านฮั่ว มีคำสั่งใหม่ ไปสถานที่นี้แล้วเผาบ้านซะ ทำงานให้เรียบร้อยหน่อย เป็นการสอนบทเรียนให้ใครบางคน!”

เมื่อหัวโล้นได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเขาเป็นประกาย

มีหลายคนในเมืองเจียงหนันที่มีความแค้นกับแก๊งมังกรรอยัล หลังจากหัวโล้นได้รับคำสั่งแล้ว เขานึกถึงเย่เทียนที่บ้าระห่ำในวันนี้ทันที!

ทุกคนต่างกลัวหัวโล้นที่มีแผนกลอุบายมากมาย!

“วางใจเถอะ ผมสัญญาว่าจะทำให้เรื่องนี้เรียบร้อย!”

หลังจากกล่าวจบ เขาตบหน้าอกตนเองแล้วเดินออกไป