บทที่ 1159 สลับซับซ้อน

ติง!

ดาบยาวที่นินจาถืออยู่นั้นถูกก้อนหินกระแทก ซึ่งทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา “ใคร?”

“มาฆ่าคนในอาณาเขตของผม ช่างใจกล้านัก!”

เย่เทียนเดินออกมาจากป่า ถึงแม้ว่าเขาจะยิ้ม แต่ทุกคนก็สามารถสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่ออกมาจากร่างกาย

“ยุ่งเรื่องที่ไม่ควรยุ่ง! ฆ่า!”

นินจาโบกดาบยาว หลังจากนั้นนินจาทั้งหมดก็พุ่งไปหาเย่เทียน

“รนหาความตาย!”

เย่เทียนหักกิ่งไม้ แล้วโยนมันไปที่เงามืด

“โอ๊ย!”

“เป็นไปได้อย่างไร! แค่กิ่งไม้ก็สามารถทำร้ายคนได้ ผู้ชายคนนี้เป็นยอดฝีมือระดับดิน!”

พร้อมกับเสียงกรีดร้องเป็นชุด หัวหน้านินจาหันกลับมา ละทิ้งเย่เทียนแล้ววิ่งหนีไปทันที

“คิดจะหนี? คุณถามผมหรือยัง?!”

แสงเย็นประกายอยู่ในดวงตาของเย่เทียน เพราะญาติและเพื่อนของเขาเป็นการกระตุ้นต่อมโมโหของเขา

ห่าวเหรินแตกต่างจากคนอื่น ๆ เขาคือเพื่อนแท้ของตนเอง ตอนนี้นินจาเหล่านี้กล้าทำร้ายเขา! เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขาอภัยให้ไม่ได้ และเขาก็อยากรู้เกี่ยวกับสถานะตัวตนของนินจาเหล่านี้ ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปเช่นนี้ไม่ได้

“จิซึรุ ฆ่า!”

หลังจากรับรู้ถึงการไล่ล่าของเย่เทียนแล้ว สีหน้าของนินจาเปลี่ยนไป เขาโบกดาบและฟันไปข้างหลังเขาโดยไม่ลังเล

ดาบที่ฟันมาคราวนี้ค่อนข้างทรงพลัง มันฟันต้นไม้โดยรอบทั้งในแนวตั้งและแนวนอน ภายใต้การโจมตีเช่นนี้ ถ้ามีคนอยู่จริง จะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน

ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นยอดฝีมือระดับดินก็ตาม!

นินจาอดไม่ได้ที่จะพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา กล้าประหม่าต่อหน้าตนเอง นี่คือการลงโทษที่อีกฝ่ายควรจะได้รับ!

ด้วยความมั่นใจในตนเอง นินจาจึงหยุดฝีเท้า แล้วมองหาเลือด เตรียมที่จะฆ่าเย่เทียนอย่างรวดเร็ว

เพียงแต่ยิ่งมองมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติมากขึ้นเท่านั้น ถึงแม้ว่าเมื่อสักครู่จิซึรุจะตัดพื้นที่นี้จนราบเป็นหน้ากลอง แต่ไม่มีรอยเลือด

“คุณกำลังหาอะไร?”

เสียงหัวเราะของเย่เทียนดังมาจากข้างหลัง ทำให้นินจารู้สึกขนลุก

“เป็นไปไม่ได้!”

อาจเป็นเพราะความแปลกใจ เสียงต่ำที่รักษาไว้กลายเป็นเสียงผู้หญิงอย่างชัดเจน

“อืม?”

เย่เทียนเลิกคิ้ว กระโดดลุกขึ้น ยื่นแขนไปโอบรอบเอวของอีกฝ่ายทันที

การต่อสู้ระยะประชิดแบบนี้และลมหายใจร้อนแรงเช่นนี้ ทำให้นินจาทนไม่ไหว เธอต้องการดึงดาบยาวออกจากเอว แต่แขนของเธอถูกมือของเย่เทียนจับไว้แน่น

“หมอบลง!”

เย่เทียนยิ้มแปลก ๆ ที่มุมปาก แล้วตบหลังของอีกฝ่าย

เนียนมาก! ชุ่มชื้นมาก!

รูปร่างของนินจาคนนี้ดีมาก เมื่อสักครู่มองแล้วราบแบน แต่เมื่อเขาสัมผัสแล้วถึงรู้ว่าเธอเป็นคนที่รูปร่างดี เย่เทียนไม่รังเกียจที่ตนเองจะได้เปรียบ

และดูเหมือนนินจาจะทราบสถานการณ์ของตนเอง ดูเหมือนว่าฝ่ามือเมื่อสักครู่ของเย่เทียนจะสัมผัสร่างกายของเธออย่างลวก ๆ แต่มันปิดจุดเส้นลมปราณในร่างกายของเธอทันที ทำให้เธอกลายเป็นลูกแกะที่รอถูกฆ่า

“คุณจะพูดอะไรสักหน่อยหรือ?”

“ถุย! ไร้ยางอาย! นึกไม่ถึงว่านักบู๊ระดับดินแต่กลับรังแกคนอื่น! ไม่มีคุณธรรมเลยสักนิด!” ร่างกายของนินจาชาจนทำได้เพียงแค่ด่า และเมื่อนึกถึงการกระทำเมื่อสักครู่ของเย่เทียนแล้ว เธอยิ่งรู้สึกอายและโกรธมากยิ่งขึ้น

“คุณธรรม?”

เย่เทียนเดินไปอยู่ข้างเธอ แล้วถอดหน้ากากของอีกฝ่ายออก

ใบหน้าอ่อนเยาว์ นัยน์ตาโตสองชั้น มีไฝใต้ตาซ้าย เป็นผู้หญิงที่สวยจริง ๆ