บทที่ 1160 ซุบซิบนินทา

นากะ จิซึรุเห็นเย่เทียนรีบร้อนกลับไป แต่เดิมเธอมีความคิดที่จะหลบหนี

แต่ความอยากรู้ทำให้เธอตามเย่เทียน

และเมื่อเย่เทียนกลับไปที่เซฟเฮ้าส์ของห่าวเหรินแล้ว คาโตะ ยูซานตายไปแล้ว และตายอย่างน่าอนาถ เห็นได้ชัดว่าเขาถูกวางยาพิษ ร่างกายของเขาเริ่มเน่าเปื่อยแล้ว

มีรูขนาดใหญ่อยู่ในห้อง ตอนนี้เลือดไหลออกมาจากบาดแผลทั้งสามบนร่างกายของห่าวเหริน ตอนนี้มีเพียงหน้าอกของเขาที่ขยับเล็กน้อย

เจตนาฆ่าที่รุนแรงแผ่กระจายออกมาจากร่างกายของเย่เทียน นากะ จิซึรุที่เดินตามหลังหยุดฝีเท้าตามสัญชาตญาณ

“ไอ้อ้วน!”

เย่เทียนหยิบยาออกมาจากกระเป๋าเสื้อหนึ่งเม็ด บีบละเอียดแล้วใส่เข้าไปในปากของห่าวเหริน

ปากของห่าวเหรินมีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เห็นได้ชัดว่าอวัยวะภายในของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยอาการบาดเจ็บแบบนี้ ถึงแม้ว่าเขาจะถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลและเย็บแผลแล้ว ความเป็นไปได้ที่จะเขามีชีวิตรอดนั้นแทบจะเป็นศูนย์

แต่หลังจากกินยาของเย่เทียนแล้ว เดิมหน้าอกที่อ่อนแอก็ค่อย ๆ แข็งแรงขึ้น ห่าวเหรินเริ่มได้สติ

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้นากะ จิซึรุรู้สึกตกตะลึง

น่าอัศจรรย์มาก อาการบาดเจ็บแบบนี้ยังสามารถช่วยชีวิตได้อีกหรือ?

“พี่ใหญ่......โทรศัพท์มือถือ!”

หลังจากกล่าวจบ ห่าวเหรินเอียงศีรษะแล้วสลบไป

มีเย่เทียนอยู่ ถึงแม้ว่ายมทูตจะมารับคน เขาก็ไม่สามารถแย่งชิงคนไปได้!

สถานที่นี้อยู่ห่างไกล เย่เทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากแบกไอ้อ้วนห่าว และพาเขาไปโรงพยาบาลด้วยตนเอง

“ฉันจัดการเอง!”

ตอนนี้นากะ จิซึรุสนใจเย่เทียนมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นเย่เทียนยืนอยู่หน้ารถด้วยความลำบากใจ เธอจึงอาสา ไม่นานพวกเขาก็ไปถึงโรงพยาบาลในเมือง

“เกิดอะไรขึ้น? คุณบาดเจ็บหรือเปล่า?” หลังจากรับสาย เฉินหวั่นชิงก็รีบไปที่โรงพยาบาลทันที

เย่เทียนไม่ให้ความสำคัญกับเงิน ดังนั้นตอนนี้เขาจึงมีเงิน เขาทำได้เพียงขอให้เฉินหวั่นชิงมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลด้วยความจำใจ

“ผมไม่เป็นไร!” ตอนนี้ท่าทางของเย่เทียนค่อนข้างน่ากลัว ร่างกายเต็มไปด้วยเลือด เพียงแต่มันเป็นเลือดของไอ้อ้วนห่าว

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณต้องบอกฉันทันที!” หลังจากเฉินหวั่นชิงกล่าวจบ เธอก็เห็นนากะ จิซึรุ

ตามสัญชาตญาณของผู้หญิง เฉินหวั่นชิงมองพินิจพิเคราะห์เธอทันที

ต้องบอกว่าผู้หญิงประเภทนี้มีแรงดึงดูดที่ร้ายแรงต่อผู้ชาย และเย่เทียนนั้นเคยมีประวัติไม่ดี ดังนั้นเธอจึงอดไม่ได้ที่จะคิดเช่นนั้น

แล้วเย่เทียนจะไม่เข้าใจความหมายของเธอได้อย่างไร?

“เธอคือลูกศิษย์ของนานาโกะ ก็คือคนตงอิ๋งที่ชอบทำหน้าบูดบึ้งอยู่ตลอดเวลา” เย่เทียนอธิบาย

“อย่างอาจารย์ของฉันเขาเรียกว่าเย็นชา!” นากะ จิซึรุตอบตามสัญชาตญาณ โดยไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เธอมักจะรู้สึกว่าความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์ของตนเองกับลุงที่อยู่ตรงหน้าไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!

ดังนั้นเธอจึงพูดปกป้อง

เฉินหวั่นชิงพยักหน้า และไม่ได้พูดอะไรอีก

“ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉันไปหาเขาหลายครั้งแล้ว แต่เขาปฏิเสธความช่วยเหลือของฉันทุกครั้ง เฮ้อ!” เฉินหวั่นชิงมองไอ้อ้วนห่าวที่นอนอยู่บนเตียง และอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เย่เทียนฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้โอบไหล่ของเธอ “ที่รัก ที่นี่ฝากให้คุณดูแลด้วย ผมยังมีธุระที่จะต้องไปทำ”

สามารถทำให้เย่เทียนออกไปตอนนี้ สิ่งที่เขากำลังจะทำนั้นค่อนข้างชัดเจนว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

“ระวังตัวด้วย!”

“วางใจเถอะ!” เย่เทียนกดคางตนเองบนหน้าผากของเฉินหวั่นชิง จากนั้นสูดหายใจเข้าลึก ๆ

“คุณตามผมไป!”

เย่เทียนไม่วางใจที่จะปล่อยให้นากะ จิซึรุไว้ข้างเฉินหวั่นชิง กล่าวตามตรงยิ่งอยู่สถานการณ์ก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ ถึงแม้ว่าเขาจะแข็งแกร่งมากก็ตาม แต่เขาก็ยังกังวลความปลอดภัยของเฉินหวั่นชิงอยู่

“ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องไปหาพวกเขาแล้ว!”

เดิมทีเฉินหวั่นชิงนั้นมีทีมสายฟ้าคอยปกป้องดูแล แต่เมื่อตนเองตายไปนาน การปกป้องนี้ก็หายไปอย่างเงียบ ๆ ซึ่งนี่เป็นเหตุผลหลักที่เย่เทียนไม่ติดต่อทีมสายฟ้าทัน

นี่เป็นปมในใจของเขา!

แต่นอกจากทีมสายฟ้าแล้ว เย่เทียนยังมีเพื่อนเป็นนักบู๊อีกมากมาย แม้กระทั่งยังมีคนรับใช้อยู่อีกหลายคน